II SAB/Op 63/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Jeżewska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Elżbieta Naumowicz Sędzia WSA Daria Sachanbińska po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 7 listopada 2016 r. sprawy ze skargi S. P. na bezczynność Burmistrza Strzelec Opolskich w przedmiocie informacji publicznej oddala skargę. Przedmiot postępowania sądowoadministracyjnego stanowi skarga S. P. w zakresie udostępnienia informacji publicznej przez Burmistrza Strzelec Opolskich. Skarżący w dniu 20 czerwca 2016 r. przesłał do Burmistrza Strzelec Opolskich drogą elektroniczną (na platformę epuap) wniosek o udzielenie informacji publicznej w zakresie podania nazwy środka i wskazania, w jakim celu w dniu 13 czerwca 2016 r. został opryskiwany chodnik w [...], wzdłuż ulicy [...]. W dniu 1 lipca 2016 r. Burmistrz Strzelec Opolskich udzielił skarżącemu w tej samej formie informacji publicznej wskazując, iż oprysku we wymienionym miejscu dokonano środkiem chwastobójczym Roundup 3600 Plus (data prod. 03/2015, nr faktury VAT [...]). Po uzyskaniu odpowiedzi skarżący w tym samym dniu przesłał również drogą elektroniczną wniosek o uzupełnienie uzyskanej informacji publicznej w zakresie udzielenia odpowiedzi, czy wskazany środek chwastobójczy posiada odpowiednie pozwolenie "do stosowania na terenach publicznych", w szczególności drogach. Wniósł o wskazaniem numeru zezwolenia bądź podstawy prawnej do jego stosowania, jak też o podanie uprawnień K. B., sołtysa wsi, do prowadzenia takich oprysków w przestrzeni publicznej. W odpowiedzi z dnia 15 lipca 2016 r. organ podał, iż zgodnie z informacją zawartą na etykiecie środka chwastobójczego może on być stosowany na terenach nieużytkowanych rolniczo (placach magazynowych, terenach przemysłowych, poboczach dróg, terenach komunalnych, torowiskach tramwajowych), a kwestię tę reguluje zezwolenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi nr R - 71/2014 z dnia 14 maja 2014 r. Jednocześnie wyjaśnił, że sołtys wsi – K. B., nie potrzebował do wykonania oprysku żadnych uprawnień. W związku z uzyskaną informacją publiczną z dnia 15 lipca 2016 r. skarżący kolejny raz, również drogą elektroniczną, przesłał do organu wniosek o jej uzupełnienie w postaci tekstu skanu zezwolenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi nr R - 71/2014 z dnia 14 maja 2014 r. Dodał, że organ w odpowiedzi może podać tylko funkcjonujący link do tego zarządzenia. Burmistrz Strzelec Opolskich, udzielając w dniu 28 lipca 2016 r. skarżącemu informacji publicznej, wskazał, iż zezwolenie, jak i wytyczne w zakresie stosowania środka Roundup 360 Plus, dostępne są na stronie producenta www.monsanto.pl. Z kolei link do etykiety tego środka jest załącznikiem do zezwolenia: http://www.monsanto.pl/files/Produkty/Roundup360plus/Roundup360etykieta4.05.2014. pdf. S. P., działający poprzez swojego pełnomocnika, wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, w której domagał się zobowiązania Burmistrza Strzelec Opolskich do udzielenia żądanej informacji w terminie 14 dni od dnia doręczenia akt organowi; stwierdzenia, że bezczynność nastąpiła z rażącym naruszeniem prawa; wymierzenia organowi grzywny oraz zasądzenia na rzecz skarżącego kosztów postępowania. Zarzucił organowi naruszenie art. 13 ust. 1, 2 oraz art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. 2016 r. poz. 1764). W uzasadnieniu skarżący podał, że udzielona w dniu 28 lipca 2016 r. informacja, jak również zawarte w niej "internetowe odnośniki – linki- nie zawierały informacji w zakresie żądanym", co - w jego ocenie - jest równoznaczne z jej nieudostępnieniem i powinno być postrzegane jako bezczynność. W odpowiedzi na skargę Burmistrz Strzelec Opolskich wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu wskazał, iż nie jest w posiadaniu wnioskowanego przez skarżącego zezwolenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi nr R - 71/2014 z dnia 14 maja 2014 r., stąd udostępnił skarżącemu jedynie aktywny link do strony internetowej producenta, który stosowne zezwolenie uzyskał, oraz link do etykiety przedmiotowego środka, który jest załącznikiem do niniejszego zezwolenia. Wyjaśnił, iż nie jest w posiadaniu przedmiotowego zezwolenia, ponieważ nie był stroną postępowania, które skutkowało jego wydaniem, zatem w dniu 28 lipca 2016 r. przekazał skarżącemu jedynie te informacje, które posiadał. W ocenie organu, w takiej sytuacji nie można mu postawić zarzutu naruszenia art. 13 oraz art. 16 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1066) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Kontrola ta, stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, z późn. zm.), zwanej dalej P.p.s.a., obejmuje także orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów. Prawo dostępu do informacji publicznej ma konstrukcję publicznego prawa podmiotowego. Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej w art. 61 ust. 1 stanowi, iż obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Realizacji konstytucyjnego prawa dostępu do wiedzy w zakresie funkcjonowania organów władzy publicznej służy ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2016 r. poz. 1764, zwanej dalej także ustawą), która w art. 1 wskazuje, iż każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu i ponownemu wykorzystaniu na zasadach i w trybie określonych w tym akcie prawnym. W przepisie art. 6 ust. 1 ustawy, ustawodawca dokonał przykładowego wyliczenia, jaka informacja stanowi informację publiczną. W orzecznictwie oraz doktrynie przyjmuje się w związku z tym, że informacją publiczną jest każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa, o ile odnosi się do faktów i danych. Orzecznictwo sądów administracyjnych uznaje, że bezczynność w zakresie udzielenia informacji publicznej może wystąpić w następujących sytuacjach: - zobowiązany do udzielenia informacji publicznej w ogóle nie odpowiada na wniosek, a więc organ zobowiązany do podjęcia czynności materialno-technicznej w przedmiocie informacji publicznej, takiej czynności nie podejmuje. Innymi słowy, z bezczynnością organu w zakresie dostępu do informacji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy organ milczy wobec wniosku strony o udzielenie takiej informacji. Ten rodzaj bezczynności występuje również wtedy, gdy zobowiązany odpowiedział tylko na część pytań zawartych we wniosku. Udzielenie tylko częściowej odpowiedzi powoduje, że zobowiązany nadal pozostaje w bezczynności w pozostałej części wniosku; - zobowiązany do udzielenia informacji publicznej przekracza termin określony w art. 13 ustawy o dostępie do informacji publicznej, ponieważ pozostawanie w bezczynności przez podmiot obowiązany do udzielenia informacji publicznej oznacza niepodjęcie przez ten podmiot, w terminie wskazanym w art. 13, stosownych czynności; - zobowiązany udziela informacji, lecz dokonuje przedstawienia informacji innej niż ta, na którą oczekuje wnioskodawca lub też informacji wymijającej, może to powodować jego uzasadnione wątpliwości co do tego, czy organ w ogóle udzielił odpowiedzi, i w takiej sytuacji powyższe okoliczności należy traktować jako nieudzielanie żądanej informacji; - zobowiązany twierdzi, że informacji nie posiada, ale powiadomienie wnioskodawcy o nieposiadaniu żądanych informacji, podczas gdy powiadomienie takie powinno zawierać informację dlaczego organ nie posiada żądanych informacji oraz inne dane, które mogą mieć wpływ na sytuację faktyczną i prawną wnioskodawcy; - zobowiązany pisemnie poinformował wnioskodawcę, że wnioskowana informacja nie jest informacją publiczną w sytuacji gdy taką informacją publiczną jest. W przeciwnym razie w takiej sytuacji wnioskodawca nie miałby prawnej możliwości uzyskania żądanej informacji publicznej. Podsumowując, stwierdzić należy, iż na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej z bezczynnością mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie podmiot ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale mimo istnienia ustawowego obowiązku nie dokonał czynności materialno-technicznej, bądź też nie wydał decyzji. "Dla dopuszczalności skargi nie ma przy tym znaczenia okoliczność, z jakich powodów czynność nie została dokonana, a decyzja podjęta, w szczególności czy bezczynność spowodowana była zawinioną bądź niezawinioną opieszałością, czy też wiązała się z przekonaniem podmiotu, że stosowna czynność w ogóle nie powinna zostać dokonana, a decyzja podjęta" (tak wyrok NSA z dnia 30 września 2015 r., sygn. akt I OSK 2093/14 