II SO/Op 1/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Teresa Cisyk po rozpoznaniu w dniu 15 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. G. o wyłączenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu w przedmiocie wyłączenia organu od rozpoznania sprawy postanawia: odrzucić wniosek. Wnioskiem z dnia 8 grudnia 2015 r., S. G. zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu o wyłączenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu od prowadzenia sprawy o sygn. akt [...], dotyczącej przywrócenia stosunków wodnych. Zażądała także wyznaczenia innego Samorządowego Kolegium Odwoławczego do prowadzenia przedmiotowej sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek należało odrzucić. Przedmiotem wniosku S. G., złożonego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu jest żądanie wyłączenia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu, od rozpoznania sprawy administracyjnej dotyczącej przywrócenia stosunków wodnych. Zasady i tryb wyłączenia organu administracji publicznej regulują art. 25 i art. 26 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm.). Zgodnie z nimi, organ podlega wyłączeniu od załatwienia sprawy dotyczącej interesów majątkowych: 1) jego kierownika lub osób pozostających z tym kierownikiem w stosunkach określonych w art. 24 § 1 pkt 2 i 3 K.p.a.; 2) osoby zajmującej stanowisko kierownicze w organie bezpośrednio wyższego stopnia lub osób pozostających z nim w stosunkach określonych w art. 24 § 1 pkt 2 i 3 K.p.a. W przypadku wyłączenia organu sprawę załatwia: 1) w okolicznościach przewidzianych w art. 25 § 1 pkt 1 K.p.a. - organ wyższego stopnia nad organem załatwiającym sprawę; 2) w okolicznościach przewidzianych w art. 25 § 1 pkt 2 K.p.a. - organ wyższego stopnia nad organem, w którym osoba wymieniona w tym przepisie zajmuje stanowisko kierownicze. Stosownie do przywołanych przepisów, organ wyższego stopnia może do załatwienia sprawy wyznaczyć inny podległy sobie organ. W razie gdy natomiast osobą wymienioną w art. 25 § 1 pkt 2 K.p.a. jest minister albo prezes samorządowego kolegium odwoławczego, organ właściwy do załatwienia sprawy wyznacza Prezes Rady Ministrów. Z powyższych regulacji ustawowych wynika jednoznacznie, że wniosek o wyłączenie organu od rozpoznania sprawy nie leży w katalogu spraw podlegających kognicji sądów administracyjnych. Stosownie bowiem do treści art. 3 § 2 P.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, ze. zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 P.p.s.a.). Z powyższych względów brak jest podstaw do rozpoznania wniosku o wyłączenie organu od rozpoznania sprawy administracyjnej przez sąd administracyjny, a zatem wniosek ten podlega odrzuceniu jako niedopuszczalny. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. w związku z art. 64 § 3 P.p.s.a., Sąd odrzuci wniosek jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Wobec tego, Sąd działając na zasadzie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 P.p.s.a. w związku z art. 64 § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.