I SA/Po 1096/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Karol Pawlicki po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi: [...] sp. j. [...], [...], [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] sierpnia 2013 r., nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości w podatku od nieruchomości za luty 2011 r. wraz z odsetkami postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Spółka, będąca zakładem pracy chronionej, w skardze na powyższą decyzję wniosła o wstrzymanie jej wykonania do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia sprawy, gdyż wykonanie decyzji może narazić spółkę na niepowetowane straty i utratę płynności finansowej, co w konsekwencji skutkować będzie niewypełnieniem przez spółkę, jako pracodawcę, ustawowych obowiązków wobec osób niepełnosprawnych i postawi ją w proces likwidacji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie. Zgodnie z zasadą wynikającą z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) - dalej: "p.p.s.a.", wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Wyjątkowo, w ściśle określonych przypadkach, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., może być udzielona skarżącemu ochrona tymczasowa, poprzez wstrzymanie wykonania aktu lub czynności w całości lub w części, chyba że ustawa szczególna wyłącza tę możliwość. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu - jak stanowi art. 61 § 3 p.p.s.a., może nastąpić wyłącznie w razie zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przy czym to na skarżącym spoczywa obowiązek uprawdopodobnienia, że w jego sytuacji zachodzą okoliczności wskazane w tym przepisie. Wywody podatnika w tej materii powinny być poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi sytuacji finansowej oraz majątkowej, np. odpisami z zeznań rocznych podatkowych, deklaracji VAT-7, bilansu, rachunku zysku i strat oraz sprawozdania finansowego (tak: J.P. Tarno, "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz.", Warszawa 2006r., s. 188). Sąd stwierdza, że skarżąca nie uzasadniła przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Przede wszystkim nie przedłożyła żadnych dokumentów, z których wynika, że jej aktualna sytuacja finansowa jest trudna. Nie przedłożyła żadnych wyciągów z rachunków bankowych, kont czy lokat bankowych, ani odpisów zeznań rocznych podatkowych. Także w aktach sprawy sąd nie dopatrzył się zaistnienia przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a, które uzasadniałyby uwzględnienie złożonego wniosku. Skarżąca nie wyjaśniła też na czym miałaby polegać szkoda, która w dalszej perspektywie będzie niemożliwa do naprawienia. Sąd stwierdził, że wykonanie świadczenia pieniężnego z natury rzeczy nie wywoła nieodwracalnych skutków, gdyż ewentualne uchylenie zaskarżonej decyzji spowoduje konieczność zwrotu wyegzekwowanej należności. Z tego względu takie obawy skarżącej nie mogą stanowić podstawy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wobec powyższego, na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 61 § 5 i art. 16 § 2 p.p.s.a. sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.