I SA/Po 109/11

PostanowienieWSA w Poznaniu2011-03-03

Skład orzekający: Maciej Jaśniewicz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy sąd administracyjny może wstrzymać wykonanie decyzji podatkowej na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., gdy skarżący nie wykazał niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków?
Ratio decidendi
Wstrzymanie wykonania decyzji przez sąd administracyjny na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. wymaga wykazania przez skarżącego niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. W przypadku braku konkretnego i udokumentowanego uzasadnienia takiego niebezpieczeństwa, sąd odmówi wstrzymania wykonania decyzji.
Stan faktyczny
Skarżący wnieśli o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu dotyczącej podatku od towarów i usług za 2005 rok, argumentując, że zobowiązanie podatkowe jest wysokie w stosunku do ich możliwości finansowych i jego wykonanie spowoduje trudne do odwrócenia skutki.
Rozstrzygnięcie
Odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maciej Jaśniewicz po rozpoznaniu w dniu 3 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M.L., L. G., E. J., F. M. i M. M. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2005 r. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. /-/ M.Jaśniewicz Skarżący pismem z dnia 13 stycznia 2011 r. wnieśli o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Zostało ono skierowane do Dyrektora Izby Skarbowej w P., a w wypadku jego nieuwzględnienia do rozpatrzenia przez WSA w Poznaniu na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej p.p.s.a.). Postanowieniem z dnia 16.02.2011 r. Dyrektor Izby Skarbowej w P. odmówił wstrzymania wykonania przedmiotowej decyzji. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że decyzja związana jest z działalnością gospodarczą matki skarżących. Zobowiązanie podatkowe powstało na wysoką kwotę w stosunku do możliwości finansowych strony skarżącej, a jego zapłata spowodowałaby bardzo duże obciążenie. Posiadany majątek okazałaby się prawdopodobnie niewystarczający dla zapłaty zobowiązania, tym bardziej, że nie jest to jedyna decyzja nakładająca zobowiązania podatkowe. Egzekucja wyrządzi znaczne szkody i spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Wykonanie decyzji przed wydaniem wyroku jest przedwczesne i nieuzasadnione. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Zgodnie z przyjętą w art. 61 § 1 p.p.s.a. zasadą, wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W razie wniesienia skargi na decyzję organ, który wydał decyzję, może wstrzymać, z urzędu lub na wniosek skarżącego, ich wykonanie w całości lub w części, chyba że zachodzą przesłanki, od których w postępowaniu administracyjnym uzależnione jest nadanie decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności albo, gdy ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (por. art. 61 § 2 cyt. ustawy). Jednakże art. 61 § 3 p.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W świetle powołanego powyżej przepisu to skarżące są zobowiązane wykazać, że zachodzi niebezpieczeństwo wystąpienia przynajmniej jednej z dwóch przesłanek. Warunkiem wstrzymania wykonania decyzji przez sąd jest bowiem wykazanie przez stronę skarżącą takich okoliczności, które uzasadniałyby uwzględnienie wniosku. Natomiast w przedmiotowej sprawie w żaden sposób nie uprawdopodobniono, a z akt sprawy także to nie wynika, aby wykonanie zaskarżonej decyzji doprowadzić miało do niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodować trudne do odwrócenia skutki. W uzasadnieniu wniosku wskazano jedynie ogólnikowo na ograniczone możliwości majątkowe skarżących, a także na dolegliwości, które może spowodować postępowanie egzekucyjne. Zauważyć należy, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, ze względu na potrzebę dokonania oceny jego zasadności z punktu widzenia występowania wskazanych w przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a. przesłanek winien być przez osobę lub osoby wnoszącą należycie uzasadniony. Uzasadnienie wniosku nie stanowi jego wymogu formalnego, lecz jego materialno-prawną argumentację. Dlatego treść uzasadnienia wniosku nie podlega badaniu pod względem formalnym i ewentualnemu wezwaniu do jego uzupełnienia, podlega natomiast ocenie z punktu widzenia zasadności wniosku. W ocenie Sądu strona skarżąca nie wykazała możliwości zajścia przesłanek wstrzymania wykonania decyzji. W niniejszej sprawie brak jest bowiem konkretnych okoliczności wskazujących na możliwość spełnienia subiektywnych obaw. Nie wskazano bowiem jakichkolwiek dokumentów źródłowych odzwierciedlających sytuację finansową i majątkową – nie podano aktualnych dochodów, ich źródła, ani stanu majątkowego. Nie poparte żadnym dokumentem stwierdzenie, że wykonanie decyzji będzie dla wnioskodawczyń uciążliwe i dotkliwe, nie świadczy ani o obecnym stanie majątkowym i finansowym strony, ani o jej dochodach. Twierdzenia takie powinny być zatem poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi sytuacji finansowej oraz majątkowej (por. J.P.Tarno, "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Warszawa 2006r., s.188). Nadto należy wskazać, że wykonanie świadczenia pieniężnego z natury rzeczy nie wywoła nieodwracalnych skutków, gdyż ewentualne uchylenie zaskarżonej decyzji spowoduje konieczność zwrotu należności. Ponadto nie stanowi przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji brak wyroku sądu administracyjnego kontrolującego legalność przedmiotowego aktu. Skoro nie wskazano okoliczności, o których wyżej mowa, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji postanowienia. /-/ M.Jaśniewicz

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło