II SAB/Op 3/04

PostanowienieWSA w Opolu2004-06-14

Skład orzekający: asesor sądowy Grażyna Jeżewska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy istnieją podstawy do nałożenia grzywny w celu przymuszenia na organ administracji za nieprzekazanie skargi do sądu administracyjnego, jeśli organ ten przekazał skargę wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę?
Ratio decidendi
Wniosek o nałożenie grzywny w celu przymuszenia podlega oddaleniu, jeśli organ administracji wywiązał się ze swojego obowiązku przekazania skargi do sądu administracyjnego wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, zgodnie z art. 54 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Brak jest podstaw do wymierzenia grzywny, gdy organ działał zgodnie z przepisami.
Stan faktyczny
M. P. złożył skargę na bezczynność dyrektora Zakładu Karnego w S. w przedmiocie zmiany protokołu warunków służby i ustalenia prawa do świadczeń odszkodowawczych. Dyrektor Zakładu Karnego przekazał akta sprawy wraz ze skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Wcześniejsza skarga M. P. na bezczynność została odrzucona jako niedopuszczalna. Następnie M. P. złożył wniosek o nałożenie grzywny w celu przymuszenia na dyrektora Zakładu Karnego.
Rozstrzygnięcie
Oddalono wniosek o wymierzenie grzywny.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: asesor sądowy Grażyna Jeżewska - sprawozdawca po rozpoznaniu w dniu 14 czerwca 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku M. P. o nałożenie grzywny w celu przymuszenia z dnia 1 marca 2004 r. w przedmiocie funkcjonariusza służby więziennej postanawia: oddalić wniosek o wymierzenie grzywny M. P. wniósł w dniu 12 stycznia 2004 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, na bezczynność dyrektora Zakładu Karnego nr [...] w S., w przedmiocie zmiany treści protokołu warunków służby oraz przeprowadzenia postępowania w zakresie ustalenia prawa do otrzymania świadczeń odszkodowawczych, w której wskazał, że złożone przez niego wnioski w w/w sprawach, pomimo wniesionych zażaleń nie zostały załatwione. Podnosił, że nie otrzymał od dyrektora Zakładu Karnego, jakichkolwiek postanowień i informacji o terminie ich załatwienia, co w jego ocenie, świadczyło, że dopuszczono się rażącego naruszenia prawa. W dniu 16 lutego 2004 r. Dyrektor Zakładu Karnego nr [...] w S., przekazując akta w sprawie wraz ze skargą M. P. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, dokonał analizy przebiegu sporządzania dokumentów i skierowania skarżącego na badania do komisji lekarskiej. Wojewódzki Sąd Administracyjny prawomocnym postanowieniem z dnia 15 marca 2004 r. po rozpatrzeniu w/w skargi skarżącego, odrzucił ją jako niedopuszczalną, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270). W dniu 1 marca 2004 r. M. P., złożył wniosek o nałożenie grzywny w celu przymuszenia jednocześnie, przesyłając omówioną wyżej skargę na bezczynność Dyrektora Zakładu Karnego nr [...] w S. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: wniosek skarżącego należy oddalić. W myśl art. 54 § 1- skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (§ 2). Zgodnie z art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270-zwaną dalej Prawo o postępowaniu) "W razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym." Odnosząc powyższe rozważania prawne do niniejszego stanu faktycznego sprawy stwierdzić należy, iż brak jest podstaw do wymierzenia grzywny w celu przymuszenia organu do wykonania obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu, bowiem organ wywiązał się ze swojego obowiązku, przekazując skargę M. P. do Sądu, stosownie do obowiązującej regulacji prawnej w tym przedmiocie. Z powyższych względów na podstawie art. 55 § 1 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu, należało orzec jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło