I SA/Po 1060/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aleksandra Kiersnowska – Tylewicz (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Włodzimierz Zygmont Sędzia WSA Izabela Kucznerowicz Protokolant st. sekr. sąd. Agnieszka Ratajczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 kwietnia 2015r. sprawy ze skargi A na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zwrotu dotacji I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] nr [...]; II. stwierdza, że decyzje wymienione w punkcie I nie podlegają wykonaniu do dnia uprawomocnienia się niniejszego wyroku; III. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącego kwotę [...] zł ( [...] 00/100 ) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Decyzją z dnia [...] lutego 2012 r. nr [...] Prezydent Miasta P. orzekł o obowiązku zwrotu przez W. (dalej zwany również skarżącym) kwoty [...] zł dotacji przyznanej przez Prezydenta Miasta P. na realizację w 2010 roku zadania publicznego polegającego na organizacji S. – [...]. W uzasadnieniu decyzji wskazano, że w dniu 1 lutego 2010 r. zawarta została umowa nr [...] pomiędzy Miastem P. a skarżącym na realizację zadania polegającego na organizacji "S. - [...]". W. zobowiązał się wykonać zadanie zgodnie ze złożoną przez siebie w dniu 10.12.2009r. ofertą realizacji zadania publicznego stanowiącą załącznik nr 1 do umowy, oraz zaktualizowanymi w dniu 15.01.2010r., stosownie do przyznanej dotacji, harmonogramem i kosztorysem, stanowiącymi załącznik nr 2 do zawartej umowy. Miasto P. zobowiązało się do przekazania skarżącemu na realizację zadania dotacji w kwocie [...] zł. Przyznane środki finansowe zostały przekazane na rachunek bankowy w jednej transzy w dniu 08.02.2010r. Termin wykonania zadania został w umowie ustalony od dnia jej zawarcia do dnia 25.03.2010r. Termin wykorzystania dotacji został ustalony, zgodnie z § 6 ust. 1 umowy, do dnia 08.04.2010r. W przypadku nie wykorzystania dotacji w tym terminie, § 6 ust. 2 umowy nakładał na W. obowiązek jej zwrotu w ciągu 14 dni, wraz z odsetkami liczonymi od dnia 08.04.2010r. Sprawozdanie z realizacji przez skarżącego umowy, wraz ze sporządzonym rozliczeniem finansowym z wykorzystania dotacji, wpłynęło do Urzędu Miasta P. w dniu 12.04.2010r, a więc z zachowaniem terminu przewidzianego do jego złożenia. W 2011 roku w W. przeprowadzona została kontrola, przez Najwyższą Izbę Kontroli - Delegaturę P., w zakresie finansowego wspierania kultury fizycznej i sportu przez Miasto P. w latach 2009 - 2011. W sporządzonym przez NIK wystąpieniu pokontrolnym wskazano, że kwota [...] zł dotacji przyznana przez Miasto P. na realizację zadania S. wykorzystana została przez skarżącego w dniu 13.04.2010r., czyli po terminie określonym w § 6 ust. 1 umowy. Wskazano również, że W. nie zwrócił Miastu P. niewykorzystanej w terminie dotacji, co było nie zgodne z postanowieniami określonymi w § 6 ust. 2 umowy. Przedstawiając oceny i uwagi w wystąpieniu pokontrolnym NIK wniosła do Prezesa W. o zwrot dotacji wykorzystanej po terminie przewidzianym w umowie wraz z należnymi odsetkami. Skarżący odmówił zwrotu dotacji, uzasadniając swoje stanowisko omyłką księgową. Przedstawiając Prezydentowi Miasta P. oceny i uwagi NIK wniosła o podjęcie przez Prezydenta działań mających na celu wyegzekwowanie od skarżącego zwrotu dotacji w kwocie [...] zł, wykorzystanej po terminie przewidzianym w umowie, wraz z należnymi odsetkami. W trakcie podjętej przez Prezydenta