I SA/Po 1086/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący s.NSA Włodzimierz Zygmont /spr./ Sędziowie s.NSA Janusz Ruszyński as.sąd.WSA Katarzyna Nikodem Protokolant st.sekr.sąd. Alicja Ajnbacher po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 04 lipca 2006 r. sprawy ze skargi A.R. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] 2005 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie określenia należnej zaliczki na podatek dochodowy z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej oddala skargę. /-/ K. Nikodem /-/ W. Zygmont /-/ J. Ruszyński Pismem z dnia [...]2005 roku, precyzującym wniosek z dnia [...]2004 roku skarżąca wniosła o wznowienie postępowania podatkowego, zakończonego decyzją ostateczną Izby Skarbowej z dnia [...]1999 roku (nr [...]), w uzasadnieniu wskazując przyczynę wymienioną w art. 240 §1 pkt. 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 roku - tj. Nr 8 poz. 60 z późn. zm.; dalej: ustawa OP) tj. fakt, iż w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli strona z własnej winy nie brała udziału w postępowaniu. Po rozważeniu okoliczności sprawy Dyrektor Izby Skarbowej, decyzją z dnia [...]2005 roku (nr [...]) odmówił podatniczce wznowienia postępowania zakończonego decyzją ostateczną Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...]1999 roku, uznając, iż w sprawie nie zaistniały przesłanki z art. 240 § 1 pkt 4 ustawy OP. Z uzasadnienia decyzji wynika, iż podatniczka wniosła o wznowienie postępowania wskazując przyczynę wymienioną w art. 240 § 1 pkt 4 ustawy OP, którą w jej ocenie był fakt nie uczestniczenia w postępowaniu jej męża M.R. W odwołaniu wniesionym pismem z dnia [...]2005 roku, podatniczka domagała się zmiany powyższej decyzji i wznowienia postępowania, zarzucając zaskarżonej decyzji naruszenie art. 240 § 1 pkt 4 ustawy OP. Wskazywała przy tym, iż działalność gospodarcza - Hurtownia "A" - w okresie od [...]1993 roku do [...]2001 roku formalnie tj. zgodnie ze zgłoszeniem - prowadzona była przez nią, jednakże faktycznie działalność tę prowadził jej były mąż, M.R. Stąd też, w jej ocenie, w postępowaniu w sprawie zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za miesiące od [...] do [...]1998 roku, M.R. był stroną postępowania i w tym postępowaniu został pominięty przez organy podatkowe. Po rozpatrzeniu faktycznych i prawnych okoliczności sprawy, Dyrektor Izby Skarbowej decyzją z dnia [...]2005 roku (nr [...]) na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 ustawy OP decyzję powyższą utrzymał w mocy. Na decyzję tę pismem z dnia [...]2005 roku strona wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, w której zarzuciła naruszenie art. 240 §1 pkt 4 ustawy OP i wnosiła o uchylenie zaskarżonej decyzji. W skardze podatniczka twierdziła, iż jej mąż będąc w istocie strona postępowania nie brał w nim udziału, a uchybienie to miało tym większe znaczenie, gdyż to on miał faktycznie prowadzić działalność gospodarczą. Organom podatkowym podatniczka zarzuciła także naruszenie zasad postępowania między innymi poprzez nie doręczenie ostatecznej decyzji Izby Skarbowej z dnia [...]1999 roku (nr [...]) jej mężowi, co miało skutkować brakiem jego uczestnictwa w postępowaniu. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Strona żądała w niej uchylenia decyzji organu podatkowego drugiej instancji, w której odmówił on wznowienia postępowania zakończonego decyzją ostateczną Izby Skarbowej z dnia [...]1999 roku. Strona uznała bowiem, iż istniały uzasadnione przesłanki do podjęcia tego rodzaju postępowania, które stosownie do przepisu art. 240 § 1 pkt 4 ustawy OP, w sprawie zakończonej decyzją ostateczną jest wznawiane, jeżeli strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu. A za taką podatniczka uznała swojego byłego męża, który w jej ocenie miał faktycznie prowadzić firmę, zarejestrowaną jednak na nazwisko strony. Istota rozpatrywanej przez Sąd sprawy dotyczy dwóch jej wątków, z których pierwszy związany jest z możliwością wszczęcia zakończonego już postępowania, podczas gdy drugi odnosi się do roli, jaką miał w niej odgrywać były małżonek podatniczki. Ustosunkowując się do pierwszego z nich, Sąd przypomina, iż wznowienie postępowania uznawane jest powszechnie za nadzwyczajny tryb postępowania podatkowego, którego celem jest weryfikacja ostatecznej decyzji podatkowej. Z tego też względu jego podjęcie uwarunkowane być musi po pierwsze, wystąpieniem enumeratywnie wymienionych przez ustawodawcę w ustawie OP przesłanek, a po drugie, wniosek o jego podjęcie musi wpłynąć do organu w przepisanym ustawą terminie. Terminie, który prawodawca ustanowił przepisem art. 241 § 2 pkt 1 ustawy OP, stanowiącym, iż wznowienie postępowania z przyczyny wymienionej w przytoczonym wyżej art. 240 § 1 pkt 4, a więc tej na którą powołuje się strona w swej skardze, następuje tylko na żądanie