I SA/Po 1050/17

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu – Violetta Mielcarek po rozpoznaniu w dniu 27 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego KS o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi JJ na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2016 r. postanawia: przyznać od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego – radcy prawnemu KS tytułem zwrotu nieopłaconej pomocy prawnej przyznanej z urzędu kwotę [...] ([...]) + [...] ([...]) tytułem podatku VAT za udział w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji. Skarżąca JJ pismem z dnia [...] wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na wskazaną w sentencji decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Następnie skarżąca złożyła sporządzony w dniu [...] na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Postanowieniem z dnia [...] starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego ustanowił dla skarżącej radcę prawnego (pkt 2 sentencji) i jednocześnie zwolnił ją od kosztów sądowych (pkt 1 sentencji). Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych wyznaczyła pełnomocnika w osobie radcy prawnego KS – pismo z dnia [...] [k. nr [...] akt sąd.]. Pismem z dnia [...], doręczonym w dniu [...] [k. nr [...] akt sądowych], Sąd powiadomił radcę prawnego KS, że została wyznaczona pełnomocnikiem z urzędu dla JJ. Pełnomocnik skarżącej radca prawny KS pismem z dnia [...] podtrzymała dotychczasowe zarzuty podniesione w skardze, sprecyzowała w.w zarzuty i wniosła o zasądzenie od Skarbu Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu i oświadczyła, że koszty te nie zostały uiszczone ani w całości ani w części. Pełnomocnik skarżącej wniosła również o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W piśmie tym pełnomocnik skarżącej uzasadniła swoje stanowisko w sprawie. Z akt sprawy wynika, że w dniu [...] na rozprawie nie stawiła się pełnomocnik z urzędu radca prawny KS, stwierdzono prawidłowe zawiadomienie o terminie rozprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia [...], sygn. akt [...] oddalił skargę. Rozpoznaniu w niniejszej sprawie podlega wniosek pełnomocnika z urzędu o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu z tytułu reprezentowania skarżącej przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji. Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, dalej jako "P.p.s.a.") wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach i opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1715 ze zm.), które obowiązuje od 2 listopada 2016 r. Przedmiotem zaskarżenia jest łączne zobowiązanie pieniężne za 2016 r. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia [...], sygn. [...] ustalono wartość przedmiotu zaskarżenia na kwotę [...] [k. nr [...] akt sądowych]. Zgodnie z § 21 ust. 1 pkt 1 lit. a) rozporządzenia opłaty wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi: w pierwszej instancji: w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna – opłatę obliczoną na podstawie § 8. Przepis § 8 pkt 5) rozporządzenia stanowi, że opłaty wynoszą przy wartości przedmiotu sprawy: powyżej 10.000,- zł do 50.000 zł – 2.400,- zł. Na podstawie § 4 ust. 1 rozporządzenia opłatę ustala się w wysokości określonej w rozdziałach 2-4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy. Opłatę, o której mowa w ust. 1 i 2, podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług (por. § 4 ust. 3 rozporządzenia). Z treści § 4 ust. 2 rozporządzenia wynika natomiast w jakich okolicznościach następuje ustalenie opłaty w wysokości wyższej niż określona w ust. 1, a nieprzekraczającej 150% opłat określonych w rozdziałach 2-4, co nie ma miejsca w niniejszej sprawie. Mając powyższe na uwadze, działaniem podjętym przez pełnomocnika w imieniu skarżącej, za które przysługuje wynagrodzenie, było reprezentowanie skarżącej przed sądem pierwszej instancji. Pełnomocnik skarżącej radca prawny KS pismem z dnia [...] podtrzymała zarzuty skarżącej, podniosła nowe zarzuty i je uzasadniła. Pełnomocnik wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji. Pełnomocnik skarżącej w piśmie procesowym złożyła również wniosek o zasądzenie kosztów pomocy prawnej wraz z oświadczeniem, że wynagrodzenie za pomoc prawną udzieloną z urzędu nie zostało uiszczone ani w całości, ani w części. W przedmiotowej sprawie, zgodnie z § 4 ust. 1 rozporządzenia, należało ustalić opłatę w wysokości wskazanej w § 21 ust. 1 pkt 1 lit. a) w zw. z § 8 pkt 5) rozporządzenia, czyli w wysokości [...]. W tych okolicznościach należało przyznać radcy prawnemu KS tytułem nieopłaconej pomocy prawnej wynagrodzenie za udzieloną pomoc prawną przed sądem administracyjnym pierwszej instancji powiększone o stawkę podatku od towarów i usług w łącznej wysokości [...] ([...]), które wynika z następującego rozliczenia: wynagrodzenie w wysokości [...] ([...]) + [...] ([...]) podatek VAT. Wobec powyższego, na podstawie art. 250 § 1 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 P.p.s.a. oraz § 21 ust. 1 pkt 1) lit. a) w zw. z § 8 pkt 5) i § 4 ust. 1 i ust. 3 rozporządzenia należało postanowić, jak w sentencji.