II SO/Op 1/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grażyna Jeżewska po rozpoznaniu w dniu 28 stycznia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku J. M. o nadanie klauzuli wykonalności decyzji Komendanta Rejonowego Policji w Opolu z dnia [...], nr [...] w przedmiocie równoważnika za remont mieszkania postanawia: odrzucić wniosek. Pismem z dnia 14 stycznia 2010 r. J. M. złożył wniosek do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu o nadanie klauzuli wykonalności na podstawie art. 1060 § 2 K.p.c., w celu przeprowadzenia egzekucji z rachunku bankowego Komendy Miejskiej Policji w Opolu. Stosownie do wniosku wskazał, że na podstawie decyzji z dnia [...], nr [...], Komenda Miejska Policji w Opolu winna wypłacić mu równoważnik pieniężny za remont zajmowanego mieszkania, za lata 2006 – 2009. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek należało odrzucić. Stosownie do art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) – zwanej P.p.s.a., Sądy administracyjne sprawują kontrole działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Ponadto jak stanowi art. 3 § 3 P.p.s.a. do właściwości sądów administracyjnych należy także orzekanie w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę. Zgodnie zaś z art. 4 P.p.s.a., o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, sądy administracyjne są właściwe również do rozstrzygania sporów o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi oraz sporów kompetencyjnych między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. Tak określona właściwość rzeczowa sądów administracyjnych oznacza, iż w braku w tym zakresie szczególnych uregulowań ustawowych, sądy administracyjne nie są uprawnione do orzekania w sprawach wynikających z innych niż administracyjny stosunków prawnych. Jednocześnie, w myśl art. 1 P.p.s.a. postępowanie sądowe w sprawach z zakresu dokonywanej przez Sądy administracyjnej kontroli działalności administracji publicznej normowane jest przepisami ustawy - Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Do postępowania tego przepisy procedury cywilnej znajdują zastosowanie jedynie w takim zakresie, w jakim przewidują to regulacje Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W zakresie procedur postępowania sądowoadministracyjnego nie przewidziano przy tym orzekania w przedmiocie nadania klauzuli wykonalności decyzji administracyjnej w celu jej wykonania. Zaznaczyć w tym miejscu można, iż ostateczna decyzja organu administracji publicznej stanowi administracyjny tytuł egzekucyjny, podlegający przymusowemu wykonaniu w drodze egzekucji administracyjnej. Przewidziany przepisami ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005 r. Nr 29, poz. 1954 ze zm.) tryb postępowania, w zakresie wykonania uprawnień i obowiązków wynikających z decyzji, jak również znajdujący zastosowanie do wydania decyzji, tryb postępowania administracyjnego, nie nakładają przy tym obowiązku nadania decyzji klauzuli wykonalności w celu jej wykonania. Postępowanie egzekucyjne w administracji prowadzone jest bowiem na podstawie tytułu wykonawczego, który sporządzany jest według wzoru określonego przepisami prawa i nie wymaga nadania klauzuli wykonalności przez Sąd. Właściwość sądów administracyjnych do rozstrzygania w zakresie nadawania tytułom egzekucyjnym klauzuli wykonalności nie została również unormowana przepisami ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296 ze zm.) – zwanego K.p.c., która w myśl art. 1 i art. 2 normuje postępowanie sądowe w sprawach cywilnych, do rozpoznania których powołane są sądy powszechne, o ile sprawy te nie należą do właściwości sądów szczególnych, oraz Sąd Najwyższy. Stosownie zatem do zgłoszonego w niniejszej sprawie żądania strony dostrzec trzeba, iż J. M. wnosił o nadanie klauzuli wykonalności na postawie art. 1060 § 2 K.p.c. Przepis ten stanowi, iż w wypadku gdy tytuł egzekucyjny, obejmujący należność pieniężną, nie zostanie wykonany w ciągu dwóch tygodni od dnia doręczenia wezwania, o którym mowa w § 1, wierzyciel może wystąpić do sądu o nadanie tytułowi egzekucyjnemu klauzuli wykonalności w celu przeprowadzenia egzekucji z rachunku bankowego właściwej państwowej jednostki organizacyjnej dłużnika. W przypadku, o którym mowa w § 11, egzekucję prowadzi się z rachunków bankowych służących do obsługi centralnego rachunku bieżącego budżetu państwa. Powołana regulacja odnosi się jednak do postępowania egzekucyjnego prowadzonego w oparciu o przepisy K.p.c., z zakresu którego sprawy należą do właściwości sądów powszechnych. Orzekanie w przedmiocie nadania decyzji klauzuli wykonalności, w oparciu o art. 1060 § 2 K.p.c., nie mieści się zatem w zakresie właściwości sądu administracyjnego. Z tego też względu wniosek złożony w niniejszej sprawie przez J. M. należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a w zw. z art. 64 § 3 P.p.s.a. Przepis art. 64 § 3 P.p.s.a stanowi bowiem, iż do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. W myśl natomiast art. 58 § 1 pkt 1 Sąd odrzuca skargę jeśli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Skoro wniosek złożony w niniejszej sprawie nie mieści się w zakresie właściwości rzeczowej sądów administracyjnych uznano, iż w niniejszej sprawie zaistniała przesłanka jego odrzucenia, stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a.