II SAB/Op 5/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Janowska po rozpoznaniu w dniu 14 marca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. H. na bezczynność Rady Miejskiej w P. w przedmiocie bezczynności w rozpoznaniu skargi na burmistrza postanawia: odrzucić skargę Z. H. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu pismo z dnia 19 grudnia 2007 r., nazwane skargą, w którym zarzucił wadliwości w postępowaniu Rady Miejskiej w P. oraz Wojewody [...], formułując jednocześnie w sześciu punktach wnioski stanowiące żądania skargi. W punkcie 3 skargi, zarejestrowanym w repertorium sądowym SAB pod odrębną sygnaturą II SAB/Op 5/08, stanowiącym przedmiot rozpoznania Sądu w niniejszej sprawie, skarżący, zarzucając Radzie Miejskiej w P. bezczynność, wnosił o zobowiązanie tego organu "do rozpatrzenia skargi R. H. na bezczynność Burmistrza [...]". W uzasadnieniu skarżący wskazał, iż nie otrzymał on do dnia dzisiejszego uchwały Rady Miejskiej w P. z dnia 15 listopada 2007 r., nr [...] w sprawie skargi R. H. na bezczynność Burmistrza, a zatem nie zna jej treści. Został on wprawdzie powiadomiony o tym, że na sesji w dniu 15 listopada 2007 r. będzie rozpatrywana w/w skarga, a o treści podjętej w jej sprawie uchwały zostanie on powiadomiony odrębnym pismem, jednakże takiego pisma nie otrzymał, nie zna zatem jej treści i tak naprawdę nie wie nawet czy skarga była przez radnych rozpatrywana. Skarżący wskazał, że niezawiadomienie go o sposobie załatwienia jego skargi narusza art. 237 § 3 K.p.a. W odpowiedzi na skargę z dnia 21 stycznia 2008 r. Rada Miejska w P. wniosła o jej odrzucenie i zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm. ), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności organów administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Sąd orzeka także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosuje środki określone w tych przepisach. Ponadto, stosownie do treści art. 4 powołanej ustawy sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. Oznacza to, że sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania spraw, które nie zostały wymienione w powołanych przepisach. W szczególności nie jest właściwy do rozpoznawania skarg powszechnych, objętych przepisami działu VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego ( Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm. ), zwanej dalej K.p.a. Zasada ta znajduje zastosowanie również w rozpoznawanej sprawie. Jak wynika z treści skargi i akt sprawy, Rada Miejska w P. uchwałą nr [...] z dnia 15 listopada 2007 r., uznała za bezzasadną skargę R. H. w sprawie działalności Burmistrza [...] w sprawie zmiany stanu wód na gruncie ze szkodą na grunty sąsiednie. Rada Miejska rozstrzygnęła zatem sprawę na podstawie przepisów działu VIII Kpa. Skarżący nie wskazał natomiast decyzji, postanowienia lub innego aktu lub czynności, które organ ten powinien był wydać, a które zgodnie z obowiązującymi przepisami mogłyby być przedmiotem skargi przed sądem administracyjnym Należy ponadto zauważyć, iż postępowanie skargowe w rozumieniu przepisów K.p.a jest jednoinstancyjne i nie ma w nim miejsca na środki zaskarżenia. Jeśli jednak obywatel jest niezadowolony ze sposobu załatwienia sprawy przez organ, może złożyć skargę na działalność tego właśnie organu. W myśl art. 229 pkt 1 K.p.a. jeżeli przepisy szczególne nie określają innych organów właściwych do rozpatrywania skarg, w sprawie, której przedmiotem skargi są zadania i działalność Rady Miejskiej, organem właściwym do rozpatrzenia takiej skargi będzie - wojewoda, a w zakresie spraw finansowych - regionalna izba obrachunkowa. Skarga zatem na bezczynność Rady Miejskiej w P. w rozpoznaniu skargi powszechnej na bezczynność Burmistrza [...] przysługuje do Wojewody [...], i jest to, jak już wyżej wyjaśniono, skarga powszechna. Natomiast co do podnoszonego w skardze do tut. Sądu braku zawiadomienia strony o załatwieniu skargi powszechnej, jego prawidłowość może być również kwestionowana jedynie nową skargą wnoszoną w trybie art. 227 K.p.a. Skoro zatem na uchwałę Rady Miejskiej w P. w przedmiocie załatwienia skargi powszechnej nie służy skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, nie służy też do tut. Sądu skarga na bezczynność w przedmiocie podjęcia takiej uchwały, ani w przedmiocie doręczenia tej uchwały, to zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., skarga złożona w takich okolicznościach podlega odrzuceniu, jako niedopuszczalna. Sąd nie orzekał o kosztach postępowania, mając na uwadze przepis art. 200 P.p.s.a., zgodnie z którym skarżącemu przysługuje zwrot kosztów procesu od organu w razie uwzględnienia jego skargi. W przypadku organu natomiast zwrot kosztów postępowania od skarżącego nie przysługuje, ani w wypadku odrzucenia skargi, ani oddalenia skargi czy umorzenia postępowania przed sądem I instancji.