I SA/Po 1058/17

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu – Violetta Mielcarek po rozpoznaniu w dniu 01 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy sprostowania z urzędu oczywistej omyłki w sentencji postanowienia starszego referendarza sądowego z dnia [...], sygn. akt [...] w przedmiocie prawa pomocy w sprawie ze skargi A na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2012 r. postanawia: sprostować oczywistą omyłkę w postanowieniu starszego referendarza sądowego z dnia [...] sygn. akt [...] w ten sposób, że w postanowieniu w 3 i 6 wierszu od góry zamiast "[...]" wpisać prawidłowo "[...]" Postanowieniem starszego referendarza sądowego z dnia [...] o sygn. akt [...] rozpoznano wniosek strony skarżącej o przyznanie prawa pomocy. W postanowieniu błędnie wpisano rok wydania postanowienia w wierszu 3 i 6 od góry, t.j. [...] zamiast [...]. Zgodnie z art. 156 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej jako" "P.p.s.a."), sąd może z urzędu sprostować w wyroku na posiedzeniu niejawnym niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Stosownie zaś do treści art. 166 P.p.s.a., do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Natomiast art. 167a § 1 P.p.s.a. stanowi, że do zarządzeń oraz postanowień referendarza sądowego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące zarządzeń przewodniczącego oraz postanowień sądu. Jednocześnie zgodnie z art. 258 P.p.s.a., czynności w zakresie prawa pomocy wykonuje referendarz sądowy, a należy do nich w szczególności rozpoznawanie wniosków o przyznanie prawa pomocy. W postanowieniu starszego referendarza sądowego z dnia [...] sygn. akt [...] w wyniku oczywistej omyłki błędnie wskazano rok wydania postanowienia jako "[...]". Z akt sprawy wynika, że pismem z dnia [...] strona skarżąca złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę, następnie złożyła sporządzony na urzędowym formularzu w dniu [...] wniosek o przyznanie prawa pomocy, który został rozpoznany w dniu [...]. Dostrzeżone uchybienie należało więc uznać za niedokładność, mającą charakter oczywistej omyłki. W tym stanie rzeczy konieczne było sprostowanie postanowienia we wskazanym powyżej zakresie. Wobec powyższego na podstawie art. 156 § 1 i § 2 w związku z art. 166, art. 167a § 1 i art. 258 § 1 i 2 pkt 8 P.p.s.a. postanowiono, jak w sentencji.