II SAB/Op 7/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Kozicka po rozpoznaniu w dniu 6 marca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. na bezczynność Burmistrza Grodkowa w przedmiocie wyrażenia stanowiska dotyczącego montażu kamery postanawia odrzucić skargę. Pismem z 25 stycznia 2023 r. J. K. (zwany dalej także skarżącym) wniósł za pośrednictwem Burmistrza Grodkowa do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, skargę na bezczynność Burmistrza Grodkowa w zakresie braku odpowiedzi na jego pismo z 7 grudnia 2022 r. dotyczące montażu prywatnej kamery zewnętrznej celem zabezpieczenia samochodu skarżącego. W odpowiedzi na skargę Burmistrz Grodkowa (zwany dalej organem) podniósł, że skarżący nie skorzystał z prawa wniesienia ponaglenia na podstawie art. 37 Kodeksu postępowania administracyjnego, co skutkować powinno odrzuceniem skargi z powodu niewyczerpania trybu zaskarżenia. Jednocześnie organ wskazał, że ze względu na skomplikowany charakter sprawy, odpowiedzi na pismo skarżącego udzielono 3 lutego 2023 r., czyli w niespełna dwumiesięcznym okresie od daty wpływu przedmiotowego pisma do Urzędu Miejskiego w Grodkowie. Na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu z 13 lutego 2023 r., skarżący został wezwany w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi, do uzupełnienia braku formalnego skargi przez wskazanie swojego numeru PESEL. Ponadto wezwano skarżącego do wykazania, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, że przed wniesieniem skargi wyczerpał tryb z art. 37 K.p.a. i w tym celu wezwano skarżącego do nadesłania kopii ponaglenia wystosowanego do organu wyższego stopnia przed wniesieniem skargi wraz z dowodem potwierdzającym jego wniesienie (np. dowód nadania na poczcie lub prezentata z datą wpływu do organu). W odpowiedzi na wezwanie Sądu skarżący w piśmie z 21 lutego 2023 r. (nadanym przesyłką pocztową w tym samym dniu, por. koperta k-10 akt sądowych), wskazał swój numer PESEL i oświadczył, że przed wniesieniem skargi do tut. Sądu nie składał ponaglenia. Wniósł także, a to wobec wyczerpującej odpowiedzi Burmistrza Grodkowa udzielonej skarżącemu w piśmie z 3 lutego 2023 r., o zamknięcie sprawy z jego skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Stosownie do art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259), zwanej dalej "P.p.s.a.", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 P.p.s.a.). Zgodnie natomiast z art. 53 § 2b P.p.s.a. skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Na zasadzie art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 735, z późn. zm.), zwanej dalej "K.p.a.", stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli: 1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność); 2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). W myśl art. 37 § 3 K.p.a. ponaglenie wnosi się: 1) do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie; 2) do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia. W przypadku zatem skargi na bezczynność wskazanym wyżej środkiem zaskarżenia jest ponaglenie, o którym mowa w art. 37 § 1 K.p.a. Z treści cytowanego art. 53 § 2b P.p.s.a. wynika także, że uprzednie złożenie ponaglenia stanowi niezbędny warunek skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego na bezczynność. W sytuacji, gdy skarga nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania wymogów formalnych, zgodnie z przepisem art. 49 § 1 P.p.s.a., wzywa się do ich uzupełnienia. Wobec tego skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi przez wykazanie, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, że przed jej wniesieniem wniósł ponaglenie do właściwego organu i w tym celu został zobowiązany do nadesłania kopii ponaglenia wraz z dowodem potwierdzającym jego wniesienie (np. dowód nadania na poczcie lub prezentata z datą wpływu do organu). Siedmiodniowy termin do dokonania żądanej czynności upłynął 28 lutego 2023 r., ponieważ doręczenie wezwania w podanym przedmiocie nastąpiło 21 lutego 2023 r. Skarżący nie wykazał jednak, aby skorzystał z opisanego wyżej trybu i złożył ponaglenie, o jakim mowa w art. 37 K.p.a., wręcz przeciwnie, w piśmie z 21 lutego 2023 r. oświadczył, że takiego ponaglenia nie składał. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Niedopuszczalność skargi z innych przyczyn obejmuje w szczególności sytuację, gdy skarga została wniesiona z naruszeniem art. 52 § 1 w zw. z art. 52 § 2 i art. 53 § 2b P.p.s.a., tj. gdy skarżący złożył skargę pomimo niewyczerpania środków zaskarżenia, jakie służyły mu w administracyjnym toku instancji, a środkiem tym było ponaglenie. Jednocześnie trzeba zauważyć, że skarżący cofnął skargę, bowiem tak należy odczytać wypowiedź skarżącego "o [...] zamknięcie sprawy mojej skargi". Dokonanie takiej czynności procesowej skutkuje zwykle rozważeniem umorzenia postępowania sądowego w oparciu o art. 60 w związku z art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Sąd miał jednak na uwadze, że umorzenie postępowania jest dopuszczalne tylko wtedy, gdy postępowanie sądowoadministracyjne zostało prawidłowo i skutecznie wszczęte, co oznacza, że nie istnieją jakiekolwiek przeszkody (braki formalne, brak wpisu) do merytorycznego rozpoznania skargi oraz gdy wystąpi jedna z przesłanek umorzenia postępowania, wymieniona w przepisie art. 161 § 1 pkt 1-3 P.p.s.a. Dlatego też skarga dotknięta brakami uniemożliwiającymi nadanie jej dalszego biegu podlegała odrzuceniu. Wobec tego, Sąd nie rozważał w niniejszym przypadku przesłanek umorzenia postępowania sądowego. W tych okolicznościach stwierdzić przyjdzie, że skarżący nie złożył wymaganego ponaglenia, a zatem nie wyczerpał środków zaskarżenia przed wniesieniem skargi na bezczynność organu. Stąd skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., o czym Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.