I SA/Po 1067/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Waldemar Inerowicz po rozpoznaniu w dniu 1 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. W. i A. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2016 r. postanawia odrzucić skargę. Skarżący A. W. i A. W., pismami z dnia 21 sierpnia 2017 r., wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na wskazaną w rubrum niniejszego orzeczenia decyzję SKO w K.. Mocą zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 15 grudnia 2017 r. skarżący zostali wezwani do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od skargi w kwocie [...]zł, w kasie Sądu albo na rachunek bankowy Sądu, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis powyższego zarządzenia został skutecznie doręczony skarżącej w dniu 21 grudnia 2017 r. (druk zpo, k. 33 akt sąd.). Wyznaczony w nim termin upłynął bezskutecznie z dniem 28 grudnia 2017 r. Próbę doręczenia skarżącemu odpisu powyższego zarządzenia na wskazany w skardze adres podjęto dwukrotnie, tj. w dniach 21 grudnia 2017 r. (pierwsze awizo) i 29 grudnia 2017 r. (powtórne awizo). Przesyłka nie została przez skarżącego podjęta w terminie 14 dni od dnia pozostawienia w skrzynce oddawczej adresata pierwszego awiza, w związku z czym w dniu 8 stycznia 2018 r. nastąpił jej zwrot do Sądu, co dokumentuje załączona do akt sprawy koperta adresowana do skarżącego (k. 34 akt sąd.), z adnotację doręczyciela: "Zwrot. Nie podjęto w terminie". Do dnia wydania niniejszego orzeczenia brak fiskalny skargi nie został usunięty. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, zważył co następuje: Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, w skrócie: "P.p.s.a."), od pisma wszczynającego postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji (w niniejszej sprawie skargi), pobiera się opłatę sądową w postaci wpisu stosunkowego lub stałego. Natomiast stosownie do art. 220 § 1 i § 3 P.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek skargi, od której nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego skargę, aby, pod rygorem odrzucenia skargi przez sąd, uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Powyższa regulacja stanowi, iż opłacenie pisma (skargi) w terminie i w kwocie wskazanej przez sąd stanowi istotny jej element, którego brak uniemożliwia nadanie pismu (skardze) dalszego biegu. W rozpatrywanej sprawie odpis zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 15 grudnia 2017 r. zawierający wezwanie do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od skargi został skutecznie doręczony skarżącej w dniu 21 grudnia 2017 r. (druk zpo, k. 33 akt sąd.). Siedmiodniowy termin do uiszczenia wymaganego wpisu przez skarżącą upływał zatem z dniem 28 grudnia 2017 r. Wobec niemożności doręczenia skarżącemu przesyłki sądowej zawierającej odpis wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w sposób przewidziany w art. 65-72 P.p.s.a. została ona pozostawiona na okres 14 dni w placówce pocztowej. Jak wynika z opisu koperty oraz druku zwrotnego potwierdzenia odbioru, zawiadomienie o złożeniu korespondencji skierowanej do skarżącego - zgodnie z adnotacją dokonaną przez doręczyciela - w skrzynce oddawczej adresata nastąpiło w dniu 21 grudnia 2017 r. Kolejne awizo zostało dokonane w dniu 29 grudnia 2017 r. Nieodebranie przez skarżącego przesyłki w terminie 14 dni, licząc od dnia złożenia pierwszego awiza, skutkowało, na mocy art. 73 P.p.s.a., dokonaniem doręczenia zastępczego korespondencji w ostatnim dniu tego terminu, tj. uznaniem skutku doręczenia wezwania pomimo faktycznego niepodjęcia przesyłki pocztowej przez adresata. Podkreślić bowiem należy, że fikcja prawna doręczenia przewidziana w art. 73 P.p.s.a. jest skuteczna w tym znaczeniu, że pociąga za sobą wszelkie skutki doręczenia, bowiem doręczenie to oparte jest na domniemaniu, iż zawiadomienie o złożeniu pisma w urzędzie pocztowym dotarło do rąk adresata. Mając na względzie powyższe stwierdzić zatem należy, że skoro pierwsze zawiadomienie o złożeniu wezwania wraz z informacją o możliwości jego odbioru we właściwej placówce pocztowej pozostawiono w skrzynce oddawczej adresata w dniu 21 grudnia 2017 r., to od tej daty rozpoczął biegł 14-dniowy termin, o którym mowa w art. 73 § 1 i § 3 P.p.s.a., z upływem którego nastąpił skutek prawny w postaci doręczenia zastępczego. Ostatni dzień skutecznego doręczenia pisma nastąpił w dniu 4 stycznia 2018 r., a zatem siedmiodniowy termin do wykonania nałożonego na skarżącego obowiązku procesowego upływał z dniem 11 stycznia 2018 r. W zakreślonych przez Sąd terminach, ani skarżąca, ani skarżący nie uzupełnili braku fiskalnego skargi poprzez uiszczenie wymaganego wpisu, co jednoznacznie potwierdza informacja Oddziału Finansowo-Budżetowego Sądu z dnia 24 stycznia 2018 r. (k. 36 akt sąd.). Tym samym ziściła się przesłanka do odrzucenia wywiedzionej przez nich w niniejszej sprawie skargi. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 220 § 3 w zw. z art. 16 § 2 P.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.