strony, wniesione w terminie miesiąca od dnia powzięcia wiadomości o wydaniu decyzji. I o ile pierwszy z warunków został spełniony, o tyle termin do złożenia wniosku o wszczęcie postępowania w przedmiocie wznowienia już nie. Należy bowiem mieć na uwadze bieg wydarzeń, który miał miejsce w analizowanej przez Sąd sprawie. Żądanie podatniczki dotyczy ostatecznej decyzji Izby Skarbowej z dnia [...]1999 roku (nr [...]), która jej zdaniem powinna była być dostarczona także jej mężowi, który jak twierdzi, miał faktycznie prowadzić działalność gospodarczą. Jednakże abstrahując od zarzutu dotyczącego byłego małżonka podatniczki, stwierdzić należy, iż warunek dotyczący terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania, nie został przez stronę zachowany, gdyż strona wystąpiła z nim w dniu [...]2005 roku, a więc bez mała po około sześciu latach od wydania decyzji ostatecznej w sprawie. W świetle powyższego nie budzi wątpliwości fakt, iż w sprawie przekroczony został miesięczny termin do złożenia żądania wznowienia postępowania - zakreślony przepisem art. 241 § 2 pkt 1 ustawy OP, liczony od dnia powzięcia wiadomości o wydaniu decyzji. W swej skardze strona podnosi także argument dotyczący braku przedawnienia w zakresie możliwości złożenia wniosku o wznowienie postępowania, powołując się przy tym na art. 70 ustawy OP, w którym jako przesłankę przerwania biegu przedawnienia zobowiązania podatkowego wymienia się zastosowanie środka egzekucyjnego, o którym podatnik został powiadomiony. Przerwanie biegu przedawnienia następuje z dniem dokonania zajęcia. Przedawnienie biegnie na nowo od dnia następnego po dniu zakończenia postępowania egzekucyjnego. Należy jednak zauważyć, iż przytaczana instytucja dotyczy przedawnienia zobowiązania podatkowego i nie jest tożsama z instytucją przedawnienia do złożenia wniosku o wznowienie postępowania. Są to bowiem dwie odrębne instytucje prawne, które nie mogą być ze sobą utożsamiane. Niejako wątkiem drugoplanowym, wyeksponowanym w skardze skarżącej, jest konieczność uznania jej byłego małżonka za stronę postępowania, ze względu na jego uczestnictwo w prowadzonej działalności. Wskazany we wniosku o wznowienie postępowania M.R. (były mąż podatniczki) nie został przez organy podatkowe uznany za stronę postępowania podatkowego, zakończonego ostateczną decyzją z dnia [...]1999 roku. Za przekonywujące uznać należy argumenty organów podatkowych, iż zarówno w toku kontroli podatkowej, przeprowadzonej w prowadzonej przez podatniczkę Hurtowni "A", jak i w trakcie postępowania podatkowego przed organem pierwszej instancji, zakończonego decyzją z dnia [...]1998 roku, a także w odwołaniu od tegoż rozstrzygnięcia, w postępowaniu odwoławczym, podatniczka nie kwestionowała stanu faktycznego ustalonego przez organy podatkowe, znajdującego oparcie w zebranych w sprawie dowodach. Także w postępowaniu odwoławczym od w/w decyzji organu pierwszej instancji, w toku którego przeprowadzono uzupełniające postępowanie wyjaśniające w trybie art. 229 ustawy OP podatniczka składała merytoryczne wyjaśnienia dotyczące prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej, nie wskazując okoliczności podniesionych w żądaniu wznowienia przedmiotowego postępowania. Zebrane w sprawie dowody potwierdzają tezę, iż występująca z żądaniem wznowienia postępowania A.R. brała czynny udział w tymże postępowaniu. Stroną w postępowaniu podatkowym jest bowiem podatnik, do którego czynność organu podatkowego się odnosi lub której interesu prawnego działanie organu podatkowego dotyczy, a za taką osobę uznać należy skarżącą, a nie jej męża. To bowiem ona uczestniczyła aktywnie w trakcie postępowania podatkowego, jak i po nim. To jej podpisy widnieją na większości dokumentów zgromadzonych przez organy podatkowe. To ona także sygnowała odbiór korespondencji kierowanej do firmy. Podatniczkę, jak każdego innego przedsiębiorcę, obarczało ryzyko prowadzenia działalności gospodarczej, na której prowadzenie jednoznacznie wskazują dokumenty przedstawione w trakcie postępowania. Jako, że kwestie te wykraczają jednak poza meritum skargi, dotyczącej wznowienia postępowania zakończonego decyzją ostateczną, Izby Skarbowej z dnia [...]1999 roku, Sąd uznał za stosowne oprzeć swe rozstrzygnięcie na analizie wątku dotyczącego terminowego złożenia wniosku o wznowienie postępowania. A takowe nie miało miejsca. Brak jest podstaw do wznowienia postępowania, gdyż wskazana w żądaniu strony przesłanka tegoż wznowienia, wymieniona w art. 240 § 1 pkt 4 ustawy OP w sprawie nie zaistniała, a nadto przekroczony został miesięczny termin do złożenia żądania wznowienia postępowania zakreślony przepisem art. 241 §2 pkt 1 ustawy OP. Z tych zatem powodów na podstawie art. 151 Ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 z późn. zm.) orzeczono jak w sentencji. /-/ K. Nikodem /-/ W. Zygmont /-/ J. Ruszyński