II SAB/Op 31/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia WSA Daria Sachanbińska po rozpoznaniu w dniu 18 stycznia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. S. na bezczynność Burmistrza Olesna w przedmiocie informacji publicznej postanawia odrzucić skargę. H. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na bezczynność Burmistrza Olesna z powodu nieudzielania informacji publicznej, o jaką wystąpił pismem z dnia 25 sierpnia 2009 r. Żądana informacja dotyczyła prac budowlanych wykonywanych pomiędzy ul. [...] a ul. [...] w O. W odpowiedzi na skargę Burmistrz Olesna wniósł o jej oddalenie oraz zasądzenie od skarżącego kosztów postępowania. W uzasadnieniu organ wywiódł, że pismem z dnia 15 października 2009 r. udzielono skarżącemu pełnej informacji dotyczącej wykonywanych prac remontowych nawierzchni drogi łączącej ulice [...] i [...] w O. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 14 grudnia 2009 r., Sąd wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie powyższe przesłano na adres H. S., wskazany w skardze, i pod tym adresem zostało doręczone teściowej skarżącego – Z. T. w dniu 21 grudnia 2009 r., co potwierdziła własnoręcznym podpisem na zwrotnym pocztowym potwierdzeniu odbioru przesyłki (k. 12 akt sąd.). W odpowiedzi na wezwanie skarżący w piśmie z dnia 4 stycznia 2010 r. poinformował Sąd, iż cofa skargę wobec dobrowolnego udzielenia przez Burmistrza Olesna informacji publicznej po wniesieniu skargi. Natomiast skarżący nie uiścił żądanego wpisu od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 230 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) – zwanej dalej w skrócie: "P.p.s.a.", od skargi pobiera się wpis, który w myśl art. 212 § 1 P.p.s.a. stanowi opłatę sądową. Zgodnie z treścią art. 219 P.p.s.a., opłatę sądową należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie, gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy właściwego sądu. W przypadku niewniesienia żądanej opłaty przy złożeniu pisma do Sądu, przewodniczący wzywa skarżącego, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania (art. 220 § 1 P.p.s.a.). Sytuacja taka miała miejsce w niniejszej sprawie. Wobec braku opłacenia skargi, Przewodniczący zarządził w dniu 14 grudnia 2009 r. o wezwaniu H. S. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, stosownie do § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Wezwanie zawierało także pouczenie, iż niezastosowanie się do jego treści spowoduje odrzucenie skargi. Doręczenia wezwania dokonano w trybie art. 72 P.p.s.a., w myśl którego jeżeli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu, może doręczyć pismo dorosłemu domownikowi. Skoro wezwanie, w dniu 21 grudnia 2009 r., odebrała teściowa skarżącego – Z. T., co wynika z treści adnotacji dokonanej na pocztowym potwierdzeniu przesyłki, to doręczenie to należy uznać za skuteczne. Termin do dokonania żądanej czynności upłynął zatem w dniu 28 grudnia 2009 r. Pomimo upływu wskazanego terminu, skarżący nie zastosował się do wezwania Sądu i nie uiścił żądanego wpisu od skargi. Zgodnie z brzmieniem art. 220 § 3 P.p.s.a., skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Skoro skarżący nie uiścił wpisu w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, jego skarga podlegała odrzuceniu, na podstawie przywołanego wyżej art. 220 § 3 P.p.s.a. Odnosząc się natomiast do zawartego przez skarżącego w piśmie z dnia 4 stycznia 2010 r. wniosku o cofnięcie skargi należy wyjaśnić, że wniosek taki nie mógł być rozpatrzony merytorycznie, bowiem wobec nieuiszczenia przez skarżącego wpisu, skardze nie można było nadać dalszego biegu, a tym samym skarga nie została skutecznie wniesiona i nie doszło do wszczęcia postępowania sądowoadministracyjnego (por. T. Woś [w:] T. Woś, H. Knysiak - Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wydanie 3, LexisNexis, Warszawa 2009, s. 374 i powołane tam orzecznictwo; a także B. Dauter [w:] B. Dauter, B Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. Wolters Kluwer, Warszawa 2009, s. 196-197). Wobec powyższego, postanowiono jak w sentencji.