I SA/Po 1028/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Sylwia Zapalska po rozpoznaniu w dniu 20 stycznia 2010r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi A na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia (...) nr (...) w przedmiocie zwrotu dotacji celowej przyznanej w 2008r. postanawia: oddalić wniosek. /-/ Sylwia Zapalska Samorządowe Kolegium Odwoławcze zaskarżoną decyzją utrzymało w mocy decyzję Starosty w sprawie zwrotu przez A kwoty (...) zł dotacji celowej przyznanej w 2008r. na dofinansowanie "(...)". Decyzja Kolegium została doręczona skarżącej w dniu 2 października 2009r. W dniu 6 listopada 2009r. A wniosła skargę, w której zawarła wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W uzasadnieniu wniosku wskazała, iż niemożność wniesienia skargi w ustawowym terminie spowodowana była wyjazdami osób upoważnionych do jej podpisania (święto 1 listopada). Podała również, iż z uwagi na charakter przedmiotowej sprawy, rodzaj prowadzonej działalności (pomoc rodzinom i dzieciom wiejskim), a także konsekwencje prawne i finansowe, wniosek o przywrócenie terminu winien zostać uwzględniony. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu (art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. 2002, Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.). Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 1, § 2). Warunkiem skuteczności wniosku o przywrócenie uchybionego terminu jest przede wszystkim brak winy w uchybieniu. Brak winy po stronie podmiotu dokonującego określonej czynności stanowi bowiem konieczną a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu. W orzecznictwie sądowym podkreśla się, iż brak winy powinien być oceniany z wykorzystaniem wszystkich okoliczności sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet lekkim niedbalstwem (zob. postanowienie NSA z 24 marca 2004r. FZ 13/04). Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, Sąd wskazuje, iż nieobecność osoby upoważnionej do podpisania skargi z uwagi na wyjazd świąteczny (w niniejszej sprawie 1 listopada) nie stanowi podstawy do uznania braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Należy bowiem podkreślić, iż przedmiotowy wyjazd nie miał charakteru nagłego, niespodziewanego, nie dającego się przewidzieć. Osoby reprezentujące skarżącą, od których należy wymagać staranności w dbaniu o jej interesy winny przewidzieć okoliczność takiego wyjazdu i sporządzić oraz podpisać przedmiotową skargę wcześniej ewentualnie ustanowić w tym celu pełnomocnika, tym bardziej, iż miały dostatecznie dużo czasu na dokonanie tych czynności (doręczenie zaskarżonej decyzji - 2 października, wyjazd świąteczny - 1 listopada 2009r.). Odnosząc się do pozostałych okoliczności, a mianowicie charakteru przedmiotowej sprawy, rodzaju prowadzonej przez A działalności (pomoc rodzinom i dzieciom wiejskim), a także konsekwencji prawnych i finansowych, w ocenie Sądu nie mają one znaczenia przy ocenie braku winy skarżącej co do uchybienia terminu. Wobec uznania, iż skarżąca nie uprawdopodobniła okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi, Sąd, na podstawie przepisu art. 87 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji. /-/ Sylwia Zapalska