I SA/Po 1049/16

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu – Violetta Mielcarek po rozpoznaniu w dniu 27 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosków MB i PB o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi MB i PB na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego postanawia: 1. umorzyć postępowanie z wniosku MB w przedmiocie przyznania prawa pomocy, 2. umorzyć postępowanie z wniosku PB w przedmiocie przyznania prawa pomocy. Skarżący MB i PB pismem z dnia [...] wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na wskazane w sentencji postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia [...] wezwano skarżących do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od skargi w kwocie [...]. W zarządzeniu wskazano, że uiszczenie wpisu przez któregokolwiek ze skarżących zwalnia pozostałe osoby z obowiązku jego uiszczenia. Skarżący złożyli wnioski o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Starszy referendarz sądowy WSA postanowieniem z dnia [...], sygn. akt [...] oddalił wnioski skarżących o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Skarżący pismem z dnia [...] wnieśli sprzeciw na w.w postanowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia [...] utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Pismem z dnia [...] wezwano skarżących do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia [...] o wezwaniu do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od skargi w kwocie [...] w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania. W piśmie pouczono skarżących, że nieuiszczenie wpisu sądowego we wskazanym terminie spowoduje odrzucenie skargi. Skarżący wnieśli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia [...], sygn. akt [...] odrzucił skargę MB i PB na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego. Skarżący MB i PB na to postanowienie pismem z dnia [...] wnieśli zażalenie. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia [...], sygn. akt [...] oddalił zażalenie MB PB na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia [...], sygn. akt [...] w zakresie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego. Wobec powyższego postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia [...] o odrzuceniu skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego jest prawomocne od dnia [...]. Zgodnie z art. 249a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej jako: "P.p.s.a.") jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. W ocenie starszego referendarza sądowego postępowanie z wniosków skarżących o zwolnienie od kosztów sądowych w przedmiotowej sprawie stało się zbędne z uwagi na skutek uprawomocnienia się postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia [...], sygn. akt [...] o odrzuceniu skargi, a zatem postępowanie z wniosków o przyznanie prawa pomocy należy umorzyć. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 249a w zw. z art. 258 §1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. postanowiono, jak w sentencji.