II SAB/Op 31/14
PostanowienieWSA w Opolu2014-06-23
Skład orzekający: Sędzia WSA Daria Sachanbińska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej powinna zostać odrzucona, jeśli skarżący nie uzupełnił jej braków formalnych (nie podpisał skargi) i nie uiścił należnego wpisu sądowego pomimo wezwania sądu?Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej podlega odrzuceniu, jeżeli skarżący, pomimo wezwania sądu, nie uzupełnił jej braków formalnych, takich jak brak podpisu, ani nie uiścił należnego wpisu sądowego. Niewypełnienie tych wymogów stanowi podstawę do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. oraz art. 220 § 3 P.p.s.a.Stan faktyczny
Skarżący P. Z. wniósł skargę na bezczynność Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Kluczborku w przedmiocie informacji publicznej. Sąd wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł oraz do podpisania skargi w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwania zostały skutecznie doręczone w dniu 23 maja 2014 r. dorosłemu domownikowi skarżącego. Skarżący nie uzupełnił braków formalnych ani nie uiścił wpisu.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Daria Sachanbińska po rozpoznaniu w dniu 23 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. Z. na bezczynność Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Kluczborku w przedmiocie informacji publicznej postanawia odrzucić skargę.
P. Z. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na bezczynność Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Kluczborku w przedmiocie informacji publicznej.
W wykonaniu zarządzeń Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu z dnia
15 maja 2014 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł oraz do uzupełnienia braków formalnych skargi przez jej podpisanie, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwań, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwania dla skarżącego przesłane zostały na adres: [...]. Przesyłka zawierająca wezwania została doręczona w dniu 23 maja 2014 r., do rąk dorosłego domownika – T. Z., co dokumentuje zwrotne pocztowe potwierdzenie odbioru (k. 8 akt sądowych).
Skarżący nie odpowiedział na wezwania Sądu, tj. nie podpisał skargi, w aktach sprawy brak jest także dowodu uiszczenia wpisu od skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skargę należało odrzucić.
Na wstępie wskazać trzeba, że przed merytorycznym rozpoznaniem skargi Sąd w pierwszej kolejności bada z urzędu dopuszczalność skargi, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, jakie zostały wymienione enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.), zwanej dalej P.p.s.a. Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), niezachowanie terminu (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5) oraz niedopuszczalność z innych przyczyn (pkt 6).
Odnośnie braków formalnych skargi podać trzeba, że w myśl art. 46 § 1 pkt 4 w związku z art. 57 § 1 P.p.s.a., skarga powinna zawierać podpis strony.
W sytuacji, gdy skarga nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania wymogów formalnych, zgodnie z przepisem art. 49 § 1 P.p.s.a., wzywa się do ich uzupełnienia.
W niniejszej sprawie, na podstawie zarządzeń z dnia 15 maja 2014 r., skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi przez jej podpisanie.
Obok wyżej wskazanych przesłanek dopuszczalności skargi, wymaganych przez podane przepisy P.p.s.a., warunkiem skutecznego wniesienia do sądu administracyjnego skargi, jako pisma procesowego, jest również - stosownie do treści art. 230 P.p.s.a. - uiszczenie od niej wpisu. Podstawę określającą wysokość należnego w niniejszej sprawie wpisu od skargi stanowi § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193, z późn. zm.). Zgodnie z przywołanym przepisem, wpis stały bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności wynosi w sprawach skarg na bezczynność organu administracji publicznej - 100 zł.
Niezachowanie wymogów formalnych, jak również nieuiszczenie wpisu od skargi skutkuje wezwaniem przez Sąd do uzupełnienia braków oraz do opłacenia wpisu w wyznaczonym terminie, pod rygorem odrzucenia skargi. Podstawą odrzucenia skargi jest art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. określający, że sąd odrzuca skargę, której braków formalnych nie uzupełniono w terminie, oraz art. 220 § 3 P.p.s.a., będący przepisem szczególnym w stosunku do ogólnej normy z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. i stanowiącym samodzielną podstawę prawną, w myśl którego sąd odrzuca skargę, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis.
Skarżący został zobowiązany do uzupełnienia braku formalnego skargi, tj. do podpisania skargi, a także do uiszczenia wpisu od skargi.
Wezwania zostały skierowane na podany adres i doręczone skarżącemu w dniu 23 maja 2014 r., w trybie art. 72 P.p.s.a., w myśl którego jeżeli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu, może doręczyć pismo dorosłemu domownikowi. Przedmiotowe wezwania, w dniu 23 maja 2014 r., odebrał dorosły domownik, co wynika z treści adnotacji dokonanej na pocztowym potwierdzeniu przesyłki, zatem doręczenie wezwań należy uznać za skuteczne. Siedmiodniowy termin wyznaczony dla skarżącego do wykonania wezwań Sądu rozpoczął zatem bieg w dniu 24 maja 2014 r. i zakończył się w dniu 30 maja 2014 r. (piątek).
Skoro we wskazanym przez Sąd terminie nie doszło do uzupełnienia braku formalnego skargi, to z tej przyczyny skargę należało odrzucić, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.
Z kolei nieuiszczenie przez skarżącego wpisu od skargi stanowiło kolejną podstawę odrzucenia skargi, stosownie do ww. przepisu art. 220 § 3 P.p.s.a.
W tym stanie rzeczy postanowiono, jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło