II SAB/Op 81/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Daria Sachanbińska po rozpoznaniu w dniu 29 października 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. S. na bezczynność Prezesa Sądu Rejonowego w Opolu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia odrzucić skargę. R. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na bezczynność Prezesa Sądu Rejonowego w Opolu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Skarga ta została zarejestrowana w repertorium sądowym pod sygn. akt II SAB/Op 81/20, natomiast złożony wraz ze skargą wniosek o przyznanie prawa pomocy został zarejestrowany pod sygn. akt II SPP/Op 89/20. Na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu z dnia 22 grudnia 2020 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi przez wskazanie numeru PESEL, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżący odebrał osobiście wezwanie Sądu w dniu 30 grudnia 2020 r., co dokumentuje zwrotne pocztowe potwierdzenie odbioru przesyłki (k. 18 akt sądowych). Zarządzeniem z dnia 25 stycznia 2021 r. starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Opolu pozostawił wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Postanowieniem z dnia 18 maja 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu odmówił skarżącemu przywrócenia terminu do wniesienia sprzeciwu od ww. zarządzenia z dnia 25 stycznia 2021 r., zaś Naczelny Sąd Administracyjny - postanowieniem z dnia 15 lipca 2021 r., sygn. akt III OZ 514/21 - oddalił zażalenie na postanowienie tut. Sądu z dnia 18 maja 2021 r. W konsekwencji powyższego sprzeciw wniesiony przez skarżącego został odrzucony postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 20 września 2021 r., sygn. akt II SPP/Op 89/20, a postanowienie to nie zostało zaskarżone. Natomiast do dnia wydania niniejszego postanowienia skarżący nie wykonał wezwania Sądu do uzupełnienia ww. braku formalnego skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Przed merytorycznym rozpoznaniem skargi sąd w pierwszej kolejności bada z urzędu dopuszczalność skargi, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, z późn. zm.), zwanej dalej P.p.s.a. Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), niezachowanie terminu wniesienia skargi (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych skargi (pkt 3), zawisłość sprawy lub prawomocne jej osądzenie (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5), brak naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia wnoszącego skargę na uchwałę lub akt, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6 P.p.s.a. (pkt 5a), oraz niedopuszczalność skargi z innych przyczyn (pkt 6). Stwierdzenie wystąpienia którejś z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, a w konsekwencji prowadzi do odrzucenia skargi. Oceniając dopuszczalność skargi złożonej w niniejszej sprawie, wskazać należy, że zawierała ona brak formalny w postaci niepodania numeru PESEL skarżącego. Po myśli art. 57 § 1 P.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Pismo procesowe strony musi spełniać określone warunki formalne, bez których nie można mu nadać prawidłowego biegu. Warunki te zostały określone w art. 46 P.p.s.a, w którym wymieniono elementy pierwszego pisma wnoszonego do sądu (w tym skargi). Zgodnie z tym przepisem do warunków formalnych pisma należy m.in. podanie numeru PESEL strony skarżącej będącej osobą fizyczną (art. 46 § 2 pkt 1 lit. b P.p.s.a.). W sytuacji, gdy brak jest jednego z elementów wymienionych w art. 46 P.p.s.a., obowiązkiem sądu, stosownie do art. 49 § 1 P.p.s.a., jest wezwanie strony do uzupełnienia lub poprawienia pisma w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Takim przepisem szczególnym jest m.in. przytoczony wcześniej art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Podkreślić trzeba, że wskazane przepisy mają charakter bezwzględnie obowiązujący, co oznacza, że w razie nieuzupełnienia przez stronę skarżącą braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie, sąd zobowiązany jest do jej odrzucenia. W okolicznościach sprawy wezwanie dotyczące uzupełnienia braku formalnego skargi zostało doręczone skarżącemu w dniu 30 grudnia 2020 r. Siedmiodniowy termin do dokonania żądanej przez Sąd czynności rozpoczął bieg w dniu 31 grudnia 2020 r. i upłynął z dniem 7 stycznia 2021 r. (czwartek - dzień roboczy). Należy zaznaczyć, że termin procesowy nie może upłynąć w sobotę lub w dniu ustawowo wolnym od pracy (niedziela, święto). W takim wypadku - zgodnie z art. 83 § 2 P.p.s.a. - jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie, ponieważ kalendarzowo liczony tygodniowy termin procesowy przypadał na 6 stycznia 2021 r. (Święto Trzech Króli), a zatem koniec tego terminu przesunął się na najbliższy dzień roboczy, czyli 7 stycznia 2021 r. Z akt sprawy wynika, że pomimo upływu wyznaczonego terminu i pouczenia o skutkach jego niedochowania skarżący nie nadesłał numeru PESEL. W tym stanie rzeczy Sąd uznał, że przedmiotowa skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. z uwagi na nieuzupełnienie jej braku formalnego, o czym orzekł w sentencji postanowienia.