I SA/Po 1109/05

WyrokWSA w Poznaniu2006-09-19

Skład orzekający: Sylwia Zapalska, Włodzimierz Zygmont, Roman Wiatrowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy prawidłowo rozliczono wpłaty podatku od środków transportowych za rok 2004, uwzględniając istniejącą zaległość podatkową za rok 2003?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że organy podatkowe prawidłowo rozliczyły wpłaty podatku od środków transportowych za rok 2004, zaliczając część wpłat na poczet istniejącej zaległości podatkowej za rok 2003. Skarga nie zawierała zarzutów naruszenia prawa materialnego ani procesowego, co skutkowało oddaleniem skargi na podstawie art. 151 PPSA.
Stan faktyczny
Podatnik P.B. posiadał ciągnik siodłowy i naczepę, z tytułu których był zobowiązany do zapłaty podatku od środków transportowych. Nie uiścił drugiej raty podatku za rok 2004. Organ I instancji określił wysokość zobowiązania podatkowego, uwzględniając częściową wpłatę i zaległość za rok 2003. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. Podatnik zaskarżył decyzję SKO do WSA, zarzucając błędy urzędników i domagając się wstrzymania wykonania decyzji.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Sylwia Zapalska(spr.) Sędziowie NSA Włodzimierz Zygmont As.sąd. WSA Roman Wiatrowski Protokolant st.sekr.sąd. Ewa Szydłowska po rozpoznaniu w dniu 19 września 2006 r. na rozprawie sprawy ze skargi P.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie podatku od środków transportowych za rok 2004 o d d a l a s k a r g ę /-/R. Wiatrowski /-/S.Zapalska /-/Wł.Zygmont P.B. właściciel Stacji Paliw Płynnych w 2004 r. posiadał dwa pojazdy od [...].2003 r. ciągnik siodłowy [...]. o nr rej. [...]. i od [...]. 2001 r. naczepę [...]. o nr rej. [...].. Z tytułu posiadania tych pojazdów w 2003 i 2004 r. był zobowiązany do regulowania bez wezwania podatku od środków transportowych w dwóch ratach, I - w terminie do [...]. , - a II do [...].każdego roku. Wobec tego, że nie dokonał wpłaty podatku za II ratę 2004 r. Burmistrz postanowieniem z dnia [...].2004 r. wszczął postępowanie w sprawie określenia P. B. wysokości zobowiązania w podatku od środków transportowych za 2004 r. Decyzją z dnia [...].2005 r. Burmistrz [...]. określił P. B. za rok 2004 zobowiązanie podatkowe w podatku od środków transportowych za ciągnik siodłowy [...]. w wysokości [...].zł. i orzekł, że w związku z uregulowaniem kwoty [...]. zł. do zapłaty pozostaje [...].zł. W uzasadnieniu decyzji podał, że zaległość podatkowa wynosi tylko określoną w decyzji kwotę [...].zł. ponieważ I rata podatku została uregulowana w dniu [...].2004 r. i obejmowała kwotę [...].zł,. + odsetki [...].zł. Od powyższej decyzji w dniu [...].2005 r. podatnik wniósł odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. W odwołaniu podając błędną datę decyzji [...]. 2005 r. zamiast [...].2005 r. podniósł, że podatek za 2004 r. uregulował w dwóch ratach, a to w dniu [...].2004 r. i w dniu [...].2004 roku. Wniesione odwołanie nie zostało uwzględnione i decyzją z [...].Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzje organu I instancji wydaną w dniu [...].2005 r. o nr [...].. W uzasadnieniu decyzji Kolegium wyjaśnia, że roczna stawka podatku ustalona w uchwale Rady Miejskiej Nr [...].r. z dnia [...].2003 r. w sprawie podatku od środków transportowych na 2004 r. od ciągnika siodłowego przystosowanego do używania łącznie z naczepą lub przyczepą o dopuszczalnej masie całkowitej zespołu pojazdów równej lub wyższej niż 12 ton wynosi 1.678,00 zł. Ponieważ istniała zaległość podatkowa za ciągnik siodłowy [...]. w roku 2003 część dokonanej wpłaty została zarachowana na tą zaległość. Powyższą decyzję zaskarżył podatnik P.B. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargą, w której ponownie podnosi, że podatek od środków transportowych za 2004 r. uregulował i nie ma zamiaru ponosić konsekwencji za błędy urzędników. Skarga nie podaje jakie przepisy zostały naruszone przez organ I i II-ej instancji, a wniosek skargi obejmuje wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę nie znajduje podstaw do zmiany swego stanowiska i wnosi o oddalenie skargi oraz wyjaśnia, że dokonana przez podatnika wpłata z dnia [...].2004 r. oraz z dnia [...].2004 r. w wysokości [...].zł, każda z odsetkami została zarachowana zgodnie z dyspozycja podatnika za pojazd naczepę [...].. Natomiast na podatek od środków transportowych za ciągnik siodłowy [...]