kontroli ustalono, że zakwestionowanym przez NIK wydatkiem, sfinansowanym z dotacji Miasta, jest faktura VAT nr [...] z dnia 03.03.2010r. na kwotę [...] zł, sfinansowana z dotacji w kwocie [...] zł. W przedłożonym na potrzeby kontroli materiale skarżący nie udokumentował, że zapłata za fakturę VAT nr [...] z dnia 03.03.2010r. z dotacji Miasta P. nastąpiła w terminie zgodnym z § 6 ust. 1 umowy (czyli do dnia 08.04.2010r.). Materiał nie zawierał kserokopii przelewu bankowego, na podstawie którego można byłoby stwierdzić, że przed upływem terminu 08.04.2010r. W. wydatkował dotację przeznaczoną w kosztorysie na wynajem obiektu (basenu), który to wydatek byłby płatnością za powyższą fakturę w kwocie [...] zł, ujętą w złożonym sprawozdaniu jako sfinansowaną z dotacji w kwocie [...] zł. W związku z powyższymi ustaleniami i w związku z wystąpieniem pokontrolnym NIK skierowanym do Prezydenta Miasta P., Wydział Sportu określił kwotę [...] zł jako kwotę dotacji niewykorzystaną w terminie zawartym w umowie i podlegającą zgodnie z § 6 ust. 2 umowy zwrotowi wraz z odsetkami, oraz wezwał do jej zwrotu na rachunek bankowy Urzędu Miasta P. W odpowiedzi skarżący poinformował, że Zarząd W. stoi na stanowisku, że dotacja została wykorzystana w terminie. Skarżący stwierdził, że płatność została dokonana w terminie w wysokości przekraczającej kwotę przedmiotowej faktury, lecz omyłkowo podano w opisie przelewu błędny numer faktury. Dodatkowo poinformowano ustnie, że przedmiotowa faktura została zapłacona przelewem w dniu 31.03.2010r., czyli przed upływem umownego terminu, lecz jak już wcześniej wyjaśniono, omyłkowo wpisano w tytule przelewu inny numer faktury. W związku z tym skarżący oświadczył, że nie widzi podstaw do zwrotu dotacji. Mając powyższe na uwadze w dniu 13.01.2012r. wszczęto postępowanie administracyjne w sprawie zwrotu dotacji wykorzystanej po terminie umownym, przekazanej W. W trakcie postępowania ustalono, że przedłożone przez skarżącego rozliczenie nie zawiera dowodu (przelewu bankowego), który udokumentowałby, że zapłata za fakturę VAT nr [...] została dokonana w terminie do 08.04.2010r. W kontekście powyższego zaznaczono, że wskazywany przez Prezesa W. przelew z dnia 31.03.2010r. został zrealizowany na kwotę [...] zł, a w opisie operacji istnieje zapis, że jest to zapłata za fakturę VAT [...]. Prezydent Miasta P. wskazał, że wobec tak ustalonego stanu faktycznego brak było podstaw do uznania, że w ramach tego przelewu została również dokonana zapłata za fakturę VAT [...]. Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem W. złożył odwołanie od wskazanej na wstępie decyzji Prezydenta Miasta P. z dnia [...] lutego 2012 r. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. Decyzji organu pierwszej instancji zarzucono naruszenie przepisów postępowania tj. art. 75 i art. 77 KPA, które miały istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy przez zaniechanie obowiązku wyczerpującego zebrania i oceny materiału dowodowego oraz przez przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów, co doprowadziło do oparcia rozstrzygnięcia na błędnych ustaleniach faktycznych, sprowadzających się do bezpodstawnego przyjęcia, że faktura wystawiona w dniu 03.03.2010 nr [...] zapłacona została 13.04.2010 r. W uzasadnieniu odwołania wskazano, że w opisie przelewów wpisano dwukrotnie numery tej samej faktury VAT tj. w przelewie z dnia 31.03.2010 w opisie operacji bankowej wpisano nr [...], oraz w przelewie z dnia 13.04.2010 w opisie operacji bankowej wpisano również [...] i [...]