II SAB/Op 27/11

PostanowienieWSA w Opolu2011-08-05

Skład orzekający: Sędzia WSA Ewa Janowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej, w sytuacji braku organu wyższego stopnia, jest dopuszczalna bez wcześniejszego wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej, w sytuacji gdy nie przysługuje środek zaskarżenia w postaci zażalenia do organu wyższego stopnia, jest dopuszczalna dopiero po wyczerpaniu środka zaskarżenia w postaci wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Niewyczerpanie tego środka przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego skutkuje jej odrzuceniem jako niedopuszczalnej.
Stan faktyczny
K. Z. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu w przedmiocie rozpatrzenia odwołania od decyzji przyznającej zasiłek celowy. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o odrzucenie skargi z uwagi na niewyczerpanie środków zaskarżenia, w szczególności wezwania do usunięcia naruszenia prawa.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Janowska po rozpoznaniu w dniu 5 sierpnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. Z. na Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu w przedmiocie rozpatrzenia odwołania w sprawie przyznania zasiłku celowego specjalnego w formie posiłków postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 19 maja 2011 r., K. Z. wniosła bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu, polegającą na niewydaniu rozstrzygnięcia odwoławczego, w wyniku wniesionego przez nią odwołania od decyzji Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w Kietrzu z dnia [...], Nr [...], przyznającej specjalny zasiłek celowy w naturze w formie posiłków w ramach rządowego programu dożywiania dla syna R. Z., przebywającego w Specjalnym Ośrodku Szkolno- Wychowawczym w L. od lutego 2011 r. do czerwca 2011 r. Na podstawie zarządzenia Sędziego tut. Sądu z dnia 30 maja 2011 r., skarga przesłana została do organu celem nadania jej biegu, na podstawie art. 54 § 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Dnia 22 czerwca 2011 r., skarga przekazana została przez organ do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu i wpisana do repertorium sądowego pod sygn. akt II SAB/Op 27/11. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu wniosło o odrzucenie skargi, jako wniesionej bez wyczerpania środka zaskarżenia określonego w art. 37 § 1 K.p.a., w postaci wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej P.p.s.a, przesłanką dopuszczalności skargi jest wyczerpanie środków zaskarżenia. Wskazany przepis stanowi, że skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba, że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia, w myśl 52 § 2 P.p.s.a. należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W przypadku skargi na bezczynność w wydaniu decyzji lub postanowienia w postępowaniu administracyjnym, o wyczerpaniu środków zaskarżenia można mówić w sytuacji, gdy skarżący przed wniesieniem skargi skorzysta ze środka przewidzianego w art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) – zwanej K.p.a. Przepis ten, w brzmieniu ustalonym ustawą z dnia 3 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2011 r. Nr 6, poz. 18), a obowiązującym od dnia 11 kwietnia 2011 r. i znajdującym zastosowanie w niniejszej sprawie stanowi, że na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W niniejszej sprawie skarga wniesiona została na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu w wydaniu decyzji w postępowaniu odwoławczym. W stosunku do tego organu brak jest w postępowaniu administracyjnym organu administracji publicznej wyższego stopnia. Stosownie do art. 37 K.p.a. skarżąca przed wniesieniem skargi do sądu zobowiązana była zatem wezwać organ do usunięcia naruszenia prawa. Wystosowanie do organu takiego wezwania stanowiło w niniejszej sprawie przesłankę dopuszczalności skargi, o której mowa w art. 52 § 1 P.p.s.a. Jak wynika z treści skargi, a także z akt administracyjnych skarżąca przed wniesieniem skargi do sądu nie wyczerpała jednak trybu, o którym mowa w art. 37 K.p.a., poprzez wezwanie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu do usunięcia naruszenia prawa. W szczególności wezwania takiego brak w aktach administracyjnych, jak również sama skarżąca nie wskazuje na fakt jego wystosowania. W tym stanie rzeczy uznając, że przesłanka warunkująca wniesienie skargi na bezczynność organu w wydaniu decyzji, w postaci wyczerpania środków zaskarżenia, nie została w niniejszej sprawie spełniona, skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło