II SAB/Op 30/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Naumowicz po rozpoznaniu w dniu 7 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi U. L. na przewlekłość postępowania prowadzonego przez Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu w przedmiocie legalności rozbudowy instalacji gazowej postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 19 czerwca 2011 r., które - przesłane bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu - wpłynęło w dniu 24 czerwca 2011 r., U. L. wniosła skargę na "przewlekłe i bezskuteczne działanie Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu", dotyczące rozbudowy instalacji gazowej. Powołując się na wydany w tej sprawie wyrok tut. Sądu z dnia 24 czerwca 2010r., skarżąca wyjaśniła, iż wobec długotrwałej bezczynności organu występowała do Wojewody Opolskiego i do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Jednocześnie skarżąca wskazała, że w sprawie spornej instalacji gazowej Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w powiecie nyskim wydał decyzję w dniu 16 grudnia 2010 r., a Opolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego - w dniu 7 kwietnia 2011 r. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu, z dnia 27 czerwca 2011 r., skarga przesłana została do organu celem nadania jej biegu, a następnie – po przekazaniu skargi przez organ wraz z odpowiedzią na skargę w dniu 15 lipca 2011 r. - wpisana do repertorium sądowego pod sygn. akt II SAB/Op 30/11. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, argumentując, że w dacie wpływu skargi do Sądu, tj. w dniu 24 czerwca 2011 r., postępowanie przed organami nadzoru budowlanego, dotyczące legalizacji samowolnych robót budowlanych polegających na rozbudowie instalacji gazowej, było już zakończone, gdyż w wyniku rozpoznania odwołania skarżącej, organ odwoławczy ostateczną decyzją z dnia 7 kwietnia 2011 r., nr [...], uchylił decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w powiecie nyskim z dnia 16 grudnia 2010 r., nr [...], w przedmiocie umorzenia postępowania i orzekł o odstąpieniu od nałożenia czynności naprawczych na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu z dnia 28 lipca 2011 r., skarżąca wezwana została do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez oznaczenie organu, którego działalności lub bezczynności skarga dotyczy oraz wskazanie, czy skarży przewlekłe prowadzenie postępowania, czy bezczynność organu. Wezwanie zawierało pouczenie, że niezastosowanie się do jego treści w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania, spowoduje odrzucenie skargi. W zakreślonym przez Sąd terminie skarżąca, w piśmie z dnia 8 sierpnia 2011 r., wyjaśniła, że skarga dotyczy działalności Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu. Wskazując na okoliczność wniesienia przez skarżącą w dniu 26 kwietnia 2000 r. do Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego skargi na Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w powiecie nyskim oraz opisując przebieg postępowania, wszczętego z jej wniosku o wznowienie postępowania w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania pozwolenia na rozbudowę instalacji gazowej, podniosła zarzut braku zainteresowania organów zakończeniem sprawy zgodnie z prawem, akcentując bezczynność urzędników do dnia 17 listopada 2008 r. Kolejnym wezwaniem, z dnia 4 października 2011 r., wystosowanym w wykonaniu zarządzenia Sędziego z dnia 3 października 2011 r., skarżąca wezwana została do wykazania, w terminie 7 dni od daty otrzymania, pod rygorem odrzucenia skargi, że przed jej wniesieniem składała w trybie art. 37 K.p.a. zażalenie na przewlekłe prowadzenie postępowania do organu wyższego stopnia. W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżąca za pismem z dnia 15 października 20111 r. przesłała do Sądu kserokopie pism, które wnosiła w sprawie dotyczącej rozbudowy instalacji gazowej do Wojewody Opolskiego, Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, Prokuratury Rejonowej w Nysie i Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, a także pisemne odpowiedzi tych organów, z okresu obejmującego lata 2000-2010, a wśród nich m.in.: pismo skarżącej z dnia 7 listopada 2009 r., stanowiące skargę do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego na Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w powiecie nyskim i Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego wyrażająca niezadowolenie skarżącej z rozstrzygnięć podejmowanych przez te organy, a także odpowiedź Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego na tę skargę z dnia 3 grudnia 2009 r., wskazującą na zakończenie ostateczną decyzją z dnia 9 października 2009 r. postępowania w sprawie nieprawidłowości wynikających z nieodpowiedniego utrzymania instalacji gazowej; pismo skarżącej z dnia 6 września 2010 r., stanowiące prośbę o zajęcie stanowiska w sprawie przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w związku z wydaniem wyroku z dnia 24 czerwca 2010 r., a także odpowiedź organu z dnia 16 września 2010 r. na powyższe pismo, w której wskazano Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego jako organ władnego do podejmowania działań dyscyplinujących wobec bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania przez właściwego w sprawie rozbudowy spornej instalacji gazowej Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w powiecie nyskim. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej P.p.s.a, przesłanką dopuszczalności skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego jest wyczerpanie środków zaskarżenia. Wskazany przepis stanowi, że skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie chyba, że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia, w myśl 52 § 2 P.p.s.a., należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W przypadku skargi na bezczynność w wydaniu decyzji lub postanowienia w postępowaniu administracyjnym, czy też skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego, o wyczerpaniu środków zaskarżenia można mówić w sytuacji, gdy skarżący przed wniesieniem skargi skorzysta ze środka przewidzianego w art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), zwanej K.p.a. Przepis ten, w brzmieniu ustalonym ustawą z dnia 3 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2011 r. Nr 6, poz. 18), a obowiązującym od dnia 11 kwietnia 2011 r. stanowi, że na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W niniejszej sprawie skarga dotyczy przewlekłego prowadzenia postępowania przez Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu w przedmiocie legalności rozbudowy instalacji gazowej w budynku mieszkalnym. Przesłankę dopuszczalności wniesienia do sądu skargi, o której mowa w art. 52 § 1 P.p.s.a., stanowiło zatem wniesienie w trybie art. 37 K.p.a. zażalenia do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Zgodnie z art. 88a ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 ze zm.) Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego pełni bowiem funkcję organu wyższego stopnia w rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego w stosunku do wojewodów i wojewódzkich inspektorów nadzoru budowlanego. Powyższe oznacza, że wniesienie skargi w niniejszej sprawie winno być poprzedzone wniesieniem przez skarżącą zażalenia na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Skarżąca, wezwana przez Sąd do wykazania spełnienia przesłanki wyczerpania powyższego trybu zaskarżenia wymaganego przepisem art. 37 K.p.a., nie wykazała jednak, aby przed wniesieniem skargi będącej przedmiotem niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego, składała zażalenie, o którym mowa w art. 37 K.p.a. W szczególności za takie zażalenie nie można uznać kierowanej przez skarżącą skargi z dnia 7 listopada 2009 r. oraz pisma z dnia 6 września 2010 r. Tryb skargowy, przewidziany w rozdziale 2, Działu VIII K.p.a., jest bowiem trybem kwestionowania działań podejmowanych przez organy w postępowaniu administracyjnym odrębnym niż tryb określony w art. 37 K.p.a., natomiast w piśmie z dnia 6 września 2010 r. skarżąca nie kwestionowała przewlekłości postępowania. Ponadto zaakcentować trzeba, że możliwość wniesienia zażalenia na przewlekłość postępowania, a następnie skargi w przedmiocie przewlekłości postępowania administracyjnego, dopuszczalna jest dopiero począwszy od dnia 11 kwietnia 2011 r., w związku z wejściem w życie ustawy z dnia 3 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2011 r. Nr 6, poz. 18). Skarżąca nie wykazała, aby po dniu 11 kwietnia 2011 r. wnosiła do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego zażalenie na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego W tym stanie rzeczy należało uznać, że przesłanka warunkująca wniesienie skargi w niniejszej sprawie, w postaci wyczerpania środka zaskarżenia z art. 37 K.p.a., nie została spełniona Z tego względu skargę, jako niedopuszczalną, należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn, niż wskazane w pkt 1 – 5 wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak w sentencji.