I SA/Po 1056/15

PostanowienieWSA w Poznaniu2015-10-27

Skład orzekający: sędzia WSA Karol Pawlicki

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przyznanie prawa pomocy, złożony na nieobowiązującym formularzu, mimo wezwania do uzupełnienia braków formalnych na nowym formularzu, powinien zostać pozostawiony bez rozpoznania?
Ratio decidendi
Wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, podlega pozostawieniu bez rozpoznania. Niezachowanie wymogu złożenia wniosku na obowiązującym formularzu stanowi brak formalny, który należy usunąć poprzez wezwanie strony do złożenia wniosku na właściwym formularzu.
Stan faktyczny
Skarżący złożył skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu i wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Sąd wezwał skarżącego do uzupełnienia wniosku na urzędowym formularzu, jednak skarżący nie zastosował się do wezwania. Po wejściu w życie nowego rozporządzenia dotyczącego formularza wniosku o prawo pomocy, skarżący został ponownie wezwany do jego uzupełnienia, jednak przedłożył oświadczenie na nieobowiązującym formularzu. Wobec braku wniosku w przewidzianej prawem formie, został on pozostawiony bez rozpoznania.
Rozstrzygnięcie
Pozostawiono wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Karol Pawlicki po rozpoznaniu w dniu 27 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia [...] marca 2015 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za III kwartał 2012 r. i IV kwartał 2014 r. zarządza : pozostawić wniosek bez rozpoznania. Skarżący A. pismem z dnia [...] maja 2015 r. wniósł skargę na wskazaną w sentencji decyzję. Następnie pismem z dnia [...] sierpnia 2015 r. skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Pismem z dnia [...] sierpnia 2015 r. Sąd wezwał skarżącego do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu, który po wypełnieniu należało przesłać Sądowi w terminie 7 dni od dnia otrzymania niniejszego pisma - pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania (art. 252 w zw. z art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej: "P.p.s.a"). Powyższe wezwanie wraz z wnioskiem zostało doręczone skarżącemu w dniu [...] sierpnia 2015 r. (k. 47 akt sąd.). Termin do uzupełnienia wniosku o prawo pomocy upłynął z dniem [...] sierpnia 2015 r. Skarżący nie wypełnił powyższego wezwania Sądu. Pismem z dnia [...] września 2015 r. referendarz sądowy w związku z wejściem w życie w dniu 29 sierpnia 2015 r. rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 19 sierpnia 2015 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępniania urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego (Dz. U. z 2015 r., poz. 1257), zawierającego nowy wzór wniosku o prawo pomocy, wezwał skarżącego do uzupełnienia w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania braków formalnych wniosku o prawo pomocy poprzez przedłożenie wypełnionego i podpisanego przez skarżącego urzędowego formularza PPF pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania (art. 257 w zw. z art. 252 § 1, § 1a i § 2 P.p.s.a.). Powyższe pismo wraz z formularzem PPF doręczono skarżącemu w dniu [...] września 2015 r. Termin do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy minął z dniem [...] września 2015 r. Tymczasem skarżący, mimo upływu wyznaczonego terminu, nie złożył oświadczenia na obowiązującym urzędowym formularzu, przedłożył natomiast oświadczenie na nieobowiązującym formularzu. Wobec braku wniosku o prawo pomocy w przewidzianej prawem formie, zarządzeniem z dnia [...] września 2015 r., referendarz pozostawił wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. W ustawowym terminie skarżący złożył sprzeciw, w którym wskazał, że wniosek o prawo pomocy został złożony pod rządami rozporządzenia z dnia 16 grudnia 2003 r., dlatego w niniejszej sprawie strona powinna złożyć wniosek na formularzu według rozporządzenia z dnia 16 grudnia 2003 r., a nie według rozporządzenia z dnia 19 sierpnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Na podstawie art. 252 § 2 P.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. Niezachowanie tego wymogu jest brakiem formalnym, o jakim mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 257 P.p.s.a., który podlega usunięciu przez wezwanie strony do złożenia wniosku na urzędowym formularzu (por. uchwała 7 sędziów NSA z dnia 21 kwietnia 2008 r., sygn. akt I OPS 1/08, opubl. ONSAiWSA z 2008 r. Nr 5, poz. 74). Wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania (art. 257 P.p.s.a.). W związku z wejściem w życie w dniu 29 sierpnia 2015 r. rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 19 sierpnia 2015 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępniania urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego (Dz. U. z 2015 r., poz. 1257), zawierającego nowy wzór wniosku o prawo pomocy, pismem z 10 września 2015 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania braków formalnych wniosku o prawo pomocy poprzez przedłożenie wypełnionego i podpisanego przez skarżącego nowego urzędowego formularza PPF pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania (art. 257 w zw. z art. 252 § 1, § 1a i § 2 P.p.s.a.). Jak wynika z akt sprawy, przesłano skarżącemu formularz odpowiedniego wniosku PPF celem jego wypełnienia i odesłania w odpowiednim terminie, wraz z pouczeniem o skutkach niedokonania tej czynności. Skarżący, mimo wezwania, nie zastosował się do ustawowego wymogu złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu w zakreślonym terminie. Wymaga podkreślenia, że zgodnie z regulacją ustawową rozstrzygnięcie merytoryczne w przedmiocie wniosku o przyznanie prawa pomocy każdorazowo musi być poprzedzone badaniem, czy wniosek ten spełnia wszystkie wymogi formalne. W rozpatrywanej sprawie skarżący został wezwany do uzupełniania wniosku o przyznanie prawa pomocy według wzoru obowiązującego na podstawie rozporządzenia z dnia 16 grudnia 2003 r. Jednak na to wezwanie skarżący nie udzielił odpowiedzi i nie nadesłał wypełnionego formularza w wymaganym terminie. W związku ze zmianą przepisów do skarżącego wystosowano kolejny formularz obejmujący wniosek o przyznanie prawa pomoc według znowelizowanych przepisów zgodnie z rozporządzeniem z dnia 19 sierpnia 2015 r. Jednakże skarżący nie wykonał wezwania Sądu. Na marginesie Sąd zauważa, że wydanie niniejszego orzeczenia nie wyklucza możliwości ponownego złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy z tym jednak zastrzeżeniem, iż warunkiem jego rozpoznania jest złożenie wniosku na urzędowym formularzu według wzoru wymaganego przepisami rozporządzenia z dnia 19 sierpnia 2015 r. W świetle powyższego Sąd na podstawie art. 257 w związku z art. 258 § 2 pkt 6 oraz § 4 P.p.s.a. wydał niniejsze zarządzenie.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło