II SAB/Op 40/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krzysztof Bogusz po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K. na bezczynność Burmistrza Nysy w przedmiocie przydziału lokalu mieszkalnego postanawia: odrzucić skargę. Przedmiotem skargi wniesionej pismem z 16 sierpnia 2011 r. przez A. K. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu była bezczynność Burmistrza Nysy w zakresie przydziału lokalu mieszkalnego z zasobów komunalnych Gminy Nysa. Z przedstawionych Sądowi akt administracyjnych wynika następujący przebieg postępowania: Wnioskiem z 25 września 2009 r. A. K. domagał się od Burmistrza Nysy "zamiany zajmowanego przez siebie lokalu" mieszkalnego (przy ulicy [...] w [...] – przypis Sądu) na lokal mieszkalny odpowiadający jego stanowi zdrowia". Zaznaczył, że wniosek składa powtórnie, że jest inwalidą I grupy, w podeszłym wieku, z licznymi schorzeniami. Dlatego zajmując lokal dotychczasowy mieszczący się na 4 piętrze, w starym budownictwie, z ogrzewaniem piecowym nie może ani właściwie się leczyć ani egzystować. Podnosił też, że lokal nie nadaje się do zamieszkiwania z uwagi na stan techniczny. Do wniosku strona załączyła dokumentację lekarską wykazującą stan zdrowia. Na wezwanie organu strona wniosła żądanie na stosownym druku w dniu 2 października 2009 r. W dniu 27 października 2009 r. Wydział Lokalowy Urzędu Miejskiego w Nysie przeprowadził w lokalu Nr [...] przy ul. [...] wizję lokalną potwierdzając warunki lokalowe strony oraz ustalając, że lokal jest zdewastowany i zajmowany w częściach wspólnych także przez dwóch wnuków A. K., P. M. i M. M., formalnie zameldowanych w lokalu Nr [...] wraz z ich matką J. M., która opuściła lokal (por. protokół oględzin i notatka służbowa z 28 października 2009 r. oraz zdjęcia lokali k-22, 23 i 39). Następnie pomiędzy 4 listopada 2009 r., a 16 listopada 2009 r. nastąpiła wymiana pism organu, Nyskiego Zarządu Nieruchomości i strony w zakresie stanu technicznego lokalu, dewastacji mieszkania i obowiązków najemcy. Pismem z 29 października 2009 r. Burmistrz Nysy poinformował stronę, że wniosek o zamianę mieszkania został pozytywnie rozpatrzony i oczekuje na realizację. W wyniku pozytywnych opinii Komisji Mieszkaniowej z 28 lipca 2010 r. Wydział Lokalowy Urzędu Miejskiego w Nysie zatwierdził propozycję zamiany lokalu A. K. na mieszkanie przy ulicy [...] w [...]. W dniu 8 września 2010 r., stosując § 4 uchwały Rady Miejskiej w Nysie z dnia 24 czerwca 2004 r., nr XXVI/453/04 w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu Gminy Nysa (ze zm.), Burmistrz Nysy wydał "skierowanie do zawarcia umowy najmu lokalu zamiennego." Pismem z 11 października 2010 r. córka skarżącego J. M., nie przedkładając żadnego umocowania, odpowiadała imieniem ojca, że nie wyraża zgody na przydział lokalu zamiennego. Pismem z 10 grudnia 2010 r. Burmistrz Nysy stosując ponownie § 4 cyt. uchwały Rady Miejskiej w Nysie z 24 czerwca 2004 r. wydał "skierowanie na zawarcie umowy najmu lokalu zamiennego przy ulicy [...] w [...]", które również zostało odrzucone przez J. M., odwołującą się do udzielonego jej przez ojca pełnomocnictwa, pismem z 20 grudnia 2010 r. Na wniosek strony o przydział lokalu na ulicy [...] z 4 kwietnia 2011 r. organ odpowiadał 2 maja 2011 r., iż nie zgłoszono wolnego lokalu mieszkalnego "przy ulicy [...] na parterze". W skardze z 16 sierpnia 2011 r. skarżący zarzucił bezczynność Burmistrza Nysy w zakresie wydania decyzji w sprawie wniosku o przydział odpowiedniego do wieku i stanu zdrowia lokalu mieszkalnego, zapewniającego stronie możliwość opieki