I SA/Po 1086/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Wolna - Kubicka po rozpoznaniu w dniu 25 stycznia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku A. i J.A. o cofnięcie skargi sprawy ze skargi A. i J.A. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...] nr: [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2002 r. postanawia umorzyć postępowanie. /-/ Katarzyna Wolna - Kubicka Do tutejszego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wpłynęła skarga A. i J. A., reprezentowanych przez radcę prawnego R. S., na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...] utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w P. z dnia [...] odmawiającą stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2002 r. Pismem z dnia 21 grudnia 2009 r. pełnomocnik skarżących oświadczył, iż działając w oparciu o udzielone mu pełnomocnictwo, na podstawie art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, cofa skargę A.A., która zainicjowała niniejsze postępowanie sądowe. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., w skrócie: P.p.s.a.), strona skarżąca może cofnąć skargę, a jej oświadczenie w tym zakresie – co do zasady – wiąże sąd. Cofnięcie skargi podlega jednak kontroli sądu administracyjnego, a skarżący ma w pewnym stopniu ograniczoną możliwość zrezygnowania z ochrony prawnej w sytuacji, kiedy doszło już do wszczęcia postępowania. Zgodnie z powołanym przepisem, sąd musi uznać czynność cofnięcia skargi za niedopuszczalną, jeśli stwierdzi, że zmierza ona do obejścia prawa lub spowodowałaby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W niniejszej sprawie nie zaistniała żadna ze wskazanych wyżej przesłanek negatywnych, które uniemożliwiałyby stronie cofnięcie skargi. Biorąc więc pod uwagę treść wskazanej normy prawnej z art. 60 P.p.s.a. oraz okoliczność skutecznego wniesienia pisma cofającego skargę, zachodzi jedna z przesłanek umorzenia postępowania sądowoadministracyjnego, o której stanowi art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Na marginesie należy wskazać, iż małżonkowie wspólnie opodatkowani na podstawie przepisów prawa podatkowego występują w postępowaniu sądowoadministracyjnym jako jeden podmiot (vide: wyrok NSA z 13 czerwca 2007 r., sygn. akt: II FSK 458/2007, LexPolonica nr 1441402). Dlatego w niniejszej sprawie Sąd uznał cofnięcie skargi za skuteczne względem strony – A. i J.A.. W zaistniałym stanie rzeczy, na podstawie powołanych przepisów, Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia. /-/ Katarzyna Wolna - Kubicka