IISA/WR 1830/03
PostanowienieWSA w Opolu2004-02-16
Skład orzekający: Grażyna Jeżewska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego powinien zostać uwzględniony, gdy strona uprawdopodabnia, że uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy, a przyczyną uchybienia była nieprawidłowa data stempla pocztowego na potwierdzeniu wpłaty?Ratio decidendi
Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi nie zasługuje na uwzględnienie, gdy strona nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu. Podana przez skarżącego przyczyna uchybienia terminu, związana z nieprawidłową datą stempla pocztowego na potwierdzeniu wpłaty, nie została uznana za wiarygodną i niezależną od strony przeszkodę, a urząd pocztowy wskazał na obowiązek klienta do sprawdzenia otrzymanego pokwitowania i zgłoszenia ewentualnych niezgodności.Stan faktyczny
Skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego na postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w O. Uzasadnił to faktem dokonania wpłaty opłaty sądowej w ostatnim dniu terminu, jednak urzędniczka poczty miała przestawiony datownik na dzień następny, co skutkowało błędną datą na potwierdzeniu wpłaty. Sąd zwrócił się do urzędu pocztowego o wyjaśnienia, a następnie odmówił przywrócenia terminu.Rozstrzygnięcie
Odmówiono przywrócenia terminu.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie: Asesor sądowy Grażyna Jeżewska - sprawozdawca po rozpoznaniu w dniu 16 lutego 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. N. na postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w O. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nadzoru sanitarnego w związku z wnioskiem skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi postanawia: odmówić przywrócenia terminu
A. N. w dniu 5 listopada 2003 r., wniósł drogą pocztową wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego na postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w O. z dnia [...] nr [...].
We wniosku z dnia 5 listopada 2003 r. skarżący uzasadnił swoją prośbę faktem dokonania wpłaty 10,- zł /dziesięć złotych/ do której został wezwany przez Sąd, w ostatnim siedmiodniowym terminie. Wpłaty dokonał o godzinie 14.00, ale urzędniczka tej poczty już miała przestawiony datownik, na dzień następny. Dlatego też chociaż faktycznie wpłaty dokonał w dniu 9 września 2003 r., to na pieczątce jest data 10 września 2003 r. Wobec przedstawionego faktu, na który w swojej ocenie nie miał on wpływu, wniósł o uwzględnienie jego prośby.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Przywrócenie terminu wnioskowane przez skarżącego jest instytucją procesową mającą na celu ochronę strony przed negatywnymi skutkami uchybienia terminu. Przepis art.86§1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2003 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270- zwaną dalej ustawą/ stanowi, że: "Jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, Sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu." W myśl art. 87§1 ustawy, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do Sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu /§2./.
Zatem, zgodnie z art. 87§1 i 2. ustawy, mającym zastosowanie w niniejszej sprawie w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy i złoży wniosek do Sądu w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w zakreślonym ustawowo siedmiodniowym terminie.
W doktrynie przyjmuje się, że uprawdopodobnienie nie daje pewności, ale stwarza prawdopodobieństwo istnienia jakiegoś faktu. Zatem osoba uchybiająca terminowi musi uprawdopodobnić, iż mimo swej staranności nie mogła, z uwagi na niezależną od niej przeszkodę, dokonać w terminie swej czynności /zob. "Kodeks postępowania administracyjnego Komentarz" - B. Adamiak/J. Borkowski, wyd. C.H.BECK, Warszawa 1996, str. 295/.
Jako kryterium przy ocenie winy w uchybieniu terminu procesowego należy przyjąć obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. Przywrócenie terminu więc jest niemożliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. A contrario zatem, przywrócenie to może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku/zob. wyrok NSA z dnia 20 maja 1998 r., nr I SA/Ka 1718/96 - nie publ./
W rozpoznawanej sprawie Sąd zwrócił się do Naczelnika Urzędu Pocztowego w W. o ustosunkowanie się do zarzutu zawartego w w/w wniosku pod adresem pracownika poczty. W odpowiedzi urząd wyjaśnił, iż w ich instytucji wszystkie wpłaty są rejestrowane komputerowo na bieżąco w obecności klienta, a wpłaty są odsyłane na bieżąco odprawą pocztową. Ponadto każdy klient, odbierając potwierdzenie wpłaty zobowiązany jest do sprawdzenia otrzymanego pokwitowania i zgłoszenia ewentualnych niezgodności bezpośrednio po operacji. W świetle tych wyjaśnień nie sposób dopatrzeć się obiektywnych i niezależnych od strony przeszkód w nieterminowym wniesieniu opłaty sądowej. Podawana przez skarżącego przyczyna nie jest wiarygodna. Ma rację Urząd Pocztowy w W., że każdy petent obowiązany jest do sprawdzenia otrzymanego poświadczenia i złożenia niezwłocznej reklamacji w sytuacji niezgodności danych. Zatem okoliczność podniesiona przez skarżącego wskazują na dokonanie wpisu w terminie nie została uprawdopodobniona.
Przepisy dotyczące przywracania terminów procesowych są przepisami wyjątkowymi, pozwalającymi na stosowanie odstępstwa od zasady bezwzględnego odrzucania środka zaskarżenia wniesionego po upływie terminu zawitego i w związku z tym muszą być interpretowane ściśle. Jakakolwiek próba wykładni tych przepisów, wykraczająca poza ustawowe ramy wyznaczone treścią art. 87 ustawy jest wykluczona, a tak stałoby się gdyby uznać za prawnie skuteczną argumentację podniesioną we wniosku.
W tym stanie rzeczy, biorąc pod uwagę, iż skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu, zgodnie z art. 86§1 należało orzec jak na wstępie.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło