II SAB/Op 8/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Janowska (sprawozdawca) po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. R. na bezczynność Burmistrza Nysy w przedmiocie zasiłku celowego postanawia: odrzucić skargę. W piśmie z dnia 3 lutego 2006 r. wniesionym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, a nazwanym: "skarga na bezczynność w postępowaniu administracyjnym", T. R. wniósł o stwierdzenie, że doszło do nieuzasadnionej opieszałości Burmistrza Nysy w postępowaniu administracyjnym w sprawie wypłacenia skarżącemu zasiłku celowego, co naraziło go na utratę prawa uzyskiwania świadczenia. Do skargi T. R. załączył kserokopię pisma – podania z dnia 2 stycznia 2006 r., w którym skarżący zwraca się o przyznanie zasiłku celowego i specjalnego zasiłku celowego. W odpowiedzi na skargę z dnia 13 marca 2006 r. Burmistrz Nysy wniósł o umorzenie postępowania, względnie odrzucenie skargi, podnosząc, iż zarzuty skarżącego są bezpodstawne. Uzasadniając swoje stanowisko organ podał, iż przedmiotowe podanie T. R. wpłynęło do Burmistrza Nysy w dniu 3 stycznia 2006 r., a postanowieniem z dnia 3 lutego 2006 r. zostało przekazane Dyrektorowi Ośrodka Pomocy Społecznej w Nysie, do rozpatrzenia według właściwości. W sprawie została wydana w dniu [...] decyzja nr [...], a zatem postępowanie sądowoadministracyjne winno być – w ocenie organu – umorzone na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Organ wskazał także na fakt, uzasadniając swój alternatywny wniosek o odrzucenie skargi, że T. R. nie złożył zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie, do organu administracji publicznej wyższego stopnia (jakim w niniejszej sprawie jest Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu ), do czego jest zobowiązany na podstawie art. 37 § 1 K.p.a. Pismem z dnia 20 marca 2006 r. Sąd wezwał skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi, poprzez wykazanie, że złożył on, przed wniesieniem skargi do Sądu, zażalenie na bezczynność Burmistrza Nysy do organu wyższego stopnia, tj. Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu, a to w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. W terminie zakreślonym przez Sąd, skarżący w piśmie z dnia 4 kwietnia 2006 r. oświadczył, że przed wniesieniem skargi nie składał zażalenia na bezczynność Burmistrza Nysy do organu wyższego stopnia. Wyjaśnił, iż niniejszą skargę wniósł w trybie ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym (Dz. U. Nr 179, poz. 1843). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza sprawdzenie wymagań formalnych skargi, w tym dopuszczalności jej wniesienia. Do warunków dopuszczalności skargi należy wyczerpanie środków zaskarżenia. Dotyczy to także skarg na bezczynność organów, które przewiduje art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej ustawą. Zgodnie bowiem z art. 52 ustawy, skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 1 - 2 art. 52). Wskazać należy także, iż z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też podjęciem innego aktu, bądź czynności. T. R. wniósł skargę na bezczynność Burmistrza Nysy polegającą na opieszałości w postępowaniu administracyjnym w przedmiocie przyznania zasiłku celowego. W myśl art. 37 § 1 kpa, na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 kpa, stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia, jakim w niniejszej sprawie jest Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu. Skarżący wezwany został do uzupełnienia braków formalnych złożonej skargi, poprzez wskazanie - czy w związku z wniesioną skargą na bezczynność Burmistrza Nysy – wyczerpał tryb określony wyżej przywołanym przepisem, tj. złożył zażalenie zgodnie z art. 37 § 1 kpa. Skarżący, w odpowiedzi na wezwanie Sądu, oświadczył, iż nie wnosił w/w środka zaskarżenia. Stosownie do art. 58 § 1 ustawy, sąd odrzuca skargę: 1) jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego; 2) wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia; 3) gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi; 4) jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona; 5) jeżeli jedna ze stron nie ma zdolności sądowej albo jeżeli skarżący nie ma zdolności procesowej, a nie działa za niego przedstawiciel ustawowy albo jeżeli w składzie organów jednostki organizacyjnej będącej stroną skarżącą zachodzą braki uniemożliwiające jej działanie; 6) jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Skoro T. R. nie wyczerpał trybu wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego, określonego w przywołanych wyżej przepisach art. 52 § 1 i 2 ustawy i nie wniósł zażalenia do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu na bezczynność Burmistrza Nysy, jego skarga podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna. Nie zmienia tego argument podniesiony przez skarżącego, iż wniósł on skargę w trybie ustawy o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym. Zgodnie bowiem z art. 1 ust. 1 tejże ustawy, ustawa ta reguluje zasady i tryb wnoszenia oraz rozpoznawania skargi strony, której prawo do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki zostało naruszone na skutek działania lub bezczynności sądu. Regulacja art. 1 ust. 1 jednoznacznie wskazuje zatem, iż ustawa odnosi się do działania lub bezczynności sądu, i nie ma zastosowania w przypadku bezczynności organu administracji publicznej. Mając powyższe na uwadze, uznano skargę T. R. za niedopuszczalną i na podstawie przywołanego wyżej art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.