II SAB/Op 6/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Kmiecik po rozpoznaniu w dniu 1 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. P. na bezczynność Sądu Rejonowego w Opolu w przedmiocie rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności nakazu przyjęcia do aresztu postanawia: odrzucić skargę. Skarżący D. P., pismem z dnia 22 lutego 2011 r., wniósł bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na bezczynność Sądu Rejonowego w Opolu w przedmiocie rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności nakazu przyjęcia z dnia [...], o sygn. akt [...]. W treści skargi skarżący domagał się spowodowania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu nakazania właściwemu organowi administracji publicznej wszczęcia nadzwyczajnego postępowania administracyjnego w przedmiocie stwierdzenia nieważności przedmiotowego nakazu przyjęcia. Z uwagi na wniesienie skargi bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu, z dnia 1 marca 2011 r., skarga przesłana została do Sądu Rejonowego w Opolu, celem nadania jej biegu na podstawie art. 54 § 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W dniu 18 marca 2011 r. skarga wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu wraz z odpowiedzią na skargę, w której wskazano na jej niedopuszczalność. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skargę podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., sąd administracyjny sprawuje kontrolę nad działalnością administracji publicznej pod względem zgodności z prawem orzekając w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego oraz organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5 podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, oraz skarg na bezczynność organów administracji publicznej w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a w zakresie nie podjęcia w ustawowym terminie stosownych działań. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę oraz rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, jak też spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej (art. 3 § 3, art. 4 P.p.s.a.). W związku z tak określonym przez ustawodawcę zakresem właściwości rzeczowej sądów administracyjnych stwierdzić należy, iż obejmuje ona jedynie kontrolę legalności w sprawach z zakresu stosunków administracyjnoprawnych chyba, że ustawa szczególna przewiduje kontrolę sądów administracyjnych także w innych sprawach. Oznacza to, iż w sytuacji braku w tym zakresie szczególnych uregulowań ustawowych, sądy administracyjne nie są uprawnione do orzekania w sprawach wynikających z innych niż administracyjnych stosunków prawnych. Istota stosunku administracyjnoprawnego polega natomiast na tym, iż jedną z jego stron zawsze jest organ administracji publicznej, czy też inny podmiot powołany do realizacji zadań administracji publicznej, który z mocy przepisów prawa jest zobowiązany i uprawniony do władczego rozstrzygania o prawach i obowiązkach drugiej strony, regulowanych przez przepisy prawa administracyjnego. Z katalogu spraw podlegających kognicji wojewódzkich sądów administracyjnych wynika zatem, że sądy te nie są właściwe w sprawach skarg na bezczynność sądów powszechnych w zakresie postępowania, jakie prowadzą. Właściwością sądów administracyjnych objęte są bowiem wyłącznie indywidualne sprawy z zakresu administracji publicznej. W doktrynie oraz orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego za sprawę z zakresu administracji publicznej uznaje się wszystkie akty, czynności, działania i sprawy, które nie mają charakteru cywilnoprawnego, załatwiane w sposób władczy przez organ administracji publicznej (por. orzeczenie NSA z dnia 10 marca 2010 r., sygn. akt I OSK 333/10). Zaskarżenie bezczynności organu administracji publicznej jest dopuszczalne tylko w takich granicach, w jakich służy skarga do sądu administracyjnego na decyzje, postanowienia oraz na akty i czynności z zakresu administracji publicznej. W przedmiotowej sprawie nie została wydana decyzja, ani żaden inny akt administracyjny przez organ administracji publicznej. Wniesiona przez skarżącego D. P. skarga na bezczynność Sądu Rejonowego w Opolu nie wyczerpuje żadnego z kryteriów określonych w art. 3 § 2 pkt 1 – 4 P.p.s.a. oraz nie dotyczy spraw poddanych kontroli sądu administracyjnego na podstawie przepisów szczególnych. Skarżący żądał bowiem w złożonej skardze wszczęcia postępowania administracyjnego w przedmiocie stwierdzenia nieważności wydanego przez sąd powszechny nakazu przyjęcia do aresztu z dnia [...], sygn. akt [...]. Kwestionowany przez skarżącego nakaz przyjęcia do aresztu z dnia [...], sygn. akt VII [...] wydany przez sędziego Wydziału IIV Karnego Sądu Rejonowego w Opolu nie stanowi decyzji podjętej na skutek działania z zakresu administracji publicznej. Zaskarżony nakaz przyjęcia do aresztu wydany został w ramach postępowania karnego, które normowane jest przez przepisy ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego (Dz. U. Nr 89, poz. 555 ze zm.). Kontrola prawidłowości wydanego nakazu przyjęcia do aresztu nie mieści się w kognicji sądów administracyjnych. Stosownie do regulacji Działu II, rozdziału 1 Kodeksu postępowania karnego, normującego między innymi właściwość sądu, do orzekania w postępowaniu karnym właściwe są sądy powszechne. Jednocześnie też, w myśl przepisów art. 1 – 4 P.p.s.a., kontrola legalności orzeczeń wydawanych w trybie przewidzianym przez przepisy Kodeksu postępowania karnego, nie należy do właściwości sądów administracyjnych. Taka właściwość sądów administracyjnych nie została również unormowana w Kodeksie postępowania karnego, czy też innych ustawach szczególnych. Podkreślić należy także, że Wojewódzki Sąd Administracyjny nie nadzoruje, ani też nie kontroluje działalności sądów powszechnych, nie jest właściwy jednocześnie w sprawach skarg na bezczynność sądów powszechnych w zakresie postępowań, jakie prowadzą, stąd też skarga w tym zakresie jest niedopuszczalna (por. postanowienie WSA z dnia 11 stycznia 2010 r. , sygn. akt VII SAB/Wa 177/09). Zgodnie z art. 58 § 1 P.p.s.a. skarga podlega odrzuceniu, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu orzekł jak w sentencji postanowienia.