II SAB/Op 39/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krzysztof Bogusz po rozpoznaniu w dniu 29 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. w [...] na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu w przedmiocie rozpatrzenia odwołania od decyzji w sprawie opłaty za użytkowanie wieczyste postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 17 maja 2013 r. "A" Sp. z o.o. w [...] (dalej jako Spółka lub Spółka z o.o.), reprezentowana przez Zastępcę Dyrektora ds. produkcji i handlu- H. G., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu w przedmiocie rozpatrzenia odwołania od decyzji w sprawie opłaty za wieczyste użytkowanie gruntów na działkach ewidencyjnych nr A, nr B i nr C za 2012 r., podnosząc, że Kolegium nie wyznaczyło nowego terminu załatwienia sprawy, ani nie powiadomiło Spółki o przyczynie braku jej załatwienia. W odpowiedzi na skargę, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu wniosło o odrzucenie skargi, z uwagi na niewyczerpanie przed jej wniesieniem przez stronę skarżącą środków zaskarżenia, w tym wypadku wezwania do usunięcia naruszenia prawa. W wykonaniu zarządzenia sędziego z dnia 18 lipca 2013 r., wezwano stroną skarżącą do usunięcia w terminie 7 dni, braków formalnych skargi przez wykazanie, że przed wniesieniem skargi wezwała organ- tj. SKO w Opolu, w trybie art. 37 § 1 K.p.a., do usunięcia naruszenia prawa. W odpowiedzi na powyższe wezwanie, pismem z dnia 24 lipca 2013 r. Spółka oświadczyła, że wezwanie do usunięcia naruszenia prawa zawarła w piśmie z dnia 17 maja 2013 r. (tj. w skardze na bezczynność ), z treścią którego Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu zapoznało się przed wpływem tego pisma do WSA w Opolu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Na wstępie należy wskazać, że Sąd z urzędu bada w pierwszej kolejności dopuszczalność skargi, ustalając czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270), zwanej dalej P.p.s.a. Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), wniesienie skargi po terminie (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5) oraz niedopuszczalność z innych przyczyn (pkt 6), która występuje m.in. w razie niewyczerpania środków zaskarżenia. Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 P.p.s.a., skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W przypadku skargi na bezczynność, jej wniesienie dopuszczalne jest wówczas, gdy strona wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 K.p.a. Zgodnie z tym przepisem na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu- wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Wobec faktu, że w niniejszej sprawie skarżona jest bezczynność organu, którym jest Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu, i które nie ma organu wyższego stopnia (art. 17 K.p.a.), to przed złożeniem skargi na bezczynność tego organu, obowiązkiem skarżącej Spółki było wezwać SKO w Opolu do usunięcia naruszenia prawa. Do wykazania, iż przed wniesieniem skargi do Sądu skarżąca Spółka dochowała trybu określonego w wyżej przytoczonym art. 37 K.p.a., została wezwana pismem z dnia 18 lipca 2013 r. Wprawdzie w wyznaczonym przez Sąd terminie strona skarżąca złożyła pismo z dnia 24 lipca 2013 r., w którym odniosła się do wezwania Sądu, jednak nie można uznać, iż w piśmie tym wykazała dochowanie trybu zaskarżenia, jakim było wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Podkreślić należy, że wezwanie takie w trybie przywołanego wyżej art. 37 K.p.a. winno mieć formę pisemną, oraz być uprzednie w stosunku do daty złożenia skargi. W tym kontekście nie można przyjąć, że z wniesieniem takiego wezwania równoznaczne jest wniesienie samej skargi sądowoadministracyjnej. W ocenie sądu, z treści skargi, z odpowiedzi na skargę i z akt administracyjnych, nie wynika, aby Spółka przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego wezwała Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu do usunięcia naruszenia prawa polegającego na nie rozpatrzeniu w terminie, skierowanego do tego organu odwołania od pisma Starosty Opolskiego, którym zawiadomiono Spółkę o wysokości ustalonej opłaty rocznej z tytułu wieczystego użytkowania gruntów Skarbu Państwa. Zatem wymóg wyczerpania środków zaskarżenia, o jakim mowa wyżej nie został spełniony, co czyni wniesioną skargę niedopuszczalną. W tej sytuacji znajduje zastosowanie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn iż wymienione w pkt 1-5 wniesienie skargi jest niedopuszczalne. W konsekwencji orzeczono jak w sentencji postanowienia.