I SA/Po 1087/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Izabela Kucznerowicz po rozpoznaniu w dniu 26 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Ł. J. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] z dnia [...] lipca 2017 r. nr [...], [...] w przedmiocie odmowy przyznania kosztów postępowania postanawia: odrzucić skargę. Zaskarżone postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] z dnia [...] lipca 2017 r., zawierające prawidłowe pouczenie o terminie i trybie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, zostało skutecznie doręczone J. J. - pełnoletniemu domownikowi (pełnomocnikowi) w dniu [...] sierpnia 2017 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru – k. 48 akt adm.). Termin do wniesienia skargi na powyższe postanowienie upływał z dniem [...] września 2017 r. Skarżący Ł. J. złożył skargę na wskazane postanowienie pismem nadanym w dniu [...] września 2017 r. (koperta k. 5 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Zainicjowanie kontroli sądowoadministracyjnej wymaga skutecznego wniesienia skargi, aby sprawie można nadać prawidłowy bieg. Wśród bezwzględnie obowiązujących wymogów przewidziano m.in. termin do wniesienia skargi. Stosownie do treści art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. - dalej: "P.p.s.a."), skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Termin określony w art. 53 § 1 P.p.s.a. ma charakter terminu zawitego, a czynność podjęta po jego upływie jest bezskuteczna (art. 85 P.p.s.a.). Uchybienie terminowi wymaga od Sądu odrzucenia skargi bez poddania jej kontroli (art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a.). W świetle powołanych wyżej regulacji nie ulega wątpliwości, że wniesienie skargi po terminie skutkuje brakiem nadania jej dalszego biegu i w konsekwencji jej odrzuceniem. Z akt sprawy wynika, że zaskarżone postanowienie zostało skutecznie doręczone pełnoletniemu domownikowi J. J. w dniu [...] sierpnia 2017 r. Termin do wniesienia skargi upływał z dniem [...] września 2017 r. Skarga została nadana przesyłką pocztową w dniu [...] września 2017 r., a więc po upływie terminu do jej wniesienia. Sąd dostrzega również, że skarga nie została podpisana, jednakże skarżący nie został wezwany do usunięcia tego braku formalnego, bowiem skarga ta jako spóźniona podlega odrzuceniu. Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 w związku z art. 53 § 1 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.