II SAB/Op 68/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Bogusz po rozpoznaniu w dniu 23 grudnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Sp. z o.o. z siedzibą w [...] na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawie wniosku o wydanie zezwolenia na pracę cudzoziemca postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia 11 października 2019 r. A Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (zwana dalej "skarżącą"), działając przez swojego pełnomocnika radcę prawnego D. K., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Opolskiego w sprawie wniosku o wydanie zezwolenia na pracę cudzoziemca, obywatela [...], G.I.. Na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II WSA w Opolu z dnia 22 listopada 2019 r. skarżąca Spółka została wezwana do rąk pełnomocnika, do uiszczenia wpisu sądowego do skargi w kwocie 100 zł i do uzupełnienia braków formalnych skargi przez wykazanie wykazania, że przed jej wniesieniem strona skarżąca wyczerpała tryb z art. 37 § 1 K.p.a. i w tym celu nadesłania kopii ponaglenia wraz z potwierdzeniem jego wniesienia do organu. Jednocześnie strona skarżąca została pouczona, że brak wykonania zobowiązań w terminie 7 dni, będzie skutkował odrzuceniem skargi. Wezwanie zostało doręczone w dniu 27 listopada 2019 r., do rąk upoważnionego pracownika Kancelarii pełnomocnika skarżącej, Y.F. (patrz k. 17 akt sądowych). Strona skarżąca nie odpowiedziała na wezwanie do wykazania złożenia ponaglenia w trybie art. 37 § 1 K.p.a., ani nie uiściła wpisu sądowego od skargi w terminie zakreślonym. Brak uiszczenia wpisu potwierdza także zapisek urzędowy z dnia 10 grudnia 2019 r., znajdujący się w aktach sprawy (k. 18 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325), dalej zwanej jako "P.p.s.a.", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 P.p.s.a.). Ponaglenie jako środek zaskarżenia przewidziano w przepisach Kodeksu postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096, ze zm.) – dalej: "K.p.a.", stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli: 1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność); 2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). Ponaglenie zawiera uzasadnienie (§ 2). Ponaglenie wnosi się: 1) do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie; 2) do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia (§ 3). Złożenie ponaglenia w trybie art. 37 K.p.a. ma określone konsekwencje związane z obowiązkiem jego rozpatrzenia. W wypadku złożenia ponaglenia na przewlekłość zgodnie z art. 37 § 6 K.p.a. organ rozpatrujący ponaglenie wydaje bowiem postanowienie, w którym: wskazuje, czy organ rozpatrujący sprawę dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, stwierdzając jednocześnie, czy miało ono miejsce z rażącym naruszeniem prawa, a w przypadku stwierdzenia bezczynności lub przewlekłości: a) zobowiązuje organ rozpatrujący sprawę do załatwienia sprawy, wyznaczając termin do jej załatwienia, jeżeli postępowanie jest niezakończone, b) zarządza wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych bezczynności lub przewlekłości, a w razie potrzeby także podjęcie środków zapobiegających bezczynności lub przewlekłości w przyszłości W związku z powyższym skarżąca, stosownie do treści przywołanych powyżej przepisów obowiązana była przed skierowaniem skargi do sądu administracyjnego wnieść ponaglenie do właściwego organu i dopiero wówczas złożyć skargę na bezczynność i przewlekłość postępowania. Z akt administracyjnych sprawy, przedstawionych Sądowi, które na podstawie art. 133 § 1 P.p.s.a. Sąd ocenia przy orzekaniu, wynika, że skarżąca nie wyczerpała trybu o którym mowa w art. 37 § 1 K.p.a. i art. 53 § 2b P.p.s.a. i nie złożyła ponaglenia do właściwego organu. Niezależnie od powyższego w myśl art. 220 § 1 i § 3 P.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W przypadku nie uiszczenia wpisu od skargi przewodniczący wzywa skarżącego do jego uiszczenia w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu, skarga podlega odrzuceniu przez sąd. Jeżeli na podstawie powołanych przepisów, strona skarżąca prawidłowo została wezwana do uzupełnienia skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez wykazanie, że przed wniesieniem skargi na bezczynność wyczerpała tryb określony w art. 37 § 1 K.p.a. oraz w tym samym terminie była zobowiązana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi i zobowiązań tych nie wykonała to skarga podlega odrzuceniu. W szczególności bowiem, mimo prawidłowego doręczenia wezwania nie przedstawiła dokumentu ponaglenia ani nie wykazała, że zostało ono wniesione, co czyni skargę niedopuszczalną (art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.). Niezależnie od tego skarga podlegała odrzuceniu z powodu nieopłacenia wpisu (art. 220 § 3 P.p.s.a.). Mając powyższe na uwadze Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i art. 220 § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.