I SA/Po 108/13

PostanowienieWSA w Poznaniu2013-02-27

Skład orzekający: Sędzia NSA Włodzimierz Zygmont

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji administracyjnej w przedmiocie kary pieniężnej za urządzanie gier na automacie poza kasynem gry powinien zostać uwzględniony, jeśli skarżący nie uprawdopodobnił zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków?
Ratio decidendi
Wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji administracyjnej nie zasługuje na uwzględnienie, jeśli skarżący nie uprawdopodobnił, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, zgodnie z art. 61 § 3 PPSA. Ciężar dowodu w tym zakresie spoczywa na skarżącym, który powinien przedstawić dokumenty źródłowe potwierdzające jego sytuację finansową i majątkową. Kwestia merytorycznej zasadności zaskarżonej decyzji nie jest badana na etapie postępowania wpadkowego o wstrzymanie wykonania.
Stan faktyczny
Spółka X Sp. z o.o. złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Celnej nakładającej karę pieniężną za urządzanie gier na automacie poza kasynem gry. Spółka argumentowała, że istnieją podstawy do wstrzymania wykonania decyzji, powołując się na podobne sprawy rozpatrywane przez WSA w Poznaniu, w których uchylono zaskarżone decyzje. Sąd rozpoznał wniosek na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w [...] w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Włodzimierz Zygmont po rozpoznaniu w dniu 27 lutego 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi: X Sp. z o.o. w [...] na decyzję Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] grudnia 2012 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za urządzanie gier na automacie poza kasynem gry postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji "X" Sp. z o.o. w [...] wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku podniosła, że z uwagi na okoliczności podniesione w skardze, ziściły się wszelkie przewidziane w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej: "p.p.s.a.") przesłanki uzasadniające wstrzymanie przez sąd wykonania zaskarżonej decyzji w całości. Spółka zwróciła też uwagę na podobieństwo niniejszej sprawy do spraw rozpatrywanych przez WSA w Poznaniu pod sygn. I SA/Po 692/12, I SA/Po 693/12, I SA/Po 730/12, w których orzekł o zasadności skarg oraz uchylił zaskarżone decyzje. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie. Regułą ogólną wyrażoną w art. 61 § 1 p.p.s.a. jest, że wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Wyjątkowo, w ściśle określonych przypadkach, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., może być udzielona skarżącemu ochrona tymczasowa, poprzez wstrzymanie wykonania aktu lub czynności w całości lub w części, chyba że ustawa szczególna wyłącza tę możliwość. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu - jak stanowi art. 61 § 3 p.p.s.a., może nastąpić wyłącznie w razie zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przy czym to na skarżącym spoczywa obowiązek uprawdopodobnienia, że w jego sytuacji zachodzą okoliczności wskazane w tym przepisie. Wywody w tej materii powinny być poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi sytuacji finansowej oraz majątkowej, np. odpisami z zeznań rocznych podatkowych, deklaracji VAT-7, bilansu, rachunku zysku i strat oraz sprawozdania finansowego (tak: J.P. Tarno, "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz.", Warszawa 2006r., s. 188). Spółka do wniosku nie dołączyła takich dokumentów, a w tym zakresie sąd nie ma obowiązku działania z urzędu i wyręczania jej. Sąd zauważa, że kwestia zgodności bądź braku zgodności z prawem zaskarżonej decyzji nie może być badana w toku postępowania wpadkowego, jakim jest postępowanie z wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji. Przesłanki umożliwiające to wstrzymanie w postępowaniu sądowoadministracyjnym (art. 61 § 3 p.p.s.a.) nie odwołują się w żaden sposób do merytorycznej zasadności działań podjętych w toku postępowania administracyjnego. Stąd powołanie się przez spółkę m. in. na brak jednolitego stanowiska, co do charakteru gier na urządzeniu, różną praktykę w zakresie uzależnienia wydania decyzji od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego oraz istotne wątpliwości co do waloru dowodowego opinii biegłego i brak jego kompetencji do rozstrzygania w sprawie w miejsce specjalisty z jednostki badającej - nie mogło doprowadzić do pożądanego skutku w postaci wstrzymania wykonania decyzji. Spółka, poza zarzutami odnoszącymi się bezpośrednio do zaskarżonej decyzji, których sąd na tym etapie rozpoznawania sprawy nie bierze pod rozwagę, nie podała żadnych twierdzeń odnoszących się wprost do wniosku i przemawiających za jego uwzględnieniem. Spółka nie powołała się na konkretne zdarzenia, które świadczyłyby o tym, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji byłoby zasadne. Wobec powyższego sąd, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 61 § 5 i art. 16 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło