II SAB/Op 32/14
PostanowienieWSA w Opolu2014-09-22
Skład orzekający: Grażyna Jeżewska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu może zostać odrzucona z powodu nieuzupełnienia braków formalnych, w tym braku pełnomocnictwa do działania w imieniu strony oraz niewykazania wyczerpania trybu wezwania do usunięcia naruszenia prawa?Ratio decidendi
Skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., jeżeli skarżący nie uzupełni w wyznaczonym terminie braków formalnych, takich jak złożenie pełnomocnictwa do działania w imieniu strony, ani nie wykaże, że wyczerpano obligatoryjny tryb wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa, zgodnie z art. 37 K.p.a.Stan faktyczny
K. Z. złożyła skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu w sprawie odmowy przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego dla jej syna, W. Z. Sąd wezwał skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi, w tym do przedstawienia pełnomocnictwa do działania w imieniu syna oraz wykazania, że wyczerpano tryb wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Skarżąca nie uzupełniła tych braków, wskazując na inne sprawy i nie potwierdzając, że działa w imieniu syna w kontekście specjalnego zasiłku opiekuńczego.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grażyna Jeżewska po rozpoznaniu w dniu 22 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.Z. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu w przedmiocie rozpatrzenia odwołania od decyzji w sprawie odmowy przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego. postanawia odrzucić skargę.
Pismem z dnia 6 kwietnia 2014 r. K. Z. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, skargę, w której wskazała, iż zwraca się z prośbą "o wydanie zarządzenia przez Kierownika OPS w Kietrzu, aby w dniu 17 kwietnia 2014 r., a następnie przez cały czas rozpatrywania jej odwołań od decyzji, które złożyła w dniu 28 kwietnia 2014 r., za pośrednictwem OPS w Kietrzu, a które nie zostały rozpoznane, w związku z tym wstrzymano wszystkie świadczenia". Z dalszej części pisma skarżącej wynikało, że chce, aby szybko rozpoznano jej odwołania, ponieważ wobec wstrzymania świadczeń nie ma pieniędzy na życie. Ponadto wskazała, ze złożyła wniosek o świadczenia rodzinne w nieprawidłowy sposób, pod wpływem działania pracownika OPS.
Sprawa ze skargi K. Z. została zarejestrowana w tut. Sądzie początkowo w repertorium SA, pod sygnaturą akt II SA/Op 233/14. Skarżącą wezwano pismem z dnia 16 maja 2014 r., sygn. akt II SA/Op 233/14, do usunięcia braków formalnych skargi poprzez jej sprecyzowanie, tj. podanie numeru i daty zaskarżonego aktu (decyzji, postanowienia, innego aktu) lub zaskarżonej czynności, w terminie 7 dni od dnia jego doręczenia, pod rygorem odrzucenia skargi.
Skarżąca odpowiedziała na wezwanie pismem datowanym na dzień 9 maja 2014 r. nadanym w placówce pocztowej w dniu 28 maja 2014 r., stwierdziła w nim, że skarga dotyczy przewlekłości w postępowaniu prowadzonym przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu, co "potwierdzają załączone pisma". Pisma te w ilości 5, dotyczyły różnych spraw i cztery skierowane były do K. Z., a jedno do W. Z. Pismo SKO w Opolu z dnia 25 lutego 2014 r. do W. Z., dotyczyło przedłużenia terminu rozpoznania odwołania od decyzji Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w Kietrzu z dnia 13 grudnia 2013 r., nr [...] w sprawie odmowy przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego w związku z opieką nad niepełnosprawnym ojcem W. Z.
Na podstawie przesalanych pism przez K. Z., wyodrębniono jej skargi na przewlekłość postępowania w sprawach [...] (pomoc dla osób majach ustalone prawa do świadczenia pielęgnacyjnego) oraz [...] (zasiłek rodzinny i dodatki do zasiłku rodzinnego) i wpisano je jako odrębne sprawy. Sprawę dotyczącą specjalnego zasiłku opiekuńczego, wynikająca z pisma nr [...], kierowanego dla W. Z. zarejestrowano pod sygnaturą akt II SAB/Op 32/14.
Odpowiadając na skargę pismem z dnia 11 lipca 2014 r., odnośnie przewlekłości postępowania SKO w Opolu w sprawie specjalnego zasiłku opiekuńczego dla W. Z., Kolegium wskazało, że skarga W. Z. w tym przedmiocie została już odrzucona przez Wojewódzki Sad Administracyjny w Opolu postanowieniem z dnia 23 czerwca 2014 r., sygn. akt II SAB/Op 24/14. K. Z. nie brała udziału w tym postępowaniu i nie była jego stroną, ani też nie reprezentowała syna W. Z., jako jego pełnomocnik.
Pismem z dnia 22 lipca 2014 r. wezwano skarżącą do wskazania czy wnosi skargę na przewlekłość postępowania Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu w przedmiocie rozpatrzenia odwołania od decyzji z dnia 13 grudnia 2013 r., nr [...], Kierownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Kietrzu, w sprawie odmowy przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego dla W. Z. z tytułu opieki nad ojcem W. Z., w imieniu syna W. Z., a jeśli tak, to o uzupełnienie braku formalnego skargi poprzez nadesłanie pełnomocnictwa lub wierzytelnego odpisu pełnomocnictwa do działania w jego imieniu w tym postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Opolu, oraz do wykazania, że przed wniesieniem skargi składała do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu, działając jako pełnomocnik W. Z., wezwanie do usunięcia naruszenia prawa polegającego na niezałatwieniu tej sprawy w terminie, w trybie art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267, z późn. zm.) lub, że składał je W. Z., w terminie 7 dni od dnia otrzymania niniejszego wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U 2012 poz. 270, z późn. zm.), zwanej dalej P.p.s.a.