. za 2004 r. zaliczono wpłatę dokonaną w dniu [...].2004 r. w wysokości [...].zł. – I rata + [...]. zł odsetki oraz z wpłaty dokonanej [...].2004 r. w wysokości [...].zł. kwotę [...].zł. zarachowano na zaległość podatkową za [...]. 2003 r. za ciągnik siodłowy [...]. + [...].zł. na odsetki, a pozostałe [...].zł. na poczet II raty za 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. (Dz.U.Nr 153, poz. 1269) – prawo o ustroju sądów administracyjnych Sąd w zakresie swej właściwości sprawuje kontrolę zaskarżonych decyzji wyłącznie pod względem ich zgodności z prawem materialnym, przepisami postępowania i nie tylko samej decyzji, ale także procedowania organu przed jej wydaniem. Natomiast w myśl art. 5 Ordynacji podatkowej ustawie z 29 sierpnia 1997 r. (Dz.U. Nr 137, poz. 926 ze zm.) zobowiązanie podatkowe wynika z obowiązku podatkowego określonego ustawa i nie może być oparte na domniemaniach i wykładni rozszerzającej. Niesporne w sprawie jest, że podatnik jest posiadaczem ciągnika siodłowego [...]. i naczepy [...]. oraz z tego tytułu był zobowiązany płacić podatek od środków transportowych. Trafne jest spostrzeżenie organów podatkowych, że zgodnie z brzmieniem art. 21 § 3 w związku z § 4 Ordynacji podatkowej jeżeli organ podatkowy stwierdzi w prowadzonym postępowaniu, że podatnik mimo ciążącego na nim obowiązku nie zapłacił w całości lub w części podatku, nie złożył deklaracji albo, że wysokość zobowiązania podatkowego jest inna niż wykazana w deklaracji to wydaje decyzję, w której określa wysokość zobowiązania podatkowego ciążącego na podatniku za określony rok, co miało miejsce w sprawie za 2004 r. i określonego podatku od środków transportowych. Z akt sprawy wynika, że ciągnik siodłowy [...]. o nr [...]. został zarejestrowany w Gminie l w dniu [...].2003 r., a zatem obowiązek podatkowy zaistniał od [...].2003 r. W decyzji z dnia [...].2004 r. dotyczącej zobowiązania podatkowego za [...]. 2003 r. Burmistrz [...]. ustalił, że do dnia jej wydania podatnik nie dokonał wpłaty należnego podatku za ten okres i wobec tego powstała zaległość wraz z odsetkami. Decyzją z dnia [...].2004 r. dotyczyła nieuregulowanej II raty podatku za 2004 roku, ale wobec wątpliwości została uchylona decyzją Samorządowego kolegium Odwoławczego w dniu [...].2005 r. i przekazana do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. W związku z powyższym ustaleniem nieuzasadniony jest zarzut zawarty w skardze, że decyzja z [...].2004 r. dotyczyła ustalenia zobowiązania pieniężnego za [...]. 2004 r. Burmistrz po ponownym rozpatrzeniu sprawy kierując się wskazaniami Samorządowego Kolegium Odwoławczego zawartymi w decyzji z dnia [...].2005 r. wydał decyzję w dniu [...].2005 r., a nie jak podaje skarżący w dniu [...].2004 roku (data podana w odwołaniu k. 5 akt podatkowych). W ocenie Sądu w sposób nie budzący wątpliwości organy dokonały rozliczenia wpłat z dnia [...].2004 r. i z dnia [...].2004 r. mając na uwadze istniejącą zaległość za [...].2003 ustaloną decyzją ostateczną z dnia [...].2004 r. od której podatnik się nie odwołał (k. 6 akt podatkowych) nadesłanych do Sądu wraz z pismem z dnia [...].2006 r. Należy podkreślić, że zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz.U. z 2002 r. Nr 9 poz. 84 ze zm. w brzmieniu obowiązującym w 2004 r.) obowiązek podatkowy w zakresie podatku od środków transportowych ciąży na osobach fizycznych. Natomiast w myśl art. 9 ust. 4 obowiązek podatkowy o którym mowa w ust. 1 powstaje od 1 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym środek transportowy został zarejestrowany, a w przypadku nabycia środka transportowego zarejestrowanego od 1 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym środek transportowy został nabyty. Obowiązek podatkowy wygasa z końcem miesiąca, w którym środek transportowy został wyrejestrowany (art. 9 ust. 5 cyt. rozporządzenia), co w sprawie nie miało miejsca. W jaki sposób podatek ma być regulowany traktuje o tym art. 11 cyt. ustawy na który to przepis organy podatkowe powołały się w swojej decyzji. Sąd mając na uwadze powyższe ustalenia oraz okoliczność, że skarga nie podnosiła żadnych zarzutów odnośnie naruszenia prawa, a wobec tego nie związanych zarzutami skargi doszedł do przekonania, że decyzje nie naruszają prawa materialnego i procesowego. Na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153. poz. 1271 ze zm.) Sąd orzekł jak w sentencji wyroku. /-/R.Wiatrowski /-/S.Zapalska /-/Wł.Zygmont LF

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło