II SAB/Op 28/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Daria Sachanbińska po rozpoznaniu w dniu 30 kwietnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. J. na bezczynność Burmistrza Wołczyna w przedmiocie realizacji obowiązków ustawowych postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia 17 grudnia 2018 r. W. J. (zwana dalej również skarżącą) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na Burmistrza Wołczyna, podnosząc, że zwracała się o udostępnienie nagrań z sesji Rady Miejskiej, jak również wskazanie strony internetowej, aby móc śledzić każdą kolejną sesję, której obowiązek nagrywania reguluje ustawa z dnia 11 stycznia 2018 r. o zmianie niektórych ustaw w celu zwiększenia udziału obywateli w procesie wybierania, funkcjonowania i kontrolowania niektórych organów publicznych (Dz. U. poz. 130). Skarżąca wyjaśniła, że organ poinformował ją, iż nie posiada nagrań z sesji Rady z dnia 19 listopada 2018 r., natomiast została zarejestrowana sesja z dnia 28 listopada 2018 r., nagranie trwa 37 minut i skarżąca śmie twierdzić, że zostało zmontowane. W ocenie W. J., brak tak ważnych informacji i zasłanianie się przyczynami technicznymi jest śmieszne i niewłaściwe. Ponadto skarżąca zarzuciła, że w Biuletynie Informacji Publicznej brak jest protokołu z obrad Komisji Rewizyjnej, jak również posiedzeń Komisji Budżetu i Gospodarki Samorządowej i jest to celowe wprowadzanie opinii publicznej w błąd. Nadmieniła, że w dniu 4 grudnia 2018 r. wystosowała skargę do Wojewody Opolskiego na bezprawne działania Urzędu Miasta Wołczyn, zaś w odpowiedzi otrzymała informację o krokach, jakie musi podjąć, aby prawo w Gminie Wołczyn było przestrzegane. Dlatego skarżąca zwraca się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu o rozstrzygnięcie kwestii prawnych oraz pociągnięcie do odpowiedzialności osób, które są odpowiedzialne za celowe działanie na szkodę obywateli. W odpowiedzi na skargę Burmistrz Wołczyna wniósł o oddalenie skargi. Wyjaśnił, że sesja Rady Miejskiej z dnia 19 listopada 2018 r. nie został nagrana z przyczyn technicznych i że na stronie Biuletynu Informacji Publicznej zamieszczono protokół z tej sesji. Ponadto Burmistrz stwierdził, że obowiązek nagrywania sesji Rady Miejskiej, nałożony ustawą z dnia 11 stycznia 2018 r. o zmianie niektórych ustaw w celu zwiększenia udziału obywateli w procesie wybierania, funkcjonowania i kontrolowania niektórych organów publicznych, będzie realizowany w pełni po zakończeniu rozpoczętego remontu sali narad w Urzędzie Miejskim w Wołczynie. Na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu z dnia 8 stycznia 2019 r., skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi przez jednoznaczne oznaczenie przedmiotu skargi, tj. wskazanie daty oraz numeru zaskarżonego aktu (decyzji, postanowienia, innego aktu), czy też czynności Burmistrza Wołczyna, bądź określenie, na czym polega skarżona bezczynność tego organu. Jednocześnie poinformowano skarżącą, że z treści skargi nie wynika, czy kwestionuje określone działanie lub bezczynność organu. Ponadto treść skargi nie pozwala na ustalenie przedmiotu zaskarżonego działania lub bezczynności. W odpowiedzi na wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi skarżąca w piśmie z dnia 17 stycznia 2019 r. oświadczyła, że jej skarga dotyczy bezczynności Burmistrza Miasta Wołczyn, która to bezczynność polega na braku działania ze strony Burmistrza, jako organu administracji, a to przede wszystkim na niezastosowaniu prawa nałożonego przez ustawodawcę na mocy ustawy z dnia 11 stycznia 2018 r., nie umieszczaniu w Biuletynie Informacji Publicznej pełnych nagrań z sesji Rady Miejskiej z faktycznym przebiegiem obrad, a także protokołów z obrad Komisji Rewizyjnej oraz posiedzeń z Komisji Budżetu i Gospodarki Samorządowej. Podkreśliła skarżąca, że prawo do złożenia skargi na bezczynność daje jej skuteczną możliwość walki z "milczeniem" urzędnika. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: W myśl art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, z późn. zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", sądy administracyjne orzekają w sprawach z zakresu kontroli działalności administracji publicznej oraz w innych sprawach, do których przepisy P.p.s.a. stosuje się z mocy ustaw szczególnych (sprawy sądowoadministracyjne). Zgodnie z art. 3 § 1 P.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, zaś § 2 tego artykułu stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę, co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem, których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (...), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (...), postępowań o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (...), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających, 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Oprócz kontroli działalności administracji publicznej w sprawach skarg wymienionych w art. 3 § 2 P.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego (art. 3 § 2a P.p.s.a) oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 P.p.s.a.). Oznacza to, że sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania spraw, które nie zostały wymienione w cyt. przepisach. Zasada ta znajduje zastosowanie także w rozpoznawanej sprawie. Sąd wezwał W. J. do uzupełnienia braków formalnych skargi przez jednoznaczne określenie jej przedmiotu. W odpowiedzi na wezwanie skarżąca wyjaśniła, że skarży bezczynność Burmistrza Wołczyna polegającą na nie stosowaniu się do przepisów ustawy z dnia 11 stycznia 2018 r. i nie umieszczaniu w Biuletynie Informacji Publicznej pełnych nagrań z sesji Rady Miejskiej oraz protokołów z obrad Komisji Rewizyjnej oraz z posiedzeń Komisji Budżetu i Gospodarki Samorządowej. Z wyżej przywołanych przepisów P.p.s.a. wynika natomiast, że skarga na bezczynność jest pochodną skargi na określone prawne formy działania organów administracji publicznej. W konsekwencji, skarga na bezczynność organów zasadna może być tylko w tych przypadkach, w których organy zobowiązane do wydania decyzji i postanowień bądź do dokonania określonej czynności nie wywiążą się z ustawowego obowiązku w określonym terminie, a także wówczas, gdy skargę składa uprawniony do tego podmiot. Skarga na bezczynność organu jest więc dopuszczalna tylko w takich granicach, w jakich służy skarga do sądu administracyjnego na decyzje, postanowienia oraz inne akty i czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. W piśmiennictwie przyjmuje się, że bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy w prawnie określonym terminie wymieniony organ nie podejmie żadnych czynności w sprawie lub gdy wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem stosownego aktu lub też nie podjął stosownej czynności (zob. T. Woś [w:] T. Woś, H. Knysiak- Sudyka, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Komentarz, Wydawnictwo Wolters Kluwer, Warszawa 2016, s. 138). Podkreślenia zatem ponownie wymaga, że skarga na bezczynność organu wniesiona do sądu administracyjnego może dotyczyć tylko tych spraw, w których sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest zaś m.in. w odniesieniu do decyzji administracyjnych, a także innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, które zostały podjęte przez organ do tego zobligowany, w ramach postępowania administracyjnego bądź też poza jego granicami. W ocenie Sądu, przedmiotowa skarga nie mieści się w granicach właściwości sądów administracyjnych określonej w art. 3 § 2 pkt 8 i 9 P.p.s.a. Skarżąca nie wskazała bowiem, pomimo wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi, wydania jakiego aktu domaga się od Burmistrza Wołczyna, nie wskazała też czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącej uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, które mogłyby być przedmiotem skargi, a co za tym idzie stanowić przedmiot bezczynności organu. W istocie wyraziła tylko dezaprobatę wobec bezczynności Burmistrza Wołczyna polegającej na tym, że nie stosuje się on do przepisów ustawy z dnia 11 stycznia 2018 r. Skoro - jak wykazano - skarga w niniejszej sprawie nie dotyczyła bezczynności organu w przypadkach podanych w przepisie art. 3 § 2 pkt 1- 4 ustawy, to skarga taka jest niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu, stosownie do 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.