I SA/Po 110/06
WyrokWSA w Poznaniu2006-10-18
Skład orzekający: Maria Skwierzyńska, Gabriela Gorzan, Katarzyna Nikodem
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy decyzja organu podatkowego, która stwierdza, że zobowiązanie podatkowe nie powstaje pod warunkiem spełnienia wymogów uprawniających do skorzystania z ulgi, stanowi prawidłowe rozstrzygnięcie w rozumieniu art. 210 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej?Ratio decidendi
Decyzja organu podatkowego, która stwierdza, że zobowiązanie podatkowe nie powstaje pod warunkiem spełnienia wymogów uprawniających do skorzystania z ulgi, nie jest prawidłowym rozstrzygnięciem w rozumieniu art. 210 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej. Rozstrzygnięcie powinno być jednoznaczne, jasne i pełne, określając skutki prawnopodatkowe. Warunkowe sformułowanie pozostawia stronę w niepewności co do jej sytuacji prawnej.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła zobowiązania podatkowego w podatku od spadków i darowizn z tytułu nabycia prawa do lokalu mieszkalnego w drodze zapisu testamentowego. Organ pierwszej instancji ustalił zobowiązanie, ale po odwołaniu sprawa została przekazana do ponownego rozpatrzenia w celu ustalenia, czy skarżącej przysługuje ulga mieszkaniowa. Po ponownym rozpatrzeniu organ pierwszej instancji wydał decyzję stwierdzającą, że zobowiązanie nie powstaje pod warunkiem spełnienia wymogów ulgi. Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał tę decyzję w mocy. Skarżąca wniosła skargę do WSA, zarzucając naruszenie przepisów dotyczących ulgi i nie dość wnikliwe rozpatrzenie sprawy.Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił zaskarżoną decyzję Dyrektora Izby Skarbowej oraz poprzedzającą ją decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego. Zasądził od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz skarżącej zwrot kosztów postępowania sądowego i wstrzymał wykonanie decyzji do czasu uprawomocnienia się wyroku.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Skwierzyńska Sędziowie NSA Gabriela Gorzan(spr.) as.sąd. WSA Katarzyna Nikodem Protokolant st.sekr.sąd. Alicja Ajnbacher po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 października 2006 r. sprawy ze skargi M.M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia, że zobowiązanie podatkowe w podatku od spadków i darowizn nie powstaje pod warunkiem spełnienia wymogów uprawniających do korzystania z ulgi. I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] 2005r. Nr [...]; II. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz skarżącej M.M. kwotę 200 zł (dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego; III. wstrzymuje wykonanie decyzji wymienionych w pkt 1 do chwili uprawomocnienia się niniejszego wyroku. /-/ K. Nikodem /-/ M. Skwierzyńska /-/ G. Gorzan
Na podstawie testamentu w formie aktu notarialnego z dnia [...] 2004r. spadkobiercy C.G.- jej dzieci: U.S. i L.G. zostali zobowiązani do wykonania zapisu testamentowego na rzecz M.M. - wnuczki spadkodawczyni - tj. do przeniesienia na nią spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego położonego w P., os. [...] o powierzchni [...] m².
Postanowieniem Sądu Rejonowego z dnia [...] 2005r. stwierdzono nabycie spadku po C.G., przez wymienione wyżej dzieci po połowie.
W dniu [...] 2005r. M. M. złożyła do Naczelnika Urzędu Skarbowego zeznanie podatkowe o nabyciu własności rzeczy tytułem zapisu testamentowego.
Decyzją z dnia [...] 2005r. Naczelnik Urzędu Skarbowego na podstawie art. 15, art. 21 § 1 pkt 2, art. 207 Ordynacji podatkowej oraz art. 1 ust. 1, art. 5, art. 6 ust. 1 pkt 2, art. 7, art. 8, art. 9, art. 14, art. 15 ustawy o podatku od spadków i darowizn ustalił M. M. zobowiązanie podatkowe w podatku od spadków i darowizn w kwocie [...] zł z tytułu nabycia prawa w drodze zapisu.
Powyższe zobowiązanie podatkowe zostało zapłacone przez stronę w dniu [...] 2005r.
W dniu [...] 2005r strona wniosła odwołanie od powyższej decyzji, wyjaśniając, że zamieszkiwała wspólnie z babcią przez 10 lat i opiekowała się nią aż do śmierci. W odwołaniu zawarła pytanie, czy nie przysługuje jej żadna ulga podatkowa w podatku od spadków i darowizn.
