II SO/Op 20/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Daria Sachanbińska po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Starosty Wejherowskiego o rozstrzygnięcie sporu o właściwość w sprawie pomocy na usamodzielnienie dla wychowanka rodziny zastępczej postanawia przekazać sprawę według właściwości do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Postanowieniem z dnia [...], nr [...], Starosta Wejherowski stwierdził swą niewłaściwość w sprawie udzielenia pomocy pieniężnej M. F. na kontynuację nauki, a także wystąpił z wnioskiem do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Prezydentem Miasta Opola a Starostą Wejherowskim. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 13 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", wojewódzkie sądy administracyjne rozpoznają wszystkie sprawy sądowoadministracyjne z wyjątkiem spraw, dla których zastrzeżona jest właściwość Naczelnego Sądu Administracyjnego. Właściwość Naczelnego Sądu Administracyjnego reguluje przepis art. 15 P.p.s.a. Według § 1 pkt 4 tego przepisu, Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzyga spory, o których mowa w art. 4 P.p.s.a., to jest spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. W przedmiotowej sprawie wystąpił spór o właściwość pomiędzy Starostą Wejherowskim a Prezydentem Opola, zatem jego rozstrzygnięcie - stosownie do cytowanego wcześniej przepisu art. 15 § 1 pkt 4 P.p.s.a. - należy do wyłącznej właściwości rzeczowej Naczelnego Sądu Administracyjnego. Efektem tego jest konieczność przekazania sprawy do tegoż Sądu, na podstawie art. 59 § 1 P.p.s.a., wedle którego sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę do rozpoznania właściwemu sądowi administracyjnemu. W związku z powyższym, orzeczono jak w sentencji postanowienia.