Skarżąca odebrała wezwanie w dniu 25 lipca 2014 r. osobiście, co potwierdza zwrotne pocztowe potwierdzanie odbioru (k. 37 akt sądowych).
Odpowiadając na wezwanie z dnia 22 lipca 2014 r., pismem z dnia 25 lipca 2014 r., K. Z., wskazał, że skarga dotyczy przewlekłego postępowania SKO w Opolu, odmowy przyznania zasiłków rodzinnego z dodatkami, pielęgnacyjnego, świadczeń rodzinnych z tytułu kształcenia i rehabilitacji oraz dodatków rządowego programu wspierania rodziców osób niepełnosprawnych, wstrzymanych od lutego 2013 r., przyznanych dla R. Z., na pokrycie dojazdu do szkoły i zakwaterowanie internacie.
Do dnia wydania niniejszego postanowienia w sprawie skarżąca nie uzupełniła braku formalnego skargi na przewlekłość postępowania SKO w Opolu w sprawie specjalnego zasiłku opiekuńczego dla W. Z.. Nie nadesłała pełnomocnictwa do występowaniu w jego imieniu, ani też nie wykazała, że składał on lub ona wezwanie do usunięcia naruszenia prawa wywołanego niezałatwieniem sprawy w terminie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skargę należało odrzucić.
Na wstępie należy wskazać, że w pierwszej kolejności Sąd bada z urzędu dopuszczalność skargi, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, jakie zostały wymienione enumeratywnie w art. 58 § 1 P.p.s.a. Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), niezachowanie terminu (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5) oraz niedopuszczalność z innych przyczyn (pkt 6). Odnośnie braków formalnych skargi podać trzeba, że w myśl art. 37 § 1 P.p.s.a., pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy, Brak pełnomocnictwa stanowi brak formalny podlegające usunięciu w trybie art. 49 § 1 P.p.s.a.
Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych.
Taka sytuacja wystąpiła w niniejszej sprawie, gdyż mimo doręczenia K. Z. wezwania do usunięcia braku formalnego skargi (przez złożenie do akt sądowych pełnomocnictwa), zawierającego pouczenie o skutku niedopełnienia powyższego obowiązku, stwierdzone uchybienie nie zostało usunięte w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania wezwania. Przeciwnie K. Z. wskazała, że skarży inne sprawy, które - jak już opisano wyżej - wyłączono do odrębnych postępowań. Nie potwierdziła, że występuje, jako pełnomocnik syna W. Z., w sprawie przewlekłości postępowania SKO w Opolu w sprawie specjalnego zasiłku opiekuńczego dla niego, związanego z opieką nad ojcem W. Z.
Skarżąca niewykazała, też, że ona jako pełnomocnik W. Z. lub on sam, wyczerpali przed wniesieniem skargi na przewlekłość, obligatoryjny tryb z art. 37 § 1 K.p.a., to jest, że wezwali organ do usunięcia naruszenia prawa.
Warunkiem dopuszczalności skargi jest wyczerpanie służących stronie w postępowaniu administracyjnym środków zaskarżenia (art. 52 P.p.s.a.), do których należy wezwanie organu do sunięcia naruszenia prawa, w związku z niezałatwieniem sprawy w terminie, stosownie do art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U z 2000 r. Nr 98, poz. 1071), - zwanej dalej K.p.a. Oznacza to, że postępowanie sądowoadministracyjne w odniesieniu do skargi na przewlekłość postępowania, musi być poprzedzone postępowaniem przewidzianym art. 37 K.p.a.
Przepis art. 37 § 1 K.p.a. stanowi, że "Na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa." Zaś § 2 tego przepisu stanowi, że organ "wymieniony w § 1, uznając zażalenie za uzasadnione, wyznacza dodatkowy termin załatwienia sprawy oraz zarządza wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie, a w razie potrzeby także podjecie środków zapobiegających naruszaniu terminów załatwienia spraw w przyszłości. Organ stwierdza jednocześnie, czy niezałatwienie sprawy w terminie miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa."
Odnosząc powyższe do rozpoznawanej sprawy wskazać należy, iż jeżeli organem, którego dotyczy skarga na przewlekłość postępowania jest Samorządowe Kolegium Odwoławcze (w niniejszej sprawie – z siedzibą w Opolu), skarga na przewlekłość postępowania ww. organu winna zostać poprzedzona złożeniem przez stronę skarżącą do tego organu, wezwania do usunięcia naruszenia prawa.
K. Z. nieuzupełniła zatem braku formalnego skargi poprzez nadesłanie pełnomocnictwa, ani też nie wykazała, że ona, jako pełnomocnik syna lub on sam wyczerpali obligatoryjny tryb przed wniesieniem skargi na przewlekłość wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Ostatnio wskazana kwestia jest jednakże wtórna, wobec nie potwierdzenia przez K. Z. faktu, że wnosi ona skargę w sprawie przewlekłości postępowania SKO w Opolu w sprawie specjalnego zasiłku opiekuńczego dla W. Z., związanego z opieką nad ojcem W. Z., jako jego pełnomocni, poza tym nie potwierdziła w ogóle, że wnosi taka skargę.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.
.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło