II SO/Op 90/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Naumowicz po rozpoznaniu w dniu 24 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia D. W. z dnia 7 listopada 2016 r. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 10 października 2016 r. o odrzuceniu zażalenia na postanowienie z dnia 2 czerwca 2016 r. o odrzuceniu zażalenia na postanowienie z dnia 15 lutego 2016 r. o odrzuceniu zażalenia na postanowienie z dnia 20 kwietnia 2015 r. o odrzuceniu zażalenia skarżącej z dnia 10 lutego 2015 r. na postanowienie z dnia 7 stycznia 2015 r. oddalające wniosek D. W. o wyłącznie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu od orzekania w sprawie o sygn. akt II SA/Wr 157/14 w sprawie ze skargi D. W. na postanowienie Wojewody Dolnośląskiego z dnia 10 stycznia 2014 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania zażaleniowego postanawia odrzucić zażalenie. Postanowieniem z dnia 7 stycznia 2015 r., sygn. akt II SO/Op 90/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu oddalił wniosek D. W. z dnia 14 lipca 2014 r. o wyłączenie wszystkich sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu od orzekania w sprawie o sygn. akt II SA/Wr 157/14, ze skargi D. W. na postanowienie Wojewody Dolnośląskiego z dnia 10 stycznia 2014 r., nr [...], w przedmiocie umorzenia postępowania zażaleniowego na postanowienie prostujące z urzędu błąd pisarski w decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego, bezodpływowego osadnika ścieków oraz niezbędnej infrastruktury. W dniu 10 lutego 2015 r. skarżąca wniosła zażalenie, które tut. Sąd odrzucił postanowieniem z dnia 20 kwietnia 2015 r. z powodu nieuzupełnienia braków formalnych. Na powyższe postanowienie D. W. wniosła w dniu 21 maja 2015 r. zażalenie, które zostało odrzucone przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu postanowieniem z dnia 15 lutego 2016 r. z powodu nieuiszczenia wymaganego wpisu. Nie godząc się również i z tym rozstrzygnięciem D. W. wniosła w dniu 14 marca 2016 r. zażalenie, które tut. Sąd odrzucił postanowieniem z dnia 2 czerwca 2016 r. z uwagi na nienadesłanie wymaganych odpisów zażalenia. Także postanowienie z dnia 2 czerwca 2016 r. zostało zakwestionowane przez skarżącą, która wniosła zażalenie dołączając dwa jego odpisy. Skarżąca, wezwana do usunięcia braków formalnych zażalenia, nie uzupełniła tych braków w zakreślonym terminie, w związku z czym postanowieniem tut. Sądu z dnia 10 października 2016 r. zażalenie to zostało odrzucone. Na postanowienie z dnia 10 października 2016 r. skarżąca wniosła zażalenie, zawarte w piśmie z dnia 7 listopada 2016 r., nadanym w placówce pocztowej w tym samym dniu. W związku z tym na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu z dnia 15 listopada 2016 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Skarżąca zakwestionowała zarządzenie z dnia 15 listopada 2016 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia z dnia 7 listopada 2016 r., wnosząc zażalenie, które Naczelny Sąd Administracyjny oddalił postanowieniem z dnia 27 stycznia 2017 r., sygn. akt II OZ 32/17. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu z dnia 8 lutego 2017 r. skarżąca pismem z dnia 9 lutego 2017 r. została poinformowana, w trybie art. 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, z późn. zm.), zwanej dalej P.p.s.a., o wynikającym z zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 15 listopada 2016 r. obowiązku uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł od zażalenia z dnia 7 listopada 2016 r., w terminie 7 dni od otrzymania pisma informującego, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Powyższe pismo zostało doręczone skarżącej w dniu 2 marca 2017 r. za pisemnym pokwitowaniem na pocztowym zwrotnym potwierdzeniu odbioru (k. 212 akt sądowych). W aktach brak jest dowodu uiszczenia wymaganego wpisu od zażalenia z dnia 7 listopada 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Na zasadzie art. 199 P.p.s.a., strony