. Ponieważ kwoty wpłacone przez W. w dniach 31.03.2010 i 13.04.2010 równe były wartości wynikających z faktur [...],[...] i [...], a faktura nr [...] z uwagi na błąd ludzki nigdzie nie została w opisie operacji bankowych wymieniona, zgodnie z zasadami księgowania, wystawca faktur zaksięgował wpłatę, która wpłynęła 31.03.2010 na poczet należności najwcześniej wymagalnej, tj. należności wynikającej z faktury [...]. Wobec powyższego w ocenie skarżącego zarzut nieterminowego wykorzystania dotacji należy uznać za chybiony. Decyzją z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...] wydaną w wyniku rozpoznania odwołania skarżącego Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu swojej decyzji organ odwoławczy stwierdził, że podniesione w odwołaniu okoliczności nie zasługują na uwzględnienie i nie mogą stanowić podstaw do uchylenia decyzji organu I instancji. Organ odwoławczy wskazał, że brak jest podstaw do przyjęcia, iż faktura z dnia 3.03.2010 r. nr [...], sfinansowana z dotacji udzielonej przez Miasto P. w kwocie [...] zł, została wykorzystana w terminie wynikającym z art. 6 ust. 1 umowy zawartej pomiędzy Miastem P. a W. w dniu 1.02.2010 r. nr [...] w celu realizacji zadania publicznego w ramach projektu S. – [...] tj. do dnia 8.04.2010 roku. Organ odwoławczy stwierdził, że nie można zasadnie przyjąć, iż w dniu 31.03.2010 r. czyli w dniu zapłaty innej faktury oznaczonej innym numerem - [...] opiewającej na inną kwotę tj. kwotę w wysokości [...] zł, nastąpiło wykorzystanie przyznanej dotacji. Podkreślono również, że żaden z dokumentów przedłożonych przez skarżącego w toku postępowania nie stanowi dowodu potwierdzającego zapłatę spornej faktury do dnia 8.04.2010 roku. Wskazany przez W. przelew bankowy z dnia 31.03.2010 roku został zrealizowany na kwotę [...] zł zawartą w fakturze VAT o nr [...] i brak jest podstaw do uznania, że tym przelewem została zapłacona faktura o nr [...]. Natomiast przelew bankowy z dnia 13.04.2010 r. co prawda nie zawierał wskazania na sporną fakturę, lecz przekazana na wskazany do rozliczeń rachunek bankowy kwota w wysokości [...] zł obejmuje faktycznie 3 faktury - dwie wystawione z datą 3.03.2010 r. tj. fakturę o nr [...] opiewającą na kwotę [...] zł i fakturę o nr [...] opiewająca na kwotę [...] zł za wynajem dużego basenu, z czego kwota [...] zł jest kwotą pochodzącą z dotacji oraz z dnia 28.03.2010 r. o nr [...] opiewającą na kwotę [...] zł. Z tego też względu, zdaniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego organ I instancji zasadnie przyjął, że datą zapłaty spornej faktury był dzień 13.04.2010 r. a nie dzień 31.03.2010 roku. Wyżej wymieniona ostateczna decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] sierpnia 2014 r. stanowi przedmiot skargi W. kierowanej do tutejszego Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego. W skardze tej skarżący reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika – adwokata wnosi o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości wraz z poprzedzającą ją decyzją organu I instancji oraz o zasądzenie na jego rzecz kosztów zastępstwa prawnego według norm przepisanych. Zaskarżonej decyzji zarzuca się naruszenie art. 75 i 77 kodeksu postępowania administracyjnego przez zaniechanie wyczerpującego zebrania materiału dowodowego, błędną ocenę tego materiału przez przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów, skutkiem czego było bezpodstawne przyjęcie, że skarżący przekroczył termin wykorzystania przyznanej dotacji i wobec tego zobowiązany jest do zwrotu jej części w kwocie [...] zł z odsetkami. W uzasadnieniu skargi wskazuje się, że [...] Ośrodek Sportu i Rekreacji otrzymał od skarżącego dwa przelewy: - z dnia 31.03.2010 r. na kwotę [...] zł ze wskazaniem na fakturę [...] oraz - z dnia 13.04.2010 r na kwotę [...] zł także ze wskazaniem na fakturę [...] oraz fakturę [...]