II SAB/Op 8/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Daria Sachanbińska po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi C. M. na przewlekłość postępowania Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu w przedmiocie rozpoznania zażalenia w sprawie sprostowania aktu nadania postanawia: 1) odrzucić skargę, 2) zwrócić skarżącej kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu od skargi. C. M., reprezentowana przez adwokata J. M., złożyła w dniu 16 stycznia 2013 r. (data stempla pocztowego) skargę na przewlekłość postępowania Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu w przedmiocie rozpoznania zażalenia na - jak określiła - "postanowienie" Starosty Kędzierzyńsko-Kozielskiego z dnia 6 czerwca 2012 r., nr [...] w przedmiocie sprostowania aktu nadania. Skarżąca wniosła o nakazanie Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w Opolu niezwłocznego wydania merytorycznej decyzji, zarzucając, że organ ten naruszył krótkie ustawowe terminy w prostej, nieskomplikowanej sprawie. Odpowiadając na skargę pismem z dnia 19 lutego 2013 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu wniosło o jej odrzucenie. Wyjaśniło, że w wyniku rozpatrzenia zażalenia skarżącej na pismo Starosty Kędzierzyńsko-Kozielskiego z dnia 6 czerwca 2012 r., nr [...], w przedmiocie sprostowania aktu nadania wydało postanowienie z dnia 28 września 2012 r., nr [...], stwierdzające niedopuszczalność zażalenia. Jednocześnie Kolegium wskazało, że zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeśli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed właściwym organem w sprawie. Kolegium podniosło, że na przewlekłe prowadzenie postępowania skarżącej - zgodnie z art. 37 § 1 K.p.a.- przysługiwało wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Dopiero po wykorzystaniu tego środka strona miała prawo wniesienia skargi do sądu. Skoro skarżąca nie złożyła takiego środka zaskarżenia, to jej skarga - jako niespełniająca wymogu formalnego, o którym mowa w art. 52 § 3 P.p.s.a. - powinna podlegać odrzuceniu. W wykonaniu zarządzeń Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z 20 lutego 2013 r., skarżącą wezwano do usunięcia braku formalnego skargi przez wykazanie, że przed jej wniesieniem wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa wywołanego zarzucanym przewlekłym prowadzeniem postępowania oraz do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł. Pouczono stronę, że nieusunięcie braku formalnego skargi w terminie 7 dni od otrzymania wezwania spowoduje odrzucenie skargi w trybie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., a nieuiszczenie wpisu we wskazanym terminie spowoduje odrzucenie skargi na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a. Adwokat skarżącej odebrał wezwania w dniu 25 lutego 2013 r. i w wymaganym terminie uiścił wpis od skargi oraz odpowiedział na wezwanie w sprawie braku formalnego pismem z 4 marca 2013 r. (data pisma i nadania w placówce pocztowej). W piśmie tym wskazał, że przed wniesieniem skargi C. M. nie wezwała Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu do usunięcia naruszenia prawa wywołanego zarzucanym przewlekłym prowadzeniem postępowania, albowiem przepis art. 52 § 2 P.p.s.a. nie dotyczy kwestii, która jest przedmiotem postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, zważył co następuje: Stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a., skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść do sądu administracyjnego w przypadkach określonych w pkt 1-4a powołanego przepisu, to jest na: 1) bezczynność lub przewlekłe postępowanie w sprawach, w których wydawane są decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie w sprawie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydane w indywidualnych sprawach; Jednakże warunkiem dopuszczalności skargi jest wyczerpanie służących stronie w postępowaniu administracyjnym środków zaskarżenia (art. 52 § 1 P.p.s.a.). Środek zaskarżenia, który służył C. M. zarzucającej Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w Opolu przewlekłe prowadzenie sprawy, to wezwanie tego organu do usunięcia naruszenia prawa w trybie art. 37 § 1 K.p.a. przez wydanie aktu lub podjęcie czynności, co do której organ jest bezczynny lub prowadzi przewlekłe postępowanie. Skarżąca wyjaśniła, że nie wezwała organu do usunięcia naruszenia prawa, a tym samym nie wyczerpała wyżej opisanego trybu. Powyższe skutkowało koniecznością odrzucenia skargi przez Sąd, jako niedopuszczalnej, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. Według tego przepisu, sąd odrzuca skargę jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne z innych przyczyn niż wskazane w art. 58 § 1 P.p.s.a, to jest: niewłaściwość sądu (pkt 1), niezachowanie terminu (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5). Zwrot kosztów sądowych poniesionych w sprawie przez skarżącą w postaci uiszczonego wpisu od skargi w kwocie 100 zł uzasadnia przepis art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. W związku z powyższym orzeczono, jak w sentencji.