I SA/Po 1018/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Wolna-Kubicka po rozpoznaniu w dniu 23 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi BZ na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie kary porządkowej postanawia: odrzucić skargę. Skarżący BZ pismem z dnia [...] wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...], nr [...] w przedmiocie kary porządkowej. Zaskarżone postanowienie zawierało prawidłowe pouczenie o terminie i sposobie wniesienia skargi. Skarga pismem nadanym w urzędzie pocztowym w dniu [...] wpłynęła bezpośrednio do Sądu w dniu [...] i została przekazana Dyrektorowi Izby Skarbowej w Poznaniu przez tut. Sąd dnia [...] (data nadania). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako "P..p.s.a.") skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Terminy oblicza się wg przepisów prawa cywilnego, przy czym, jeśli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy (art. 83 § 1 i § P p.p.s.a.). Skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 P.p.s.a.). Zasada wnoszenia skargi za pośrednictwem organu administracji publicznej oznacza, że w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego lub też za pośrednictwem organu administracji publicznej innego niż ten, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, sąd ten lub organ powinien ją przekazać właściwemu organowi administracji publicznej. O zachowaniu trzydziestodniowego terminu decyduje wówczas data nadania skargi przez Sąd bądź organ administracji publicznej do organu właściwego. Z akt sprawy wynika, że postanowienie organu doręczono skarżącemu w dniu [...] (karta nr [...] akt adm.). Rozstrzygnięcie zawierało prawidłowe pouczenie o terminie i sposobie wniesienia skargi. Wbrew temu pouczeniu skarżący wniósł skargę bezpośrednio do tut. Sądu. Skarga pismem nadanym w urzędzie pocztowym w dniu [...] wpłynęła do Sądu [...] i została przekazana Dyrektorowi Izby Skarbowej przez tut. Sąd dnia [...] (data nadania). Datę tę Sąd uznał za datę wniesienia przedmiotowej skargi. W niniejszej sprawie termin do wniesienia skargi upłynął natomiast w dniu [...]. W tych okolicznościach skargę jako spóźnioną należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 2, § 3 w zw. z art. 16 § 2 P.p.s.a.