I SA/Po 11/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Karol Pawlicki po rozpoznaniu w dniu 19 marca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] z dnia [...] października 2018 r. nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od przychodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach lub pochodzących ze źródeł nieujawnionych za 2011 rok. postanawia: odrzucić skargę. Skarga z dnia [...] grudnia 2018 r., w której jako stronę skarżącą wskazano [...], nie zawierała podpisu pełnomocnika skarżącego [...]. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I WSA w Poznaniu z dnia 9 stycznia 2019 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do usunięcia braku formalnego skargi przez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sadami administracyjnymi, pod rygorem uznania, że strona skarżąca działa bez pełnomocnika. Powyższe pismo skutecznie doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu [...] stycznia 2019 r. (k. 27 akt sąd.). Termin do wykonania wezwania upłynął z dniem [...] lutego 2019 r. Powyższy brak skargi nie został uzupełniony. W związku z powyższym zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia [...] lutego 2019 r. wezwano skarżącego [...] do usunięcia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, braków formalnych skargi poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia oraz podpisanie skargi ewentualnie nadesłanie jej podpisanego odpisu, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie skutecznie doręczono skarżącemu w dniu [...] lutego 2019 r. (k. 31 akt sąd.). Termin do wykonania wezwania upłynął z dniem [...] marca 2019 r. Do dnia rozpatrywania sprawy braki formalne skargi nie zostały uzupełnione. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm. - dalej: "P.p.s.a."), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Wymagania te określa art. 46 P.p.s.a., według którego do pisma dołączyć należy pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem (§ 3). Wymóg ten znajduje potwierdzenie w art. 37 § 1 P.p.s.a., który stanowi, że pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Na podstawie art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Stosownie natomiast do art. 215 § 1 P.p.s.a. w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Przepis ten w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne nakłada na stronę wszczynającą postępowanie obowiązek podania wartości przedmiotu zaskarżenia, bowiem od pism składanych w tego rodzaju sprawach pobierany jest wpis stosunkowy, obliczany w proporcji do wartości podanej przez stronę. Wartością przedmiotu zaskarżenia może być, w zależności od okoliczności sprawy, pełna wysokość należności pieniężnej określonej w zaskarżonym akcie, jej część, a także inna kwota, której wysokość kwestionuje strona. Niedochowanie wymogu określenia tej wartości stanowi brak formalny pisma, który podlega usunięciu w trybie art. 49 P.p.s.a. W myśl tego przepisu, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Według art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Mając na uwadze dobro prawem chronione jakim jest prawo do Sądu, stronie niewątpliwie należy umożliwić uzupełnienie braków skargi. Jeżeli jednak z takiej możliwości nie skorzystała w sposób odpowiedni, wówczas ponosi konsekwencje procesowe zaniedbania. W rozpatrywanej sprawie strona skarżąca, pomimo prawidłowego wezwania, nie uzupełniła braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie. Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a. postanowił, jak w sentencji.