Dyrektor Izby Skarbowej decyzją z dnia [...] 2005r. na podstawie art. 233 § 2 Ordynacji podatkowej uchylił rozstrzygnięcie organu podatkowego pierwszej instancji w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia, wskazując, że rozstrzygnięcie sprawy wymaga przeprowadzenia postępowania dowodowego w znacznej części. Organ odwoławczy wyjaśnił, że na postawie art. 1 ust.1 ustawy z dnia 28 lipca 1983r. o podatku od spadków i darowizn (t.j. Dz.U. z 2004r. Nr 142, poz. 1514 ze zm.), podatkowi temu podlega nabycie w drodze spadku własności rzeczy i praw majątkowych, zaś na termin "nabycie w drodze spadku" składa się zarówno nabycie spadku w drodze dziedziczenia ustawowego i testamentowego, a także otrzymanie zapisu oraz polecenia. Dyrektor Izby Skarbowej stwierdził także, że nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego w drodze zapisu mieści się w definicji "nabycia w drodze spadku", do której odwołuje się przepis art. 16 ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn, ustanawiający ulgę w tymże podatku. W przypadku nabycia rzeczy i praw majątkowych w drodze zapisu ustala się stopień pokrewieństwa między spadkodawcą a zapisobiercą.
Uchylając decyzję organu pierwszej instancji wskazano, że ponowne rozpatrując sprawę należy ustalić, czy zapisobiorca spełnia warunki uprawniające do zastosowania ulgi mieszkaniowej wynikającej z art. 16 ust.1 w związku z art. 16 ust. 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn.
W wyniku ponownego rozpoznania sprawy, po uzupełnieniu materiału dowodowego, organ pierwszej instancji ustalił, że w dniu [...] 2005r spadkobiercy C. G. wykonali zapis testamentowy na rzecz M. M., przenosząc w formie aktu notarialnego na zapisobiercę spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego położonego w P., os. [...]. Następnie, w dniu [...] 2005r. M. M. dokonała sprzedaży wyżej wskazanego lokalu mieszkalnego, zaś w dniu [...] 2005r. zawarła umowę ze Spółdzielnią Mieszkaniową w K. o ustanowienie lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego, położonego w K., os. [...]. Strona dokonała wpłaty na rachunek powyższej Spółdzielni w wysokości [...],- tytułem wkładu mieszkaniowego, zaś Spółdzielnia oddała jej do używania lokal składający się z 3 pokoi, kuchni łazienki o powierzchni [...] m².
Po ponownym rozpoznaniu sprawy, Naczelnik Urzędu Skarbowego w dniu [...] 2005r. na podstawie między innymi art. 15, art. 21 § 1 pkt 2, art. 207 Ordynacji podatkowej oraz art. 1 ust. 1, art. 5, art. 6, art. 7, art. 8, art. 9, art. 14, art. 15, art. 16 ustawy o podatku od spadków i darowizn wydał decyzję, w sentencji której stwierdził: "że nie powstaje zobowiązanie podatkowe w podatku od spadków i darowizn pod warunkiem spełnienia wymogów uprawniających do skorzystania z ulgi z art. 16 cytowanej ustawy". Przedstawiając stan faktyczny sprawy podkreślono, że zapisobierca w dniu składania zeznania podatkowego, tj. w dniu [...] 2005r. zamieszkiwał w nabytym lokalu.
Od powyższej decyzji strona wniosła odwołanie z dnia [...] 2005r., zarzucając naruszenie art. 16 ustawy z dnia 28.07.1983r. o podatku od spadków i darowizn przez nie dość wyraźne określenie czy strona spełnia przesłanki uprawniające do ulgi w związku z nabyciem lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego, a także naruszenie art. 125 § 1 Ordynacji podatkowej poprzez nie dość wnikliwe rozpatrzenie sprawy i wskazanie, czy poprzez nabycie lokatorskiego prawa do lokalu strona spełnia przesłanki do uzyskania ulgi określonej w art. 16 ustawy o podatku od spadków i darowizn. Opisując swoją sytuację rodzinną, wskazała również, z uwagi na chorobę jednej z córek (alergia), zmuszona była do zmiany warunków mieszkaniowych, co zalecił lekarz córki. Dlatego też sprzedała mieszkanie, które otrzymała w drodze zapisu i za pieniądze ze sprzedaży nabyła lokatorskie prawo do lokalu o powierzchni [...] m² w K., polepszając w ten sposób sytuację mieszkaniową, gdyż każda z córek uzyskała osobny pokój.
Decyzją z dnia [...] 2005r. Dyrektor Izby Skarbowej na podstawie art. 207 i art. 233 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej oraz art. 16 ust. 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn utrzymał w mocy decyzję organu podatkowego pierwszej instancji, podtrzymując wyrażone w jej sentencji stanowisko, że zobowiązanie podatkowe w podatku od spadków i darowizn nie powstaje pod warunkiem spełnienia wymogów uprawniających do korzystania z ulgi z art., 16 ustawy o podatku od spadków i darowizn.
Wskazano, że stosownie do art. 16 ust. 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn skorzystanie z ulgi jest uzależnione od łącznego spełnienia wszystkich wymienionych w przepisie warunków. Kwestią sporną, jest – jak zauważono - to, czy odwołująca będzie zamieszkiwać w nabytym w drodze zapisu lokalu przez okres 5 lat. Wyjaśniono przy tym, że w przypadku zbycia lokalu przed upływem 5 lat albo niezachowania warunku zamieszkiwania w nim w okresie 5 lat, następuje utrata ulgi. Powołując się na treść art. 16 ust. 7 powyższej ustawy wskazano także, że nie stanowi podstawy do wygaśnięcia decyzji zbycie udziału w budynku lub lokalu na rzecz innego ze spadkobierców lub obdarowanych oraz zbycie budynku lub lokalu, jeżeli było ono uzasadnione koniecznością zmiany warunków mieszkaniowych, a nabycie innego budynku lub uzyskanie pozwolenia na jego budowę albo nabycie innego lokalu nastąpiło nie później niż w ciągu 6 miesięcy od dnia zbycia, przy czym oba te warunki winny być spełnione łącznie.
W decyzji organu odwoławczego podniesiono, że sytuacja rodzinna i materialna M. M. może uzasadniać konieczność zmiany warunków mieszkaniowych, zaś jeśli chodzi o spełnienie drugiego warunku, tj. aby nabycie innego lokalu nastąpiło nie później niż w ciągu 6 miesięcy od dnia zbycia uzyskanego w drodze zapisu lokalu, organ odwoławczy wypowiedział się, że na dzień wydania decyzji przez organ pierwszej instancji, tj. na dzień [...] 2005r. nie można stwierdzić, czy strona ten warunek spełnia, gdyż termin do nabycia przez stronę innego lokalu, budynku lub uzyskania pozwolenia na budowę upłynie z dniem [...] 2005r.
Ustosunkowując się do zarzucanego przez stronę naruszenia art. 125 Ordynacji podatkowej, organ odwoławczy stwierdził, że w chwili rozpatrywania sprawy nie upłynął termin, w jakim podatnik powinien dokonać nabycia lokalu (budynku), a zatem organ pierwszej instancji nie analizował kwestii ustanowienia lokatorskiego prawa do lokalu.
Decyzja powyższa stała się przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.
W skardze tej powtórzono zarzuty przedstawione już w odwołaniu, tj. naruszenie art. 125 §1 Ordynacji podatkowej oraz art. 16 ustawy o podatku od spadków i darowizn, przez nie dość wnikliwe rozpatrzenie prawy i nie wskazanie, czy poprzez nabycie lokatorskiego prawa do lokalu skarżąca spełniła przesłanki do uzyskania ulgi określonej w art. 16 powyżej wskazanej ustawy, a także naruszenie art. 9 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych, poprzez przyjęcie, że wniesienie wkładu mieszkaniowego do spółdzielni nie spełnia kryteriów nabycia lokalu mieszkalnego w rozumieniu art. 16 ust. 7 ustawy o podatku od spadków darowizn.
Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy Dyrektorowi Izby Skarbowej do ponownego rozpatrzenia.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie, przytaczając argumenty przedstawione już w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga zasługuje na uwzględnienie.
Sądy administracyjne dokonują kontroli legalności działań administracji publicznej zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), poprzez orzekanie w sprawach skarg na akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.
Na podstawie art. 134 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w postępowaniu sądowoadministracyjnym obowiązuje zasada oficjalności. Zgodnie z jej treścią sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną. Zobowiązany jest jednak do wzięcia z urzędu pod uwagę wszelkich naruszeń prawa, w tym także tych nie podnoszonych w skardze, które to związane są z materią zaskarżonej decyzji.
Przedmiotem postępowania w niniejszej sprawie jest kontrola legalności decyzji Dyrektora Izby Skarbowej, który utrzymał mocy orzeczenie organu podatkowego pierwszej instancji, w sentencji którego zawarto rozstrzygnięcie o treści: " zobowiązanie podatkowe w podatku od spadków i darowizn nie powstaje pod warunkiem spełnienia wymogów uprawniających do skorzystania z ulgi z art. 16 ww. ustawy".
W pierwszej kolejności należało zatem zbadać, czy zaskarżona decyzja organu odwoławczego oraz decyzja organu pierwszej instancji, którą organ odwoławczy utrzymał w mocy odpowiada przepisom prawa, tj. czy została wydana zgodnie z wymogami wymienionymi w art. 210 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.). Zgodnie z powyższym przepisem decyzja pochodząca od organu podatkowego zawiera:
1) oznaczenie organu podatkowego;
2) datę jej wydania;
3) oznaczenie strony;
4) powołanie podstawy prawnej;
5) rozstrzygnięcie;
6) uzasadnienie faktyczne i prawne;
7) pouczenie o trybie odwoławczym- jeżeli od decyzji służy odwołanie;
8) podpis osoby upoważnionej, z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego.