dostępnej w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem: orzeczenia.nsa.gov.pl). Sąd w pełni podziela powyższe stanowisko. Przenosząc powyższe wywody natury ogólnej na grunt niniejszej sprawy trzeba dostrzec, że na przesłany drogą elektroniczną wniosek z dnia 20 czerwca 2016 r., Burmistrz Strzelec Opolskich udzielił skarżącemu odpowiedzi w dniu 1 lipca 2016 r. wskazując, że oprysku chodnika w [...] wzdłuż ulicy [...] w dniu 13 czerwca 2016 r. dokonano środkiem chwastobójczym Roundup 3600 Plus (data prod. 03/2015, nr faktury VAT [...]). Z kolei na wniosek skarżącego z dnia 1 lipca 2016 r., Burmistrz Strzelec Opolskich udzielił odpowiedzi 15 lipca 2016 r. Organ poinformował w niej o możliwości zastosowania środka chwastobójczego na terenach nieużytkowanych rolniczo (placach magazynowych, terenach przemysłowych, poboczach dróg, terenach komunalnych, torowiskach tramwajowych). Jednocześnie powołał się na zezwolenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi nr R - 71/2014 z dnia 14 maja 2014 r. Podał również, że sołtys wsi – K. B., nie potrzebował do wykonania oprysku żadnych uprawnień. Również na przesłany za pośrednictwem platformy epuap wniosek skarżącego z dnia 18 lipca 2016 r., w zakresie udostępnienia skanu tekstu bądź aktywnego linku zezwolenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi nr R - 71/2014 z dnia 14 maja 2014 r. Burmistrz Strzelec Opolskich udzielił mu odpowiedzi w dniu 28 lipca 2016 r. Organ zgodnie z żądaniem podał w niej aktywny link do strony internetowej producenta oraz link do etykiety przedmiotowego środka. Wobec powyższego, w ocenie Sądu, nie można Burmistrzowi Strzelec Opolskich zarzucić bezczynności w rozpatrywaniu wniosków skarżącego w przedmiocie udzielenia informacji publicznej. Skoro żądane zezwolenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi nr R - 71/2014 z dnia 14 maja 2014 r., nie było w posiadaniu organu, to niemożliwe było udzielenie informacji publicznej poprzez udostępnienie tegoż zezwolenia. Organ więc zasadnie udzielił skarżącemu, zresztą zgodnie z jego żądaniem, tylko tej informacji, którą dysponował, czyli w postaci wskazania aktywnego linku do strony internetowej producenta oraz linku do etykiety przedmiotowego środka. Wprawdzie obowiązek informacyjny nie musi być adekwatny do ustalonego zakresu działania danego podmiotu, jednakże obowiązuje tutaj ogólna, wynikająca z art. 4 ust. 3 ustawy, zasada, że do udzielenia informacji zobowiązane są wyłącznie podmioty, będące w posiadaniu takiej informacji. Poza tym odpowiedź organu z dnia 28 lipca 2016 r. udzielona została w formie prawidłowej, a więc w formie czynności materialno-technicznej, tj. pisma skierowanego do wnioskodawcy, albowiem forma decyzji, przewidziana w art. 16 ust. 1 ustawy, ma zastosowanie tylko w sytuacji odmowy udostępnienia informacji publicznej (z uwagi na ograniczenia z art. 5 tej ustawy lub - w przypadku informacji przetworzonej - ze względu na brak szczególnie istotnego interesu publicznego) oraz umorzenia postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 ustawy, a więc gdy zachodzą określone w tym przepisie przesłanki do umorzenia postępowania. Trzeba zauważyć, że odpowiedzi na wnioski skarżącego z dnia 20 czerwca, 1 lipca, 15 i 28 lipca 2016 r. zostały przez Burmistrza Strzelec Opolskich udzielone w terminie 14 dni od dnia ich wpływu do organu. W każdym przypadku organ podejmował właściwe czynności w przewidzianym prawem terminie, stąd nie można mówić o jego bezczynności, co z kolei czyni skargę i wnioski w niej zawarte za bezskuteczne. Dodać także należy, że zgodnie z art. 149 P.p.s.a. sąd jedynie uwzględniając skargę może zobowiązać organ do wydania w określonym terminie aktu albo dokonania czynności, stwierdzić, że bezczynność czy przewlekłe prowadzenie postępowania miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa, a także orzec o wymierzeniu organowi grzywny lub przyznać od organu na rzecz skarżących sumy pieniężnej. W odniesieniu do zarzutu skargi należy stwierdzić, że podnoszona w niej okoliczność, iż pod wskazanymi adresami skarżący nie znalazł żądanej informacji nie oznacza nieudostępnienia informacji i bezczynności organu. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 151 P.p.s.a., Sąd oddalił skargę.