II SO/Op 94/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Daria Sachanbińska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 10 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia D. W. i M. W. z dnia 10 lipca 2017 r. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 5 lipca 2017 r. wzywające do uzupełnienia braków formalnych zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 29 maja 2017 r., sygn. akt II SO/Op 94/14 w sprawie z wniosku D. W. i M. W. o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu od orzekania w sprawie o sygn. akt II SA/Wr 797/14 ze skargi D. W. i M. W. na decyzję Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we Wrocławiu z dnia 28 stycznia 2010 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie wykonania bez pozwolenia na budowę robót budowlanych polegających na budowie zbiornika na nieczystości płynne postanawia odrzucić zażalenie. Pismem z dnia 25 marca 2010 r. D. W. i M. W. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na decyzję Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we Wrocławiu z dnia 18 stycznia 2010, nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie wykonania bez pozwolenia na budowę robót budowlanych polegających na budowie zbiornika na nieczystości płynne. Powyższa skarga została obecnie zarejestrowana w repertorium sądowym Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu pod sygnaturą II SA/Wr 797/14. W dniu 2 maja 2013 r. D. W. i M. W. złożyli wniosek o wyłączenie wszystkich sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu od orzekania w sprawie o sygn. akt II SA/Wr 797/14. Postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 19 stycznia 2015 r., sygn. akt II SO/Op 94/14, powyższy wniosek skarżących został oddalony, z tym że co do sędziego NSA Ludmiły Jajkiewicz wniosek ten został odrzucony, zaś co do sędziego NSA Haliny Betty umorzono postępowanie z przedmiotowego wniosku. Zażalenie na powyższe rozstrzygnięcie złożyli D. W. i M. W. oraz uczestnicy postępowania M. W. i J. W. W związku z powyższym, na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu z dnia 25 lutego 2015 r., M. W. i J. W. zostali wezwani do solidarnego uiszczenia wpisu od zażalenia w kwocie 100 zł. Na zarządzenie to zażalenie wnieśli skarżący D. W. i M. W. W dniu 19 maja 2015 r. Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił, jako niedopuszczalne, zażalenie D. W. i M. W. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 25 lutego 2015 r. o wezwaniu M. W. i J. W. solidarnie do uiszczenia wpisu od zażalenia (sygn. akt II OZ 449/15). M. W. i J. W. nie wnieśli zażalenia na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 25 lutego 2015 r. o wezwaniu ich do solidarnego uiszczenia wpisu od zażalenia. Wezwania do solidarnego uiszczenia wpisu od zażalenia zostały doręczone M. W. i J. W. w tym samym dniu - 20 marca 2015 r., do rąk dorosłego domownika – D. W., co dokumentują zwrotne pocztowe potwierdzenia odbioru znajdujące się w aktach sprawy (k. 49 i k. 52 akt sąd.). Wezwanie skierowane do M. W. i J. W. zawierało pouczenie, że uiszczenie wpisu przez któregokolwiek z nich zwalnia pozostałą osobę z obowiązku jego uiszczenia. Postanowieniem z dnia 29 maja 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu oddalił zażalenie M. W. i J. W. na postanowienie tut. Sądu z dnia 19 stycznia 2015 r. o oddaleniu wniosku D. W. i M. W. o wyłącznie sędziów. Pismem procesowym z dnia 27 czerwca 2017 r., nadanym w placówce pocztowej w tym samym dniu, D. W. i M. W. wnieśli zażalenie na postanowienie z dnia 29 maja 2017 r. W związku z tym - na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu z dnia 5 lipca 2017 r. - zostali wezwani do uzupełnienia braków zażalenia poprzez nadesłanie pięciu egzemplarzy zażalenia lub pięciu jego własnoręcznie podpisanych