II SAB/Op 4/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Daria Sachanbińska po rozpoznaniu w dniu 16 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Ł. P. na bezczynność Wojewody Opolskiego w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania odwołania od decyzji w sprawie wymeldowania postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia 18 października 2016 r. Ł. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę, w której podniósł, że nie zgadza się z treścią pisma Wojewody Opolskiego z dnia 5 października 2016 r. Oświadczył, że celem jego pisma z dnia 19 września 2016 r. było "uskutecznienie" odwołania, a zatem pismo to należało potraktować jako wniosek o przywrócenie terminu, zwłaszcza że powołał się w nim na "okoliczność, za którą nie ponosi odpowiedzialności" i wnosił o uwzględnienie tego faktu przez organ. Skarżący stwierdził, że nie może ponosić negatywnych konsekwencji dowolnego skracania czasu pracy w Urzędzie Miejskim w Namysłowie. Podkreślił, że za potraktowaniem jego pisma z dnia 19 września 2016 r. jako wniosku o przywrócenie terminu przemawia i to, iż był to "jedyny środek do »uwzględnienia« przez organ administracji publicznej ponoszonych (...) okoliczności, wykazujących brak winy w niedochowaniu terminu do podpisania odwołania". W wykonaniu zarządzenia Sądu z dnia 6 grudnia 2016 r., wezwano skarżącego do wyjaśnienia, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, czy pismo z dnia 18 października 2016 r., które złożył do Wojewody Opolskiego, stanowi jedynie wskazanie dla tego organu, że w piśmie z dnia 19 września 2016 r. zawarł wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków jego odwołania, czy też złożył je z zamiarem wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, a jeśli tak, to czy jest to skarga na: - pismo z dnia 5 października 2016 r., nr [...], czy - bezczynność Wojewody Opolskiego w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania - pismem z dnia 5 października 2016 r., nr [...] - odwołania Ł. P. od decyzji Burmistrza Namysłowa z dnia 27 czerwca 2016 r., nr [...], w przedmiocie wymeldowania z miejsca pobytu stałego, a jeśli tak, to czy przed jej wniesieniem wyczerpał tryb z art. 37 Kodeksu postępowania administracyjnego, tj. czy złożył zażalenie na tę bezczynność do organu wyższego stopnia (pouczono, że niewykazanie wyczerpania tego trybu stanowi podstawę do odrzucenia skargi), czy - bezczynność Wojewody Opolskiego w przedmiocie rozpoznania jego pisma z dnia 19 września 2016 r., stanowiącego wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego odwołania od ww. decyzji Burmistrza Namysłowa z dnia 27 czerwca 2016 r., poprzez podpisanie odwołania, a jeśli tak, to czy przed jej wniesieniem wyczerpał tryb z art. 37 Kodeksu postępowania administracyjnego, tj. czy złożył zażalenie na tę bezczynność do organu wyższego stopnia (pouczono, że niewykazanie wyczerpania tego trybu stanowi podstawę do odrzucenia skargi). Jednocześnie poinformowano skarżącego, że w razie braku udzielenia odpowiedzi lub braku wskazania przedmiotu zaskarżenia, zostanie przyjęte, tak jak w odpowiedzi na skargę (także w piśmie z 3 listopada 2016 r.), że skarga dotyczy bezczynności Wojewody Opolskiego w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania - pismem z dnia 5 października 2016 r., nr [...] - odwołania Ł. P. od decyzji Burmistrza Namysłowa z dnia 27 czerwca 2016 r. w sprawie wymeldowania z miejsca pobytu stałego. Powyższe wezwanie przesłano skarżącemu na podany w skardze adres i doręczono dorosłemu domownikowi – W. D. w dniu 12 grudnia 2016 r., co wynika ze zwrotnego pocztowego potwierdzenia odbioru przesyłki (k. 13 akt sądowych). Do dnia wydania niniejszego postanowienia skarżący nie udzielił żadnej odpowiedzi na wezwanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Na wstępie odnotować trzeba, że w pierwszej kolejności Sąd bada z urzędu dopuszczalność skargi, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, jakie zostały wymienione enumeratywnie w art. 58 § 1 P.p.s.a. Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), niezachowanie terminu (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych skargi (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5), brak naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia (pkt 5a) oraz niedopuszczalność z innych przyczyn (pkt 6). Sąd zatem z urzędu bada również "inne" warunki dopuszczalności skargi (art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.). Na zasadzie art. 52 P.p.s.a., warunkiem dopuszczalności skargi jest uprzednie wyczerpanie środków zaskarżenia służących stronie w postępowaniu administracyjnym. Stosownie do art. 37 § 1 K.p.a., na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W świetle przywołanych regulacji wniesienie skargi sądowoadministracyjnej na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego musi być poprzedzone postępowaniem przewidzianym w art. 37 K.p.a. Skarżący został wezwany przez Sąd, pismem z dnia 6 grudnia 2016 r., do określenia przedmiotu zaskarżenia, a na wypadek, gdyby skarżył bezczynność organu, do wykazania, że wyczerpał tryb zażaleniowy z art. 37 K.p.a. Wezwanie w tym zakresie zostało skutecznie dokonane w dniu 12 grudnia 2016 r., w trybie zastępczym, wynikającym z art. 72 P.p.s.a., zgodnie z którym jeżeli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu, pismo sądowe można doręczyć dorosłemu domownikowi, a gdyby go nie było - zarządcy domu lub dozorcy, jeżeli nie mają oni sprzecznych interesów w sprawie i podjęli się oddania mu pisma. Termin do udzielenia odpowiedzi na wezwanie rozpoczął bieg dla skarżącego w dniu 13 grudnia 2016 r. i zakończył się w poniedziałek 19 grudnia 2016 r. W zakreślonym terminie, a także po jego upływie, skarżący nie odpowiedział na skierowane do niego wezwanie. Dlatego Sąd przyjął, z uwagi na brak odpowiedzi na wezwanie z dnia 6 grudnia 2016 r. i zgodnie z zawartym w wezwaniu pouczeniem, że Ł. P. skarży bezczynność Wojewody Opolskiego w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania - pismem z dnia 5 października 2016 r., nr [...] - odwołania Ł. P. od decyzji Burmistrza Namysłowa z dnia 27 czerwca 2016 r., nr [...], w sprawie wymeldowania go z miejsca pobytu stałego. Dodać można, że stanowisko Sądu co do przedmiotu zaskarżenia jest zbieżne ze stanowiskiem organu i nie zostało ono zakwestionowane w skardze. Wobec tego, że skarżący, pomimo wezwania, nie wykazał, że przed wniesieniem skargi wyczerpał tryb zażaleniowy z art. 37 K.p.a., jego skarga podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. Skarżący nie wykazał bowiem, że przed wniesieniem skargi - stosownie do wymogów z art. 52 § 1 P.p.s.a. - wyczerpał środki zaskarżenia. W tym stanie rzeczy orzeczono, jak w sentencji.