. Z powyższego, zdaniem skarżącego wynika, w obu przelewach wskazano, że realizuje się tę samą fakturę [...], co oczywiście jest pomyłkowym opisem przelewu i zgodnie z zasadami prawidłowej księgowości, w pierwszej kolejności usługodawca rozliczył fakturę wcześniejszą, tj. fakturę nr [...] z 3.03.2010 r. z wcześniejszym terminem płatności - 17.03.2010 r. Drugi przelew z dnia 13.04.2010 r. rozliczono natomiast zgodnie z zawartym w nim opisem. Zaznaczono, że taka sytuacja pozwoliła na wydanie przez [...] Ośrodek Sportu i Rekreacji, jako sprzedawcy usług na rzecz skarżącego, zaświadczenia z dnia 12.03.2012 r. nr [...] o tym, że faktura o numerze [...] z dnia 3.03.2010 r. będąca przedmiotem niniejszego postępowania, została zapłacona i rozliczona. W świetle powyższego zdaniem skarżącego przyznana dotacja została wykorzystana w terminie. Dodatkowo zaznaczono, że logiczna interpretacja umowy nie może prowadzić do wniosku, że nieterminowo wykorzystano środki finansowe (dotację) gdy terminowo wykonano zlecone zadanie. Zdaniem skarżącego "termin wykorzystania dotacji" nie jest jednoznaczny z "terminem zapłaty". Z umowy zlecenia wynika konieczność wykonania zadania w określonym terminie w oparciu m.in. o przyznane środki finansowe. W przeciwnym wypadku, w razie nieterminowego wykonania umowy lub wykorzystania dotacji niezgodnie z przeznaczeniem, zgodnie z § 12 ust. 1 pkt a) i b) umowy zleceniodawca ma prawo rozwiązania umowy ze skutkiem natychmiastowym, w rezultacie czego, i tylko wtedy, zleceniobiorca zobowiązany byłby do zwrotu uzyskanej dotacji. W kontekście tego wywodu zaznaczono, że Miasto P. nie skorzystało z uprawnienia, jakie przyznawał mu § 12 umowy, zapewne dlatego, że nie wystąpiły przesłanki uzasadniające rozwiązanie kontraktu w trybie natychmiastowym. Uznano bowiem, że przedmiotowa dotacja została wykorzystana zgodnie z przeznaczeniem i w zakreślonym terminie. W tym kontekście skarżący powołuje się na pismo Wydziału Kultury Fizycznej Urzędu Miasta P. z dnia 13.04.2011 r. o zatwierdzeniu sprawozdania zleceniobiorcy o wykonaniu zleconego zadania, ze sprawozdaniem z wykonania wydatków włącznie. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. podtrzymało swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie wnosząc o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga okazała się zasadna. Spór w niniejszej sprawie sprowadza się do ustalenia prawidłowości wydania przez organy administracji publicznej decyzji administracyjnych zobowiązujących skarżącego do zwrotu niewykorzystanej w terminie dotacji. Umową z dnia 1 lutego 2010 r. nr [...] zawartą pomiędzy Miastem P. a W. w P., Miasto P. zobowiązało się udzielić skarżącemu dotacji w celu realizacji zadania publicznego w ramach którego zrealizowano projekt "S. – [...]". Zgodnie z § 6 ust. 1 omawianej umowy przyznane przez Miasto P. środki skarżący był zobowiązany wykorzystać w terminie do 8 kwietnia 2010 r. Stosownie do postanowień art. 67 