I SA/Po 1055/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Sylwia Zapalska po rozpoznaniu w dniu 27 października 2008r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi A. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...] [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej za 2005r. z tytułu zryczałtowanego podatku dochodowego uzyskanego ze zbycia nieruchomości postanawia: pozostawić wniosek bez rozpoznania. /-/ S. Zapalska Zaskarżoną decyzją Dyrektor Izby Skarbowej w P. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego P. - W. odmawiającą A. K. umorzenia zaległości podatkowej za 2005r. z tytułu zryczałtowanego podatku dochodowego ze zbycia nieruchomości. Skarżący wniósł o całkowite zwolnienie od opłat sądowych oraz ustanowienie adwokata. Pismem z dnia 22 września doręczonym 25 września 2008r. A.K. został wezwany do uzupełnienia, w ciągu 7 dni, wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez przedłożenie odpowiednich dokumentów, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Pismo wraz z brakującymi dokumentami skarżący nadał w urzędzie pocztowym w dniu 3 października 2008r. Zarządzeniem z dnia 10 października doręczonym 15 października 2008r. referendarz sądowy, z uwagi na przekroczenie terminu do uzupełnienia braków wniosku, pozostawił go bez rozpoznania. Na powyższe zarządzenie skarżący wniósł 21 października 2008r. sprzeciw. Podał, iż jest pracownikiem [...] w P. a w zakresie jego obowiązków są częste wyjazdy terenowe. Podczas tych wyjazdów korespondencję odbiera matka skarżącego, co miało także miejsce 25 września. Wskazał również, iż dokumenty wysłał listem poleconym 3 października 2008r., myślał bowiem, że termin dotyczył 7 dni roboczych. Do sprzeciwu załączył kserokopię polecenia wyjazdu służbowego w dniach 1 - 3 października 2008r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.) w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie przysługuje zażalenie. Z kolei w świetle art. 257 cyt. ustawy wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. W niniejszej sprawie skarżący został wezwany do uzupełnienia, w ciągu 7 dni, wniosku o przyznanie prawa pomocy, pod rygorem pozostawienia go bez rozpoznania (k. 22). Pismo to skarżący odebrał 25 września 2008r. (k. 24). Termin do uzupełnienia braków wniosku minął 2 października 2008r. A. K. pismo wraz z brakującymi dokumentami nadał 3 października 2008r. (k. 36), a zatem dzień po terminie. Odnosząc się do argumentów podniesionych w sprzeciwie, stwierdzić należy, iż zgodnie z art. 85 p.p.s.a. czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna, natomiast jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu (art. 86 § 1 ustawy). Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się w terminie 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia. Należy w nim uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu (art. 87 § 1 i § 2 ustawy). Okoliczności, iż korespondencja została odebrana przez matkę skarżącego podczas jego wyjazdu służbowego, a także, iż skarżący przyjął zakreślony termin jako 7 dni roboczych, przez co wysłał dokumenty dopiero 3 października 2008r., mogły co najwyżej stanowić uzasadnienie wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków wniosku o przyznanie prawa pomocy. Jednakże stosowny wniosek o przywrócenie terminu nie został przez skarżącego złożony. Z tych powodów Sąd, na podstawie art. 257 w zw. z art. 260 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji. /-/S. Zapalska