II SAB/Op 49/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Teresa Cisyk po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. P. na bezczynność Dyrektora Przedszkola Publicznego Nr 1 w Krapkowicach w przedmiocie informacji publicznej postanawia odrzucić skargę. J. P., wniosła drogą elektroniczną w dniu 21 października 2012 r., za pośrednictwem Dyrektora Przedszkola Publicznego Nr 1 w Krapkowicach, skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, na bezczynność wskazanego organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Zażądała stwierdzenia obowiązku udostępnienia wnioskowanej w dniu 5 października 2012 r. informacji publicznej, w sposób i w formie zgodnej z wnioskiem, czyli na elektroniczną skrzynkę pocztową. Zażądała także zasądzenia kosztów postępowania według norm i wymierzenia organowi grzywny (art. 149 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). W odpowiedzi na skargę, Dyrektor Przedszkola Publicznego Nr 1 w Krapkowicach wniósł o jej oddalenie. Uzasadniając wniosek podniósł, że w momencie wpłynięcia wniosku skarżącej z dnia 5 października 2012 r., Przedszkole nie posiadało skrzynki podawczej ePUAP i udzielenie odpowiedzi na pytania – udostępnienie informacji publicznej, stało się niemożliwe. W sprawie organ udostępnił natomiast wnioskodawczyni informację publiczną w zakresie objętym treścią pisma z dnia 29 października 2012 r. w formie określonej we wniosku J. P., tj. przez skrzynkę podawczą ePUAP. W wykonaniu zarządzeń z dnia 2 listopada 2012 r. Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu, wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 100 zł oraz usunięcia braków formalnych skargi, przez jej podpisanie lub nadesłanie podpisanego egzemplarza skargi. Wezwania zawierały pouczenie, że w/w czynności należy dokonać w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. W pierwszej kolejności Sąd bada z urzędu dopuszczalność skargi ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej P.p.s.a. Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), niezachowanie terminu (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5) oraz niedopuszczalność z innych przyczyn (pkt 6). Zgodnie z treścią art. 57 § 1 P.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom ogólnym przewidzianym dla wszystkich pism procesowych oraz zawierać dodatkowe elementy wskazane w powyższym przepisie, które są charakterystyczne wyłącznie dla skargi. Jednym z wymogów na podstawie przepisu art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. dotyczącym pism procesowych wnoszonych do Sądu, a więc także skargi, jest obowiązek jej podpisania przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Obok wyżej wskazanych przesłanek dopuszczalności skargi, do warunków wymaganych przez przepisy P.p.s.a. do skutecznego złożenia skargi do sądu administracyjnego, jako pisma procesowego, zalicza się także stosownie do treści art. 230 § 1 i 2 P.p.s.a. - uiszczenie wpisu od skargi. W myśl znajdującego zastosowanie w niniejszej sprawie, przepisu § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), wpis stały w sprawach skarg na bezczynność organów administracji publicznej, pobiera się w wysokości 100 zł. Niezachowanie wymogów formalnych, jak również nieuiszczenie wpisu od skargi, może skutkować wezwaniem przez Sąd do uzupełnienia braków oraz uiszczenia wpisu w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Podstawą odrzucenia skargi jest art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. określający, że sąd odrzuca skargę, której braków formalnych nieuzupełniono w terminie oraz art. 220 § 3 P.p.s.a., będący przepisem szczególnym w stosunku do ogólnej normy z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. i stanowiącym samodzielną podstawę prawną, zgodnie z którym sąd odrzuca skargę, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis. W przedmiotowej sprawie skarżąca nadesłała do tut. Sądu nie podpisaną skargę. W związku z powyższym, koniecznym było usunięcie braku formalnego skargi, a także wobec nieuiszczenia wpisu od skargi w momencie jej wniesienia, dokonanie również i tej czynności. O powyższym obowiązku skarżąca została poinformowana w wezwaniach do usunięcia braków formalnych skargi i uiszczenia wpisu od skargi przesłanych przez Sąd, a także pouczona o konsekwencjach wynikających z braku dokonania wymienionych czynności. Wezwania powyższe zostały skutecznie doręczone skarżącej w dniu 14 listopada 2012 r. (por.: k-20 akt sądowych), która odebrała przesyłkę osobiście. Termin, w którym skarżąca była zobligowana do dokonania nałożonego na nią obowiązku upłynął zatem w dniu 21 listopada 2012 r. Pomimo upływu zakreślonego terminu skarżąca nie usunęła braku formalnego skargi, nie podpisała bowiem skargi, ani nie nadesłała egzemplarza skargi wraz ze złożonym na niej podpisem. W sprawie nie został uiszczony także żądany wpis od skargi. Stąd na zasadzie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. i art. 220 § 3 P.p.s.a. skargę należało odrzucić, co Sąd orzekł jak w sentencji.