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r. poz. 885 ze zm.) - do spraw dotyczących należności, o których mowa w art. 60, nieuregulowanych ustawą o finansach publicznych) stosuje się przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267 – dalej w skrócie "k.p.a.") i odpowiednio przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749, z późn. zm.). Stosownie natomiast do postanowień art. 60 pkt 1 ustawy o finansach publicznych - środkami publicznymi stanowiącymi niepodatkowe należności budżetowe o charakterze publiczno-prawnym są w szczególności następujące dochody budżetu państwa albo budżetu jednostki samorządu terytorialnego: kwoty dotacji podlegające zwrotowi w przypadkach określonych w niniejszej ustawie. Mając na uwadze wynikający z wyżej przytoczonego art. 67 ustawy o finansach publicznych nakaz stosowania do spraw dotyczących należności o których mowa w art. 60 ustawy o finansach publicznych przepisów k.p.a., wskazać należy, że zarówno Prezydent Miasta P. jak też Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. wydając w niniejszej sprawie decyzje zobowiązujące skarżącego do zwrotu dotacji obowiązane były, kierując się wyrażoną w art. 7 k.p.a. zasadą prawdy materialnej, podjąć wszelkie działania niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy. Konkretyzację zasady prawdy materialnej, a także wyrażonej w art. 11 k.p.a. zasady przekonywania stanowi art. 107 § 4 k.p.a., zgodnie z którym to - uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. Odnosząc wynikający z przytoczonego przepisu wymóg do uzasadnień decyzji wydanych zarówno przez organ I jak i II instancji wskazać należy, że uzasadnienie tych decyzji nie czyni zadość jego wymogom. Wskazać w tym miejscu należy, że w aktach administracyjnych (k. [...]) znajduje się wystawione przez [...] Ośrodek Sportu i Rekreacji zaświadczenie, z którego wynika, że należność udokumentowana sporną fakturą VAT nr [...] z dnia 3 marca 2010 r. została przez W. w P. zapłacona. W zaświadczeniu tym stwierdza się również, że [...] Ośrodek Sportu i Rekreacji otrzymał od skarżącego dwa przelewy, w których powołano się na fakturę [...]. Co więcej w treści tego dokumentu wskazuje się, że w takiej sytuacji zgodnie z zasadami księgowości należało w pierwszej kolejności rozliczyć fakturę wcześniejszą, a wiec fakturę nr [...] z dnia 3 marca 2010 r. W uzasadnieniu swoich decyzji organy administracji publicznej w ogóle nie odniosły się do tego zaświadczenia, czym naruszyły unormowanie zawarte w art. 107 § 4 k.p.a. W przypadku bowiem, gdy organ nie daje wiary określonemu dowodowi, jest zobowiązany do wskazania przyczyn, z powodu których odmówił wiarygodności i mocy dowodowej danemu dowodowi. Tymczasem z omawianego dowodu w postaci zaświadczenia wystawionego przez [...] Ośrodek Sportu i Rekreacji wynika, że pomimo omyłki w treści przelewu, pomiędzy stronami tj. W. a [...] Ośrodkiem Sportu i Rekreacji nie ma sporu co do tego, że przelew otrzymany przez [...] Ośrodek Sportu i Rekreacji w dniu 31 marca 2010 r. stanowił spłatę należności udokumentowanej w fakturze nr [...] wystawionej w dniu 3 marca 2010 r. W kontekście tego dokumentu należy zauważyć, że stosownie do postanowień art. 75 § 1 k.p.a. - jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. W szczególności dowodem mogą być dokumenty, zeznania świadków, opinie biegłych oraz oględziny. W świetle przytoczonego przepisu brak jest podstaw do przyjęcia, że dokonując rozstrzygnięcia