II SAB/Op 52/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Krupiński – spr. po rozpoznaniu w dniu 22 lipca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. B. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu w przedmiocie rozpatrzenia odwołania od decyzji w sprawie odmowy przyznania prawa do świadczenia wychowawczego odrzucić skargę. Pismem procesowym z dnia 18 maja 2019 r., A. B. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu, polegającą na nierozpatrzeniu odwołania od decyzji organu I instancji o odmowie przyznania A. B. prawa do świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, w celu sprawowania opieki nad matką. W wykonaniu zarządzenia z dnia 21 czerwca 2019 r. wezwano skarżącą do usunięcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, braków formalnych skargi przez wskazanie numeru PESEL skarżącej oraz przez wykazania, że przed wniesieniem skargi wyczerpała tryb z art. 37 § 1 K.p.a. i w tym celu wezwano do nadesłania kopii pisma wystosowanego w tym trybie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu, przed wniesieniem skargi. Pouczono jednocześnie skarżącą, że nieusunięcie braków formalnych skargi w terminie spowoduje jej odrzucenie. Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącej osobiście w dniu 4 lipca 2019 r., o czym świadczy pocztowe zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki (por, k-15 akt sądowych). Do dnia wydania niniejszego postanowienia, skarżąca w żaden sposób nie odniosła się do wezwania sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył co następuje: Skargę należno odrzucić. Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, z późn. zm.) - zwanej dalej jako: "P.p.s.a." Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), niezachowanie terminu (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5), brak interesu prawnego wnoszącego skargę na uchwałę lub akt, o którym mowa art. 3 § 2 pkt 5 i 6 P.p.s.a. (pkt 5a) oraz niedopuszczalność skargi z innych przyczyn (pkt 6). Zgodnie z art. 52 § 1 P.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba, że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 P.p.s.a.). Przepis art. 53 § 2b P.p.s.a. stanowi natomiast, że skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Stosownie do art. 37 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2018 r. poz. 2096, z późn. zm.) - zwanej dalej: "K.p.a.", stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 K.p.a. Wniesienie ponaglenia w trybie art. 37 § 1 stanowi warunek konieczny do wywiedzenia skargi na bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Niewyczerpanie trybu przedskargowego prowadzi do odrzucenia skargi jako niedopuszczalnej z innych powodów, na podstawie art. 58 §1 pkt 6 P.p.s.a. Będąca przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie skarga na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu, nie została poprzedzona ponagleniem. Pisma takiego nie zawierają przedłożone wraz ze skargą akta administracyjne, nie zostało ono także przedstawione przez skarżącą na wezwanie Sądu. Wobec tego, warunek skutecznego wniesienia skargi przez A. B. na bezczynność w zakresie rozpoznania zażalenia przez wskazany organ administracji publicznej nie został spełniony, bowiem skarżąca nie wykazała, że wyczerpała tryb opisany w art. 37 K.p.a. w związku z art. 53 § 2b P.p.s.a., skutkiem czego skarga w przedmiotowej sprawie okazała się niedopuszczalna. Niezależnie od powyższego należy wskazać, że skarga podlega odrzuceniu również z powodu nieuzupełnienia jej braku formalnego, polegającego na podaniu numeru PESEL skarżącej. W art. 46 § 1 P.p.s.a. wskazano bowiem elementy, jakie powinno zawierać każde pismo strony. W art. 46 § 2 pkt 1 P.p.s.a. wymieniono dodatkowo enumeratywnie co powinno zawierać pierwsze pismo wnoszone do sądu (skarga), w którym powinien znaleźć się w szczególności PESEL strony skarżącej będącej osobą fizyczną (art. 46 § 2 pkt 1 lit. b P.p.s.a.). Wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi w podanych wyżej zakresach, zostało przesłane do skarżącej i doręczone skutecznie do jej rąk w dniu 4 lipca 2019 r. Siedmiodniowy termin do dokonania żądanych czynności, upłynął zatem z dniem 11 lipca 2019 r. Pomimo upływu wyznaczonego przez Sąd terminu do dokonania opisanych czynności, skarżąca nie zastosowała się do wezwania i nie uzupełniła braków formalnych skargi. Wobec tego uznać należało, że przedmiotowa skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na mocy art. 58 § 1 pkt 3 i 6 oraz § art. 58 § 3 P.p.s.a., o czym Sąd orzekł jak w sentencji.