II SAB/Op 9/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor sądowy Grażyna Jeżewska po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. C. na bezczynność [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie dokonania oceny stanu technicznego obiektu postanawia: odrzucić skargę. L. C. wniósł w dniu 20 luty 2006 r. skargę, do Wojewody [...]. Skarga ta była adresowana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, za pośrednictwem [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. W skardze wniósł o zobowiązanie organu, to jest [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. do wydania decyzji i uznania prawa do korzystania z wody. Podniósł w niej, że zaskarża postępowanie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O., który wbrew obowiązkowi nie załatwił sprawy, czym dopuścił się bezczynności. W uzasadnieniu skargi wskazał, że Powiatowy Inspektor nadzoru Budowlanego w O. dokonał nieprawidłowych doręczeń pisma: sygn. [...] z dnia 16 czerwca 2005 r. w sprawie wyznaczenia kontroli na dzień 5 lipca 2005 r., bowiem doręczono je mu osobiście w kiosku, oraz pisma sygn. [...] z dnia 6 lipca 2005 r. doręczonego 25 lipca 2005 r. W konsekwencji wezwania z dnia 27 lipca 2005 r. stawił się w tym dniu do siedziby organu, gdzie w marszu na korytarzu inspektor budowlany pokazał mu donos ze Spółdzielni Mieszkaniowej [...] w O., zarzucający mu nieuzgodnienie ze spółdzielnią kolorystyki jego kiosku położonego przy ul. [...]. Wskazał, że inspektor budowlany nie uznał się kompetentnym do prowadzenia czynności w tym względzie i nie wszczął postępowania administracyjnego, nie sporządzono żadnego protokołu i nie umożliwiono skarżącemu złożenia jakichkolwiek wyjaśnień. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w O. pismem z dnia 3 sierpnia 2005 r., sygn. [...] powiadomił go o prowadzeniu postępowania w sprawie stanu technicznego pawilonu przy ul. [...] i wezwał go do uzupełnienia dokumentów. Dokumenty te złożył przy piśmie z dnia 17 sierpnia 2005 r., zaś organ ponownie wezwał go pismem z dnia 27 września 2005 r. do złożenia dokumentacji, nie precyzując jakiej. L. C. wniósł protokół stanu technicznego kiosku w dniu 27 września 2005 r., pomimo to organ w dniu 5 października 2005 r. pismem sygn. [...] wezwał go o uzupełnienie dokumentacji technicznej, twierdząc, że dostarczone protokoły nie stanowią oceny stanu technicznego pawilonu. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w O. odesłał go do lektury przepisów, przesyłając mu odpowiednie wydawnictwo, w celu zrozumienia o jakie dokumenty chodzi. Wniósł na to żądanie organu skargę w dniu 10 października 2005 r. do organu wyższego stopnia, to jest do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O., wskazując w niej, że nie jest właścicielem, ani zarządcą pawilonu 104, dlatego nie ma obowiązku dostarczać dokumentacji technicznej dotyczącej tego obiektu. Skargę tę organ wyższego stopnia uznał częściowo za uzasadnioną, odpowiadając na nią pismem z dnia 10 listopada 2005 r., sygn. [...]. Nie uznał takiego załatwienia sprawy za wystarczające, ponownie zwrócił się pismem z dnia 9 grudnia 2005 r., sygn. [...] o jej załatwienie oraz załatwienie innych kwestii, w tym szczególnie zakręcenia dopływu wody do pawilonu 104 i zgodności takiego postępowania świetle art. 5 ust. 1 pkt 5 w związku z ust. 2 Prawa budowlanego. [...] Inspektor Nadzoru Budowlanego w O. uznał się niewłaściwym do rozpatrzenia skargi, i stwierdził., że informacje udzielone nie są związane ze sprawą kiosku przy ul. [...], ponieważ jakieś roboty budowlane przy ul. [...] oraz [...] nie są przedmiotem sprawy, powiadamiając o tym skarżącego pismem z dnia 23 grudnia 2005 r., sygn. [...]. Z powodu tej bezczynności, nie załatwienia sprawy w terminie, właściwie braku rozstrzygnięcia, zwrócił się pismem z dnia 1 lutego 2006 r. do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. Organ ten pismem z dnia 8 lutego 2006 r. poinformował go, że jest niewłaściwy do załatwienia sprawy, odmówił wydania decyzji, w związku z tym skarżący wnosi o kontrolę postępowania organu. Pismem z dnia 1 marca 2006 r. Wojewoda [...] przekazał skargę z dnia 20 lutego 2006 r. do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Jednocześnie 21 lutego 2006 r. złożył bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, wniosek, powołując się w nim na art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) o rozpoznanie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu jego skargi na bezczynność [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O., którą wniósł za pośrednictwem strony przeciwnej w dniu 20 lutego 2006 r. oraz o zobowiązanie organu do wydania decyzji i uznanie prawa do korzystania z bieżącej wody w kiosku. W załączeniu przesłał do Sądu kopię skargi z dnia 20 lutego 2006 r., złożoną bezpośrednio do organu. W odpowiedzi na skargę, z dnia 28 marca 2006 r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w O. wniósł o jej odrzucenie, podnosząc, że strona nie wyczerpała trybu przewidzianego w art. 37 Kodeksu postępowania administracyjnego, czyli nie złożyła zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie do organu wyższego stopnia. Organ stwierdził w niej, że skarga L. C. z dnia 10 października 2005 r. w sprawie stanu technicznego lokalu użytkowego przy ul. [...] /obok pawilonu [...]