II SAB/Op 30/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Daria Sachanbińska (spr.) Sędzia WSA Grażyna Jeżewska Sędziowie Sędzia WSA Elżbieta Naumowicz Protokolant Sekretarz sądowy Agnieszka Jurek po rozpoznaniu w dniu 11 czerwca 2013 r. na rozprawie sprawy ze skargi E. Ł. na bezczynność Starosty Opolskiego w przedmiocie informacji publicznej postanawia: 1) odrzucić skargę, 2) zwrócić skarżącej E. Ł. kwotę 100 (sto) złotych, tytułem uiszczonego wpisu od skargi. Pismem z dnia 27 kwietnia 2013 r. E. Ł. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na bezczynność Starosty Opolskiego w przedmiocie informacji publicznej. W odpowiedzi na skargę Starosta Opolski wniósł o odrzucenie skargi, a w przypadku nieuwzględnienia wniosku domagał się jej oddalenia. W uzasadnieniu wywodził, że przed wniesieniem skargi E. Ł. nie wyczerpała trybu wezwania do usunięcia naruszenia prawa, a ponadto skarga nie została opatrzona własnoręcznym podpisem. Wyjaśnił również, że przesłał skarżącej odpowiedź na jej wniosek, choć z niewielkim opóźnieniem. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu z dnia 13 maja 2013 r., skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł oraz uzupełnienia braku formalnego skargi przez podpisanie skargi lub nadesłanie podpisanego egzemplarza skargi, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwań, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwania przesłane zostały na adres podany w skardze i pod tym adresem doręczone do rąk męża skarżącej - K. Ł. w dniu 17 maja 2013 r., co potwierdził własnoręcznym podpisem na zwrotnym pocztowym potwierdzeniu odbioru przesyłki (k. 17 akt sądowych). W dniu 21 maja 2013 r. skarżąca uiściła wpis od skargi w kwocie 100 zł (wyciąg bankowy - k. 16 akt sądowych), natomiast nie uzupełniła braku formalnego skargi. W piśmie procesowym z dnia 29 maja 2013 r. E. Ł. oświadczyła, że cofa skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. W pierwszej kolejności Sąd bada z urzędu dopuszczalność skargi ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.), zwanej dalej P.p.s.a. Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), niezachowanie terminu (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5) oraz niedopuszczalność z innych przyczyn (pkt 6). Zgodnie z treścią art. 57 § 1 P.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom ogólnym przewidzianym dla wszystkich pism procesowych oraz zawierać dodatkowe elementy wskazane w powyższym przepisie, które są charakterystyczne wyłącznie dla skargi. Jednym z wymogów - na podstawie przepisu art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. - dotyczącym pism procesowych wnoszonych do Sądu, a więc także skargi, jest obowiązek podpisania skargi przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Obok wyżej wskazanych przesłanek dopuszczalności skargi warunkiem skutecznego jej wniesienia do sądu administracyjnego jest również - stosownie do treści art. 230 P.p.s.a. - uiszczenie wpisu. Zgodnie z tym przepisem, od pism wszczynających postępowanie, a do takich pism należy skarga, pobiera się wpis, który w myśl § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193, z późn. zm.), wynosi w niniejszej sprawie 100 zł. W rozpoznawanej sprawie E. Ł. nadesłała do Sądu niepodpisaną skargę. W związku z tym, koniecznym było usunięcie jej braku formalnego, a także wobec nieuiszczenia wpisu od skargi w momencie jej wniesienia, dokonanie również i tej czynności. O obowiązkach tych skarżąca została poinformowana w przesłanych przez Sąd wezwaniach do usunięcia braków formalnych skargi i uiszczenia wpisu od skargi, a także pouczona o konsekwencjach wynikających z braku dokonania wymienionych czynności w zakreślonym terminie. Powyższe wezwania zostały doręczone do rąk męża skarżącej w dniu 17 maja 2013 r. Doręczenia dokonano zatem skutecznie, w trybie zastępczym, wynikającym z art. 72 § 1 P.p.s.a., zgodnie z którym jeżeli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu, pismo sądowe można doręczyć dorosłemu domownikowi. Zakreślony przez Sąd siedmiodniowy termin do wykonania powyższych obowiązków rozpoczął bieg w dniu 18 maja 2013 r. i upłynął z końcem dnia 24 maja 2013 r. (piątek). W wyznaczonym terminie skarżąca uiściła wymagany wpis od skargi. Nie usunęła natomiast braku formalnego skargi, gdyż nie podpisała skargi, ani też nie nadesłała podpisanego egzemplarza skargi. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., zgodnie z którym Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych, orzeczono jak w pkt 1 sentencji postanowienia. Orzeczenie o zwrocie kwoty 100 zł, zawarte w pkt 2 sentencji postanowienia, uzasadnia przepis art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego. Końcowo, odnosząc się do oświadczenia skarżącej o cofnięciu skargi, należy zauważyć, że postępowanie sądowoadministracyjne może być zainicjowane i może się toczyć na podstawie skutecznie wniesionej skargi. W kwestii tej wypowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 3 stycznia 2008 r., sygn. akt I OSK 1829/07 (zamieszczone na stronie internetowej Centralnej Bazy Orzeczeń Sądów Administracyjnych - http://orzeczenia.nsa.gov.pl), w którym wyraził trafny pogląd, że badanie dopuszczalności złożonego oświadczenia o cofnięciu skargi, jak i umorzenie postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a., może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga wniesiona została skutecznie, tj. gdy wszczęła postępowanie sądowoadministracyjne. W konsekwencji, cofnięcie skargi - jako czynność dyspozycyjna strony - może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga jest dopuszczalna i nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. W niniejszej sprawie, wobec nieuzupełnienia braku formalnego skargi, postępowanie sądowe nie zostało skutecznie wszczęte, a tym samym niedopuszczalne jest jego umorzenie.