Jednym z istotnych wymogów prawidłowego wydania decyzji jest zamieszczenie w niej rozstrzygnięcia. Rozstrzygnięcie zwane osnową decyzji powinno być jednoznaczne, jasne i pełne. Osnowa decyzji musi być tak sformułowana, aby z niej wyraźnie wynikało, jakie obowiązki, za jaki okres, w jakiej wysokości i walucie zostały na stronę nałożone (wyrok NSA z dnia 31 października 1995 r., SA/Po 1024/95, Pr. Gosp. 1996, nr 4, poz. 20, powołany w "Ustawa Ordynacja podatkowa. Komentarz, Dom Wydawniczy ABC, 2003, wyd. III C. Kosikowski, H. Dzwonkowski, A. Huchla).
Rozstrzygnięcie jest najważniejszym składnikiem decyzji podatkowej. Określa ono jakie - ustalony przez organ podatkowy stan faktyczny sprawy - rodzi skutki prawnopodatkowe (vide: wyrok NSA z dnia 5 września 2000r., sygn. akt III SA 1712/99, publ. LEX nr 47012. Podobnie NSA orzekł w wyroku z dnia 18 maja 2000r. , sygn. akt V SA 2762/99, publ. w LEX nr 41776: zgodnie z zasadami prawidłowo prowadzonego postępowania administracyjnego (także prowadzonego na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej), decyzja powinna wskazywać ustalony przez organ administracyjny stan faktyczny, określać przesłanki zastosowania tej, a nie innej kwalifikacji prawnej i ustalać jakie okoliczności stanu faktycznego odpowiadają którym z fragmentów normy prawnej zastosowanej w sprawie.
W niniejszej sprawie rozstrzygnięcie dokonane przez organ podatkowy pierwszej instancji zostało sformułowane w sposób warunkowy. Takie sformułowanie nie jest w istocie rzeczy rozstrzygnięciem w rozumieniu art. 210 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej niezależnie od tego, co powiedziano w uzasadnieniu.
Zauważyć należy, że strona w prowadzonym postępowaniu podatkowym jasno i przejrzyście przedstawiła stan faktyczny sprawy.
Organy podatkowe nie dokonały jednoznacznej oceny tego stanu faktycznego, nie podejmując rozstrzygnięcia w sprawie. Nie stwierdzono bowiem, czy M. M. przysługuje ulga wyrażona w art. 16 ust. 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn, czy też ulga ta jej nie przysługuje. Strona pozostała zatem w niepewności co do tego, jaka jest jej sytuacja prawna.
W postępowaniu podatkowym w sprawach podatków od spadków i darowizn rozstrzygnięciem jest ustalenie wielkości zobowiązania podatkowego od wartości przysporzenia ustalonej wg art.7 ustawy, albo
- w razie zastosowania ulgi, odliczenie od podstawy opodatkowania udzielonej ulgi i ustalenie od różnicy zobowiązania podatkowego, albo
- w razie gdy wielkość udzielonej ulgi (w przepisie art. 16 ustawy określona zgodnie z ust. 1 tego artykułu) przewyższa, bądź jest równa wartości nabytego w drodze spadku prawa, umorzenie postępowania podatkowego.
Niespełnienie po wydaniu decyzji podatkowej warunków, od których udzielenie ulgi zależało, stanowi podstawę do stwierdzenia wygaśnięcia decyzji w oparciu o art. 258 § 1 pkt 3 Ordynacji podatkowej.
Nie ma takiej możliwości prawnej, aby organ oczekiwał z wydaniem decyzji na ziszczenie się warunku z art. 16 ust. 2 pkt 5 w zw. z ust. 7 lub 8.
Organ odwoławczy utrzymując w mocy decyzję organu podatkowego pierwszej instancji, w której nie rozstrzygnięto istoty sprawy, dopuścił się naruszenia prawa, w tym - jak słusznie zauważył skarżący - naruszenia art. 125 § 1 Ordynacji podatkowej, art. 16 ustawy o podatku od spadków darowizn oraz art. 210 §1 pkt 5 Ordynacji podatkowej oraz art. 233 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej, czego w skardze nie zarzucono.
W tej sytuacji, dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji, w której brak rozstrzygnięcia, Sąd nie miał podstaw do merytorycznego rozpoznania sprawy.
Z tych względów na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd uchylił zaskarżoną decyzję Dyrektora Izby Skarbowej oraz poprzedzającą ją decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego, orzekając jak w sentencji rozstrzygnięcia.
O kosztach orzeczono na podstawie art. 200, zaś o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji do czasu uprawomocnienia się wyroku - na podstawie art. 152 wyżej wymienionej ustawy.
/-/ K. Nikodem /-/ M. Skwierzyńska /-/ G. Gorzan
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło