I SA/Po 1076/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Maria Skwierzyńska po rozpoznaniu w dniu 2 marca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku A. C. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi A. C. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] r. nr: [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie przychodów postanawia 1) przyznać prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata, 2) w pozostałym zakresie wniosek o przyznanie prawa pomocy oddalić. /-/ Maria Skwierzyńska Do tutejszego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wpłynęła skarga A. C. na interpretację indywidualną z dnia 28 sierpnia 2009 r., wydaną przez Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu - upoważnionego przez Ministra Finansów tym zakresie do działania w jego imieniu - w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie przychodów. Zarządzeniem z dnia 22 grudnia 2009 r. Przewodniczący Wydziału I tut. Sądu, wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie [...] zł, w terminie siedmiu dni, pod rygorem jej odrzucenia. W dniu 31 grudnia 2009 r. do tut. Sądu wpłynęło pismo A. C. informujące o uiszczeniu [...] złotych tytułem wpisu sądowego od złożonej skargi, wraz z kserokopią dowodu wpłaty oraz wnioskiem o przyznanie prawa pomocy. W treści tego wniosku skarżący wskazał, iż jest właścicielem nieruchomości rolnej oraz budynkowej i lokalowej. Łącznie z żoną uzyskuje on dochody w kwocie [...] zł, ponadto sytuacja zdrowotna jego małżonki jest poważna, stąd jest ona całkowicie niezdolna do pracy. Pismem z dnia 4 stycznia 2010 r. referendarz sądowy tut. Sądu wezwał skarżącą do uzupełnienia przedmiotowego wniosku poprzez złożenie wskazanych przezeń dokumentów oraz oświadczeń. Strona wykonała to zarządzenie, przedkładając Sądowi żądane dokumenty. W dniu 9 lutego 2010 r. wniosek A. C. został oddalony. W uzasadnieniu postanowienia referendarz sądowy stwierdził, iż argumentacja skarżącego odnosząca się do braku jakichkolwiek środków finansowych na pokrycie kosztów sądowych w rozpatrywanej sprawie nie jest wiarygodna, albowiem wątpliwości budzi fakt, z jakich środków skarżący ponosi koszty utrzymania, skoro łączny miesięczny dochód wnioskodawcy i jego żony wynosi [...], natomiast koszty utrzymania [...] zł. W ustawowym terminie skarżący wniósł sprzeciw od w.w. postanowienia, wskazując, że nie zgadza się z nim, albowiem dochody strony pochodzą również stąd, iż samodzielnie obrabia ona nieruchomość rolną, skąd posiada wyżywienie własne. Poza tym, w opinii skarżącego, posiadanie domu i nieruchomości nie może być źródłem finansowania kosztów sądowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm., w skrócie: P.p.s.a.) w razie złożenia sprzeciwu, który nie został odrzucony, postanowienie, przeciwko któremu został wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd. Mając to na względzie, Sąd ocenił sytuację skarżącego - wynikającą z treści materiału zgromadzonego w niniejszej sprawie - w świetle przesłanek, o których mowa w art. 246 § 2 P.p.s.a., i stwierdził, że A. C. uprawdopodobnił, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania, to znaczy, iż zachodzą okoliczności, które dają podstawę do przyznania mu prawa pomocy w zakresie częściowym – poprzez ustanowienie adwokata. Odnośnie do przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od ponoszenia przez skarżącego kosztów sądowych stwierdzić należy, że wobec uregulowania przez A. C. wpisu sadowego w całości, wniosek ten uznać należy za bezprzedmiotowy. Przyjmując powyższe rozstrzygnięcie Sąd miał na uwadze treść ogólnej zasady wyrażonej w art. 199 P.p.s.a., z której wynika, iż każdy uczestnik postępowania przed sądem administracyjnym powinien ponosić koszty związane z tym uczestnictwem. Z drugiej zaś strony Sąd uznał, że w okolicznościach niniejszej sprawy konieczność ponoszenia przez skarżącą kosztów postępowania w pełnym zakresie stanowiłoby dla niej barierę dla sądowego rozpatrzenia sprawy. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 254 § 1 i art. 260 P.p.s.a., Sąd postanowił, jak w sentencji niniejszego orzeczenia. /-/ Maria Skwierzyńska