obowiązane są do ponoszenia kosztów postępowania związanych ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Stosownie zaś do art. 230 § 1 i 2 P.p.s.a, od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, do których należy zażalenie, pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Wysokość oraz szczególne zasady pobierania wpisu określane zostały w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193, z późn. zm.). Zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 7 tego rozporządzenia, od zażaleń na postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych pobiera się wpis stały w kwocie 100 zł. W myśl art. 219 § 1 P.p.s.a, obowiązek uiszczenia wpisu powstaje w dacie wniesienia do sądu pisma podlegającego opłacie i - stosownie do art. 214 § 1 P.p.s.a. - spoczywa on na osobie wnoszącej pismo. Według art. 220 § 1 P.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Na zasadzie § 3 tego przepisu, skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Na wezwanie o uiszczenie wpisu, mające formę zarządzenia przewodniczącego, przysługuje zgodnie z art. 227 § 1 P.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W orzecznictwie i literaturze ugruntowany jest pogląd, że oddalenie zażalenia przez Naczelny Sąd Administracyjny oznacza, iż obowiązki strony wskazane w tym zarządzeniu muszą zostać uznane za określone prawidłowo. Zarówno samo zarządzenie, jak i postanowienie sądu drugiej instancji wywołują materialne skutki prawomocności, tj. wiążą strony i sądy obu instancji (art. 170 P.p.s.a.). Z tego względu zbędne jest ponowne wzywanie o uiszczenie opłaty od pisma w formie określonej w art. 220 § 1 P.p.s.a. Termin, w jakim strona powinna zastosować się do zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, w sytuacji gdy wniesione na zarządzenie zażalenie zostało oddalone, wynosi siedem dni od daty doręczenia jej postanowienia o oddaleniu zażalenia. Realizując zasadę wyrażoną w art. 6 P.p.s.a. sąd winien jednak pouczyć stronę działającą bez pełnomocnika profesjonalisty o obowiązku uiszczenia opłaty od zażalenia oraz o skutkach zaniedbania w tym zakresie. Ponadto winien określić termin, w którym nie będzie stosować sankcji, w postaci odrzucenia zażalenia (por. M. Jagielska, J. Jagielski, P. Gołaszewski [w:] R. Hauser, M. Wierzbowski, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wyd. C.H. Beck, Warszawa 2015, s. 841 i powołane tam orzecznictwo). W realiach niniejszej sprawy skarżąca D. W. obowiązana była do uiszczenia wpisu w kwocie 100 zł od wniesionego w dniu 7 listopada 2016 r. zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 10 października 2016 r., sygn. akt II SO/Op 90/14, odrzucające jej zażalenie z dnia 1 lipca 2016 r. Ponieważ wpisu tego nie uiściła jednocześnie z wniesieniem zażalenia, na mocy art. 220 § 1 zdanie drugie w związku z art. 220 § 3 P.p.s.a., została wezwana zarządzeniem z dnia 15 listopada 2016 r., do jego uiszczenia. Na zarządzenie wzywające do uiszczenia wpisu złożyła zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego, które zostało oddalone postanowieniem z dnia 27 stycznia 2017 r. W tych okolicznościach konieczne było zawiadomienie D. W., w trybie art. 6 P.p.s.a., o powinności wykonania obowiązku, określonego zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 15 listopada 2016 r. Pismo informacyjne w tym zakresie, z dnia 9 lutego 2017 r., w którym wskazano kwotę wymaganego wpisu, określono termin oraz rygor niewykonania obowiązku, doręczone zostało skarżącej w dniu 2 marca 2017 r. W związku z tym zakreślony siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu od zażalenia z dnia 7 listopada 2016 r. rozpoczął bieg w dniu 3 marca 2017 r. i upłynął z dniem 9 marca 2016 r. We wskazanym terminie wymagany wpis od zażalenia nie został uiszczony, stąd zażalenie z dnia 7 listopada 2016 r., jako nieopłacone, podlegało odrzuceniu. Z tych względów, na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a., orzeczono, jak w sentencji.