poddanej sądowej kontroli sprawy należy w pierwszej kolejności dać wiarę dokumentacji księgowej skarżącej. Wręcz przeciwnie, w świetle przytoczonego uregulowania zarówno dokumenty w postaci faktur czy też dowodów przelewu jak też oświadczenia skarżącego oraz zaświadczenie wydane przez [...] Ośrodek Sportu i Rekreacji stanowią równorzędne względem siebie środki dowodowe. Dokonując rozstrzygnięcia sprawy organ administracji publicznej stosownie do postanowień art. 77 § 1 k.p.a. jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Warto w tym miejscu wskazać również, że stosownie do postanowień art. 451 k.c. - Dłużnik mający względem tego samego wierzyciela kilka długów tego samego rodzaju może przy spełnieniu świadczenia wskazać, który dług chce zaspokoić. Jednakże to, co przypada na poczet danego długu, wierzyciel może przede wszystkim zaliczyć na związane z tym długiem zaległe należności uboczne oraz na zalegające świadczenia główne (§ 1). Jeżeli dłużnik nie wskazał, który z kilku długów chce zaspokoić, a przyjął pokwitowanie, w którym wierzyciel zaliczył otrzymane świadczenie na poczet jednego z tych długów, dłużnik nie może już żądać zaliczenia na poczet innego długu. (§ 2). W braku oświadczenia dłużnika lub wierzyciela spełnione świadczenie zalicza się przede wszystkim na poczet długu wymagalnego, a jeżeli jest kilka długów wymagalnych - na poczet najdawniej wymagalnego. (§ 3). Wskazanie przez dłużnika wierzytelności, która ma zostać zaspokojona, ma charakter oświadczenia woli. Oznacza to więc, że zastosowanie znajduje również art. 65 § 1 k.c, zgodnie z którym oświadczenie woli należy tak tłumaczyć, jak tego wymagają ze względu na okoliczności, w których złożone zostało, zasady współżycia społecznego oraz ustalone zwyczaje. W odniesieniu do okoliczności poddanej sądowej kontroli sprawy, wskazać należy, że mając na uwadze fakt, iż w treści przelewów z dnia 31 marca 2010 oraz z dnia 13 kwietnia 2010 r. wpisano błędnie numer tej samej faktury to jest faktury numer [...], nie sposób przyjąć, by zamiarem skarżącego było spełnienie na rzecz [...] Ośrodka Sportu i Rekreacji świadczenia w zawyżonej kwocie. W takiej sytuacji mając na uwadze normę zawartą w przytoczonym wyżej art. 65 § 1 k.c. stwierdzić należy, że podanie w tytule przelewu dwukrotnie numeru tej samej faktury stanowi oczywistą pomyłkę. W takiej sytuacji, ustalając które z zobowiązań dłużnika zostało uregulowane, należy oprzeć się na całokształcie okoliczności sprawy, w tym także na zaświadczeniu [...] Ośrodka Sportu i Rekreacji z dnia 12 marca 2012 r. Warto w tym miejscu podkreślić, że skarżący oraz [...] Ośrodek Sportu i Rekreacji, są zgodne co do tego, że wcześniejszym z przelewów doszło do uregulowania należności udokumentowanej wcześniejszą z faktur, to jest fakturą nr [...]. Pomimo zatem, że w treści przelewów dwukrotnie powołano się na numer tej samej faktury, w stosunkach między stronami nie ma wątpliwości, co do tego, że pierwszym z przelewów uregulowano wcześniejszą z faktur to jest fakturę z dnia 3 marca 2010 r. nr [...]. Mając na uwadze bezsporny fakt, że w sprawie doszło do dokonania dwóch przelewów, w których błędnie wskazano na ten sam numer faktury tj. na fakturę o nr [...] r., nie można automatycznie przyjmować, że wcześniejszy z przelewów to jest przelew z dnia 31 marca 2010 r. opiewający na kwotę [...] zł stanowił zapłatę za fakturę o numerze [...]