kopii, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Pismem procesowym z dnia 10 lipca 2017 r. (data nadania w placówce pocztowej w dniu 11 lipca 2017 r.) D. W. i M. W. wnieśli zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu, wskazując, że skarżą zarządzenie z dnia "12 czerwca 2017 r." Wobec tego, na zarządzenie Sądu z dnia 18 lipca 2017 r., D. W. i M. W. zostali wezwani do nadesłania pisemnych wyjaśnień, czy ich intencją było zaskarżenie zarządzenia z dnia 5 lipca 2017 r., którym wezwano ich do uzupełnienia braków zażalenia na postanowienie z dnia 29 maja 2017 r., czy też chodziło o jakieś inne zarządzenie, a wówczas należało podać jego przedmiot. Sąd poinformował skarżących, że we wskazanej przez nich dacie nie zostało wydane żadne zarządzenie, a także, że brak odpowiedzi na wezwanie w wyznaczonym 7-dniowym terminie, skutkować będzie uznaniem, iż pismo skarżących z dnia 10 lipca 2017 r. stanowi zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu z dnia 5 lipca 2017 r. W wyznaczonym terminie D. W. wyjaśniła - pismem z dnia 6 sierpnia 2017 r. - że zażalenie z 10 lipca 2017 r. dotyczyło zarządzenia z dnia 5 lipca 2017 r. Odnotować jeszcze trzeba, że w kolejnym piśmie z dnia 15 sierpnia 2017 r., które wpłynęło już po wyznaczonym terminie, skarżący podali m.in., że zażaleniem z dnia 10 lipca 2017 r. zostało zaskarżone zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II z dnia 12 czerwca 2017 r. i wówczas przesłano do Sądu pięć egzemplarzy zażalenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W pierwszym rzędzie podkreślić należy, że Sąd uznał, iż skarżący złożyli zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu z dnia 5 lipca 2017 r., co wynika ze złożonego przez nich w wyznaczonym terminie pisma z dnia 6 sierpnia 2017 r. Pismo to nadesłano na wezwanie Sądu do oznaczenia skarżonego zarządzenia. Dodać trzeba, że w aktach niniejszej sprawy brak jest zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 12 czerwca 2017 r., na jakie wskazano w piśmie z dnia 15 sierpnia 2017 r. Odnosząc się do przedmiotu zaskarżenia wyjaśnić przyjdzie, że zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, z późn. zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest: 1) przekazanie sprawy innemu sądowi administracyjnemu; 1a) odrzucenie skargi w przypadkach, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4 oraz art. 220 § 3; 1b) umorzenie postępowania; 2) wstrzymanie lub odmowa wstrzymania wykonania decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, o których mowa w art. 61; 4) odmowa sporządzenia uzasadnienia wyroku; 5) sprostowanie lub wykładnia orzeczenia albo ich odmowa; 5a) odrzucenie wniosku o uzupełnienie wyroku albo odmowa jego uwzględnienia; 6) oddalenie wniosku o wyłączenie sędziego; 7) odrzucenie skargi kasacyjnej; 8) odrzucenie zażalenia; 9) zwrot kosztów postępowania, jeżeli strona nie wnosi skargi kasacyjnej; 10) ukaranie grzywną. Zażalenie służy także na niektóre zarządzenia przewodniczącego, w przypadkach wskazanych w ustawie, co wynika z art. 198 P.p.s.a. Zgodnie z art. 178 P.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Natomiast po myśli art. 197 § 2 P.p.s.a., do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 § 2. Przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewidują możliwości zaskarżenia w drodze zażalenia zarządzenia przewodniczącego wzywającego stronę do uzupełnienia braków formalnych pisma (zażalenia, skargi). Wobec powyższego, zażalenie D. W. i M. W. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu z dnia 5 lipca 2017 r. o wezwaniu do uzupełnienia braków formalnych zażalenia, uznać należy za niedopuszczalne "z innych przyczyn" i podlegające odrzuceniu, stosownie do treści art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. W tym stanie rzeczy Sąd postanowił, jak w sentencji.