I SA/Po 1076/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Wolna-Kubicka Sędziowie Sędzia NSA Włodzimierz Zygmont Sędzia WSA Katarzyna Nikodem (spr.) Protokolant sek. sąd. Monika Wiza po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 02 kwietnia 2014 r. sprawy ze skargi [...] na decyzję Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia po wznowieniu postępowania, decyzji w sprawie kary pieniężnej za urządzanie gier na automacie poza kasynem gry postanawia zawiesić postępowanie Naczelnik Urzędu Celnego w [...] decyzją z dnia [...] sierpnia 2012 r., nr [...] wymierzył A Sp. z o.o. z siedzibą w[...] karę pieniężną za urządzanie gier na automacie poza kasynem gry w wysokości[...],- zł. Podstawą prawną rozstrzygnięcia był m.in. art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540 ze zm. dalej u.g.h.). Ww. decyzja stała się ostateczna w postępowaniu administracyjnym. Spółka wnioskiem z dnia [...] października 2012 r. zwróciła się do Dyrektora Izby Celnej w [...] o wznowienie postępowania zakończonego decyzją ostateczną z dnia[...] sierpnia 2012 r. W ocenie Spółki przesłankami uzasadniającymi wznowienie postępowania był fakt wydania decyzji przez pracownika organu podatkowego, który podlegał wyłączeniu stosownie do art. 130-132 Ordynacji podatkowej oraz wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 19 lipca 2012 r. w sprawach połączonych C-213/11, C-214/11 oraz C-217/11. Postanowieniem z dnia [...] lutego 2013 r. Naczelnik Urzędu Celnego w [...] wznowił postępowanie zakończone ww. decyzją. Po rozpoznaniu zarzutów podniesionych przez Spółkę w odwołaniu, Dyrektor Izby Celnej w [...] decyzją nr [...] z dnia [...] sierpnia 2013 r. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w [...] nr [...] z dnia [...] marca 2013 r. w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej z dnia [...] sierpnia 2012r. Pismem z dnia [...] września 2013 r. Spółka wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] sierpnia 2013r. utrzymującą w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w [...] podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie i wniósł o oddalenie skargi. Na rozprawie w dniu [...] kwietnia 2014r. pełnomocnik Dyrektora Izby Celnej w [...]wniósł o oddalenie skargi, ewentualnie o zawieszenie niniejszego postępowania z uwagi na skierowanie przez NSA pytania prawnego do Trybunału Konstytucyjnego w sprawie II GSK 683/13. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Postępowanie sądowoadmininistracyjne należy zawiesić. Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej w skrócie: "P.p.s.a."), Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Postanowieniem z dnia 15 stycznia 2014 r. Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w sprawie o sygn. akt II GSK 686/13, działając na podstawie art. 193 Konstytucji RP, przedstawił Trybunałowi Konstytucyjnemu następujące pytanie prawne: "czy art. 14 ust. 1 i art. 89 ust. 1 pkt 2 u.g.h. są zgodne: a) z art. 2 i 7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, b) z art. 20 i 22 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej?" Wskazane pytanie prawne zostało zarejestrowane w Trybunale Konstytucyjnym pod sygn. akt P 4/14. W ocenie Sądu, okoliczności faktyczne niniejszej sprawy oraz zastosowane przez organy przepisy prawa materialnego czynią zasadnym uznanie, że w rozpoznawanej sprawie wystąpiła przesłanka, o której mowa w przytoczonym powyżej przepisie, albowiem ocena zgodności z Konstytucją RP ustawowej podstawy do wydania zaskarżonej decyzji dokonana przez Trybunał Konstytucyjny niewątpliwie będzie miała wpływ na wyrok tutejszego sądu, którym dokonuje się kontroli legalności zaskarżonego aktu. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.