przez córkę. Do skargi załączono płytę CD z reportażem mającym wykazywać zobowiązanie publiczne Burmistrza Nysy do przydziału odpowiedniego lokalu mieszkalnego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, względnie oddalenie. Skarżący na wezwanie Sądu oświadczył, że przed wniesieniem skargi na bezczynność organu nie wnosił zażalenia, ani wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a. sąd rozpoznaje skargi na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a tego artykułu, a zatem gdy: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) (1) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach. Niezależnie od tego trzeba wskazać na przepis art. 52 § 1 P.p.s.a. zgodnie z którym skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba, że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przy tym zgodnie z art. 52 § 2 P.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie, lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Dalej trzeba zważyć, że zgodnie z art. 35 § 1 K.p.a. organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Zgodnie z art. 35 § 3 K.p.a. załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej – nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. Ponadto w myśl art. 37 § 1 K.p.a. na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. W zależności od przedmiotu skargi zastosowanie ma procedura złożenia zażalenia lub wezwania do usunięcia naruszenia prawa przed wniesieniem skargi, z wyjątkiem sytuacji o czym niżej. Na wstępie zważań Sąd celowo wymienił przypadki, w których strona może wnieść skargę na bezczynność organu, albowiem przepis ten odczytany łącznie z zakresem orzekania sądu administracyjnego wynikającym z art. 134 § 1 P.p.s.a., wyznacza granice badania sprawy. Jest to konieczne bo treść pism strony, w tym w szczególności skarga, nie jest jednoznaczna. Należy jednak bacząc na intencje skarżącego dojść do wniosku, że przedmiotem skargi jest "bezczynność organu w zakresie wydania decyzji o przydziale lokalu mieszkalnego", co więcej "konkretnego lokalu na ulicy [...]" wskazanego w piśmie z 4 kwietnia 2011 r. Przy tak określonym przedmiocie skargi procedura poprzedzenia jej wyczerpaniem środków zaskarżenia o jakich mowa w art. 52 § 1 P.p.s.a. nie ma znaczenia. W szczególności wniesiona skarga jest niedopuszczalna, albowiem nie wskazuje aktu lub czynności, którego brak wydania czyni możliwość przyjęcia, że organ pozostaje w bezczynności. W każdym razie aktem takim nie może być decyzja w sprawie przydziału mieszkania, gdyż przepisy ustawy z 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów (...) (Dz.U.2005, Nr 31 poz. 266 ze zm.) nie przewidują wydania decyzji administracyjnej o przydziale mieszkania. Takiej formy załatwienia sprawy administracyjnej nie przewiduje też prawo miejscowe Gminy Nysa, w szczególności uchwała Nr XXVI/453/04 Rady Miejskiej w Nysie z 24 czerwca 2004 r. (Dz.Urz. Województwa Opolskiego 2004, Nr 52, poz. 1473 ze zm.). Z uchwały tej wynika, że Burmistrz Nysy jako organ Gminy Nysa wydaje skierowanie do zawarcia umowy najmu lokalu (§4 uchwały), a zatem umowy cywilnoprawnej, a nie aktu administracyjnego. W konsekwencji w opisanych okolicznościach faktycznych sprawy skarga podlegała odrzuceniu, jako niedopuszczalna (art. 58 § 1 pkt 6) niemniej należy stronie wskazać, że jeżeli wykonywanie uchwały Rady Miejskiej w Nysie z 24 czerwca 2004 r., Nr XXVI/453, przez Burmistrza Nysy (w tym zaniedbanie, przewlekłe załatwianie spraw) może być przedmiotem skargi powszechnej do organu Gminy Nysa, w szczególności Rady Miejskiej w Nysie.