. Za przesądzające w tej materii nie można uznać okoliczności, że przelew ten został dokonany na kwotę odpowiadającą kwocie zawartej w ostatnio przywołanej fakturze, bowiem jak wskazano powyżej, fakt, że w sprawie doszło do omyłki jest oczywisty. Analizując ponadto treść uzasadnienia decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławczego w P. stwierdzić należy, że uzasadnienie to jest niespójne. Na stronie [...] uzasadnienia organ ten wskazał, że wskazany przez odwołującego się przelew bankowy z dnia 31 marca 2010 r. został zrealizowany na kwotę [...] zł wynikającą z faktury [...] i brak jest podstaw do uznania, że przelewem tym została zapłacona faktura nr [...]. W dalszej części swojego uzasadnia SKO wskazuje jednak, że przelew bankowy z dnia 13 kwietnia 2010 r. na kwotę [...] zł objął faktycznie 3 faktury w tym również, wymienioną wcześniej fakturę [...] na kwotę [...]. Odnosząc się do powyższych wywodów SKO wskazać należy, że uznanie za trafne poglądu wyrażonego przez SKO implikuje twierdzenie, że w sprawie doszło do dwukrotnego uregulowania faktury [...] na kwotę [...]. Powyższy wniosek nie ma jednak uzasadnienia w zebranym przez organ materiale dowodowym. Skarżący w żadnym momencie postępowania dowodowego nie twierdził, że regulując swoje zobowiązania dokonał na rzecz [...] Ośrodka Sportu i Rekreacji przelewu w zawyżonej wysokości. Kończąc rozważania, warto przypomnieć, że materialno-prawną podstawę dla wydania zaskarżonej decyzji stanowił art. 251 ust. 3 ustawy o finansach publicznych, zgodnie z którym w przypadku gdy termin wykorzystania dotacji, o których mowa w ust. 1, jest krótszy niż rok budżetowy, niewykorzystana część dotacji podlega zwrotowi w terminie 15 dni po upływie terminu wykorzystania dotacji. W świetle powyżej przedstawionych wątpliwości odnośnie tego czy otrzymany przez [...] Ośrodek Sportu i Rekreacji w dniu 31 marca 2010 r. przelew rzeczywiście dotyczył faktury nr [...] zastosowanie przez organy podatkowe normy zawartej w ostatnim z przytoczonych przepisów należy uznać za przedwczesne. Stosownie do dyspozycji art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. dalej w skrócie "p.p.s.a.") - Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Mając na uwadze powyższe rozważania należy uznać za trafne zarzuty skargi odnośnie naruszenia przez SKO art. 75 i art. 77 k.p.a., co obliguje Sąd do uchylenia objętych skargą decyzji stosownie do postanowień wyżej przytoczonego art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. Warto w tym miejscu zaznaczyć, że tylko właściwie ustalony stan faktyczny umożliwia prawidłowe zastosowanie przepisów prawa materialnego [tak: wyrok NSA z dnia 3 października 2014 r. sygn. akt II OSK 2292/14, podobnie wyrok NSA z dnia 13 sierpnia 2014 r. sygn. akt II OSK 1734/14, dostępne pod adresem www.orzeczenia.nsa.gov.pl]. W toku ponownego postępowania organy administracji publicznej będą zobowiązane do oceny wartości dowodowej zaświadczenia wystawionego przez [...] Ośrodek Sportu i Rekreacji. W przypadku uznania tego dokumentu za wiarygodny, organ będzie zobowiązany do przyjęcia, że w sprawie nie doszło do niewykorzystania dotacji w terminie, w związku z czym prowadzone przez organ postępowanie w przedmiocie zobowiązania skarżącego do zwrotu dotacji jako bezprzedmiotowe będzie podlegało umorzeniu. Rozstrzygnięcie w kwestii wykonalności zaskarżonej decyzji, zawarte w punkcie II sentencji wyroku, podjęte zostało stosownie do art. 152 p.p.s.a. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a.