II SAB/Op 66/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Daria Sachanbińska po rozpoznaniu w dniu 27 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. K. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Opolskiego w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie pozwolenia na budowę postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia 27 lipca 2016 r. A. W., działając w imieniu skarżącego H. K., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Opolskiego w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie pozwolenia na budowę. W wykonaniu zarządzeń Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu z dnia 26 sierpnia 2016 r. wezwano A. W., jako pełnomocnika H. K., do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez podpisanie skargi lub nadesłanie podpisanego egzemplarza skargi oraz złożenie oryginału pełnomocnictwa procesowego lub jego wierzytelnego odpisu obejmującego upoważnienie do działania w imieniu skarżącego przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Opolu lub przed sądami administracyjnymi, oraz oświadczenia, że pełnomocnik jest jednym z podmiotów, o których mowa w art. 35 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, z późn. zm.), zwanej dalej P.p.s.a., i może zostać ustanowiony pełnomocnikiem strony skarżącej, albo przez osobiste podpisanie skargi lub nadesłanie egzemplarza skargi podpisanej osobiście przez skarżącego, a także do nadesłania kopii zażalenia złożonego w trybie art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm.), zwanej dalej K.p.a., do organu wyższego stopnia, przed wniesieniem skargi do Sądu na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania, wraz z potwierdzeniem jej wniesienia. Wezwania zawierały pouczenie, że niezastosowanie się do nich w terminie 7 dni od dnia otrzymania spowoduje odrzucenie skargi. Powyższe wezwania przesłano A. W., w jednej przesyłce, na podany w skardze adres, tj. [...], ul. [...], i doręczono dorosłemu domownikowi – M. W. w dniu 2 września 2016 r. A. W. nie udzielił odpowiedzi na wezwania. Wobec tego, na zarządzenie Sądu z dnia 15 listopada 2016 r., wezwano skarżącego H. K., na adres zamieszkania w [...], do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie lub nadesłanie podpisanego egzemplarza skargi, a także do wykazania, że przed wniesieniem skargi złożył w trybie art. 37 § 1 K.p.a. zażalenie do organu wyższego stopnia na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania, poprzez nadesłanie jego kopii z potwierdzeniem daty wniesienia. Jak wynika z podpisu na zwrotnym pocztowym potwierdzeniu odbioru przesyłki, skarżący odebrał wezwanie osobiście. W dniu 7 grudnia 2016 r. przesyłka została zwrócona do Sądu, zaś z monitoringu śledzenia przesyłek na stronie internetowej Poczty Polskiej wynika, że skarżący odebrał przesyłkę w dniu 23 listopada 2016 r. Do dnia wydania niniejszego postanowienia skarżący nie udzielił żadnej odpowiedzi na wezwanie, czyli nie podpisał skargi, nie przesłał jej podpisanego egzemplarza, ani też nie wykazał, że przed wniesieniem skargi złożył zażalenie w trybie art. 37 K.p.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Na wstępie odnotować trzeba, że w pierwszej kolejności Sąd bada z urzędu dopuszczalność skargi, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, jakie zostały wymienione enumeratywnie w art. 58 § 1 P.p.s.a. Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), niezachowanie terminu (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych skargi (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5), brak naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia (pkt 5a) oraz niedopuszczalność z innych przyczyn (pkt 6). Odnośnie do braków formalnych skargi wyjaśnić należy, że w myśl art. 57 § 1 P.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a zatem - w myśl art. 46 § 1 pkt 4 w związku z art. 57 § 1 P.p.s.a. - skarga powinna zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Przepis art. 49 § 1 P.p.s.a. stanowi natomiast, iż w przypadku, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W świetle tej regulacji, niezachowanie wymogów formalnych skargi skutkuje wezwaniem przez Sąd do uzupełnienia jej braków w wyznaczonym terminie, pod rygorem odrzucenia skargi. Podstawą odrzucenia skargi jest wówczas art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., wedle którego sąd odrzuca skargę, której braków formalnych nie uzupełniono w terminie. W rozpoznawanej sprawie Sąd wezwał skarżącego do uzupełnienia braku formalnego skargi przez podpisanie skargi lub przesłanie podpisanego odpisu skargi. Ponadto, jak wskazano wyżej, Sąd z urzędu bada również inne warunki dopuszczalności skargi (art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.). Na zasadzie art. 52 P.p.s.a., warunkiem dopuszczalności skargi jest uprzednie wyczerpanie środków zaskarżenia służących stronie w postępowaniu administracyjnym. Stosownie do art. 37 § 1 K.p.a., na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W świetle przywołanych regulacji wniesienie skargi sądowoadministracyjnej na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego musi być poprzedzone postępowaniem przewidzianym w art. 37 K.p.a. Wobec tego skarżący został wezwany do wykazania, że przed wniesieniem skargi wyczerpał tryb zażaleniowy wymagany na podstawie art. 37 K.p.a. Sąd przyjął, że skarżący odebrał wezwania najpóźniej w dniu 7 grudnia 2016 r., a więc termin 7 dni na uzupełnienie braku formalnego skargi i wykazania, że przed jej wniesieniem został wyczerpany tryb zażaleniowy z art. 37 K.p.a., rozpoczął bieg w dniu 8 grudnia 2016 r. i zakończył we wtorek 15 grudnia 2016 r. Skarżący nie uzupełnił w wyznaczonym terminie braku formalnego skargi przez jej podpisanie lub nadesłanie podpisanego egzemplarza, ani też nie wykazał wyczerpania trybu zażaleniowego z art. 37 K.p.a. Skarga podlega zatem odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. z powodu nieuzupełnienia jej braków formalnych oraz - jako niedopuszczalna - na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., z tej przyczyny, iż skarżący nie wykazał, że przed jej wniesieniem wyczerpał środki zaskarżenia. W tym stanie rzeczy orzeczono, jak w sentencji.