/ w O., została załatwiona w trybie postępowania przewidzianego w art. 227 i nast. Kodeksu postępowania administracyjnego, jako skarga powszechna. Organ udzielił na nią odpowiedzi pismem z dnia 10 listopada 2005 r., uznając ją częściowo za zasadną. Kolejne pismo L. C. z dnia 9 grudnia 2005 r., nieuznające odpowiedzi organu wyższego stopnia z dnia 10 listopada 2005 r. za wystarczającą, organ ten przesłał w celu załatwienia do Powiatowego Inspektora nadzoru Budowlanego O. W dniu 1 lutego 2006 r. L. C. ponownie zwrócił się do organu wyższego stopnia o udzielenie odpowiedzi w zakresie załatwienia sprawy z dnia 9 grudnia 2006 r., otrzymał na nie odpowiedź z dnia 8 lutego 2006 r. ponownie informującą go o przekazaniu pisma do organu właściwego, jak również o poczynionych przez ten organ ustaleniach. W piśmie z dnia 8 lutego 2006 r., nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w O. zwrócił uwagę, iż co do legalności robót budowlanych przez Spółdzielnie Mieszkaniową im. [...] w O., Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego udzielił skarżącemu odpowiedzi pismem nr [...] z dnia 11 stycznia 2006 r. W kwestii stanu technicznego obiektu należącego do skarżącego kiosku, to został poinformowany, pismem z dnia 7 grudnia 2005 r. przez organ I instancji, o zakończeniu postępowania dowodowego i zamiarze wydania decyzji administracyjnej. Biorąc pod uwagę powyższe oraz fakt, iż zarzuty L. C. dotyczące utrudnień w użytkowaniu kiosku przez zamknięcie dopływu wody przez spółdzielnie mieszkaniową, nie mogą być przedmiotem badania przez [...] Wojewódzkiego Inspektora nadzoru Budowlanego w O., stwierdził, że skarga na bezczynność organu jest bezzasadna. Wojewódzki Sąd Administracyjny w dniu 3 kwietnia 2006 r. wezwał L. C. do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez sprecyzowanie, jakiego aktu domaga się od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. Wezwanie zawierało pouczenie, iż nieudzielenie odpowiedzi na nie w terminie 7 dni od daty jego otrzymania przez skarżącego, spowoduje odrzucenie skargi. Skarżący nie udzielił odpowiedzi na wezwanie do dnia dzisiejszego. Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. L. C. wniósł skargę na bezczynność [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. wnosząc w niej o zobowiązanie oragnu do wydania decyzji i uznania prawa do korzystania z wody w kiosku. Jednakże wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez wskazanie, jakiej decyzji wydania się domaga, nie udzielił odpowiedzi na wezwanie Sądu. Wezwanie to otrzymał w dniu 3 kwietnia 2006 r. termin zatem do udzielenia na nie odpowiedzi rozpoczął bieg w dniu 4 kwietnia 2006 r., zakończył się w dniu 10 kwietnia 2006 r. i upłynął on bezskutecznie. W przepisie art. 3 § 2 pkt 8 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanego dalej p.p.s.a., zostało określone w jakich przypadkach służy skarga na bezczynność organów i obejmuje tylko przypadki określone w pkt 1-4 tego przepisu, czyli, takie w których wydawane są: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Skarga na bezczynność organu jest zatem dopuszczalna tylko w takich granicach, w jakich służy skarga do sądu administracyjnego na decyzje, postanowienia oraz inne akty i czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. W literaturze przyjmuje się, że bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy w prawnie określonym terminie wymieniony organ nie podejmie żadnych czynności w sprawie lub gdy wprawdzie organ nie podejmie żadnych czynności w sprawie lub gdy wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, jednakże mimo istnienia ustawowego obowiązku nie zakończył go wydaniem stosownego aktu lub nie podjął czynności (patrz T. Woś(w;)T. Woś, H. Knysiak –Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze "LexisNexis", Warszawa 2005, s. 84). Skarżący nie wskazał, pomimo wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi, wydania jakiego aktu domaga się od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O., nie wskazał też czynności, z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, które mogłyby być przedmiotem skargi, a co za tym idzie stanowić przedmiot bezczynności organu. W związku z powyższym Sąd postanowił odrzucić skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., z uwagi na niezuzpełnienie przez skarżącego braków formalnych skargi.