I SA/Po 1062/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maciej Jaśniewicz po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2010r. na posiedzeniu niejawnym wniosku RM o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi RM na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności członka zarządu za zaległości w podatku od towarów i usług za miesiące styczeń, luty, kwiecień – grudzień 2003r. postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. /-/M.Jaśniewicz Skarżący RM pismem z dnia [...] wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej i złożył wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji. W uzasadnieniu wskazał, że wykonanie w całości lub w części zaskarżonej decyzji spowoduje nieodwracalne skutki w postaci zbycia majątku, który nie będzie mógł być nigdy odzyskany. Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia [...], sygn. akt [...] odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia [...] RM wniósł zażalenie na to postanowienie, w uzasadnieniu którego wskazał, że obecnie prowadzi działalność gospodarczą na własny rachunek, świadcząc usługi związane ze sportem. Zarząd Spółki, na rzecz której świadczy usługi, jest bardzo wyczulony na wszelkie sygnały mogące być potraktowane przez opinię publiczną jako co najmniej niejasne i chce być poza wszelkimi podejrzeniami. W związku z tym skarżący może utracić jedyne źródło dochodu. Wskazał, że w dobie kryzysu znalezienie pracy w dziedzinie sportu i odzyskanie zaufania w tej branży będzie niemożliwe, a jest to jedyna dziedzina z jakiej jest w stanie utrzymać rodzinę. Próba wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej będzie więc w konsekwencji pozbawieniem jego i rodziny prawa do godnego życia, przymusowego zbycia majątku i zadłużenia się na nieosiągalne dla niego kwoty, które i tak w konsekwencji nie będą w stanie zaspokoić zobowiązania, natomiast dorobek życia jego i rodziny nie będzie mógł być odzyskany. Oświadczył, że razem z żoną wychowuje troje dzieci. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 12 kwietnia 2010r., sygn. akt I FZ 51/10 uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu do ponownego rozpoznania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przyjętą w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwaną dalej jako p.p.s.a.) zasadą, wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże art. 61 § 3 wyżej powołanej ustawy stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W ocenie Sądu skarżący w sposób dostateczny wykazał, że w przedmiotowej sprawie spełnione zostały ustawowe przesłanki uzasadniające udzielenie mu ochrony tymczasowej. Wskazał bowiem, że prowadzi działalność gospodarczą w branży sportowej, przy czym świadczy usługi na rzecz Spółki, której Zarząd jest wyczulony na wszelkie niejasne sytuacje, gdyż chce być poza wszelkimi podejrzeniami. W tej sytuacji wysoce prawdopodobna jest utrata przez niego pracy i tym samym jedynego źródła dochodu. Podkreślić należy, że pozbawienie wnioskodawcy jedynego źródła utrzymania jest okolicznością uznawaną w orzecznictwie za wysoce szkodliwą i trudną do odwrócenia w ujęciu art. 61 § 3 p.p.s.a. Nadto skarżący wskazał, że podstawowe znaczenie w przypadku wykonania zaskarżonej decyzji będzie miało odzyskanie zaufania w branży, w której pracuje, co może okazać się niemożliwe i wobec tego okoliczność ta świadczy o ryzyku zaistnienia trudnych do odwrócenia skutków. Istotne dla sprawy jest również, że wysokość zobowiązania wynosi [...], a także fakt, że chodzi nie o odpowiedzialność podatnika za jego własne zobowiązania, ale osoby trzeciej, której odpowiedzialność, zgodnie z art. 116 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2005r., Nr 8, poz. 60 ze zm.) ma charakter odpowiedzialności posiłkowej, za cudzy dług. W tych okolicznościach na podstawie art. 61 § 3 i § 5 cyt. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec, jak w sentencji postanowienia. /-/ M.Jaśniewicz V.M.